Psalm 39:2–12

²Exspectans exspectavi Dominum,

et intendit mihi.

³Et exaudivit preces meas,

et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis.

Et statuit super petram pedes meos,

et direxit gressus meos.

⁴Et immisit in os meum canticum novum,

carmen Deo nostro.

Videbunt multi, et timebunt,

et sperabunt in Domino.

⁵Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus,

et non respexit in vanitates et insanias falsas.

⁶Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua;

et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi.

Annuntiavi et locutus sum:

multiplicati sunt super numerum.

⁷Sacrificium et oblationem noluisti;

aures autem perfecisti mihi.

Holocaustum et pro peccato non postulasti;

⁸tunc dixi: Ecce venio.

In capite libri scriptum est de me,

⁹ut facerem voluntatem tuam.

Deus meus, volui,

et legem tuam in medio cordis mei.

¹⁰Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna;

ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti.

¹¹Justitiam tuam non abscondi in corde meo;

veritatem tuam et salutare tuum dixi;

non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

¹²Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me;

misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.