Psalm 55

¹In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.

²Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo;

tota die impugnans, tribulavit me.

³Conculcaverunt me inimici mei tota die,

quoniam multi bellantes adversum me.

⁴Ab altitudine diei timebo:

ego vero in te sperabo.

⁵In Deo laudabo sermones meos;

in Deo speravi:

non timebo quid faciat mihi caro.

⁶Tota die verba mea execrabantur;

adversum me omnes cogitationes eorum in malum.

⁷Inhabitabunt, et abscondent;

ipsi calcaneum meum observabunt.

Sicut sustinuerunt animam meam,

⁸pro nihilo salvos facies illos;

in ira populos confringes.

⁹Deus, vitam meam annuntiavi tibi;

posuisti lacrimas meas in conspectu tuo,

sicut et in promissione tua:

¹⁰tunc convertentur inimici mei retrorsum.

In quacumque die invocavero te,

ecce cognovi quoniam Deus meus es.

¹¹In Deo laudabo verbum;

in Domino laudabo sermonem.

In Deo speravi:

non timebo quid faciat mihi homo.

¹²In me sunt, Deus, vota tua,

quæ reddam, laudationes tibi:

¹³quoniam eripuisti animam meam de morte,

et pedes meos de lapsu,

ut placeam coram Deo in lumine viventium.