Psalm 139

¹In finem. Psalmus David.

²Eripe me, Domine, ab homine malo;

a viro iniquo eripe me.

³Qui cogitaverunt iniquitates in corde,

tota die constituebant prælia.

⁴Acuerunt linguas suas sicut serpentis;

venenum aspidum sub labiis eorum.

⁵Custodi me, Domine, de manu peccatoris,

et ab hominibus iniquis eripe me.

Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:

⁶absconderunt superbi laqueum mihi.

Et funes extenderunt in laqueum;

juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

⁷Dixi Domino: Deus meus es tu;

exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

⁸Domine, Domine, virtus salutis meæ,

obumbrasti super caput meum in die belli.

⁹Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori:

cogitaverunt contra me;

ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

¹⁰Caput circuitus eorum:

labor labiorum ipsorum operiet eos.

¹¹Cadent super eos carbones;

in ignem dejicies eos:

in miseriis non subsistent.

¹²Vir linguosus non dirigetur in terra;

virum injustum mala capient in interitu.

¹³Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis,

et vindictam pauperum.

¹⁴Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo,

et habitabunt recti cum vultu tuo.