Psalm 108

¹In finem. Psalmus David.

²Deus, laudem meam ne tacueris,

quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est.

³Locuti sunt adversum me lingua dolosa,

et sermonibus odii circumdederunt me:

et expugnaverunt me gratis.

⁴Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi;

ego autem orabam.

⁵Et posuerunt adversum me mala pro bonis,

et odium pro dilectione mea.

⁶Constitue super eum peccatorem,

et diabolus stet a dextris ejus.

⁷Cum judicatur, exeat condemnatus;

et oratio ejus fiat in peccatum.

⁸Fiant dies ejus pauci,

et episcopatum ejus accipiat alter.

⁹Fiant filii ejus orphani,

et uxor ejus vidua.

¹⁰Nutantes transferantur filii ejus et mendicent,

et ejiciantur de habitationibus suis.

¹¹Scrutetur fœnerator omnem substantiam ejus,

et diripiant alieni labores ejus.

¹²Non sit illi adjutor,

nec sit qui misereatur pupillis ejus.

¹³Fiant nati ejus in interitum;

in generatione una deleatur nomen ejus.

¹⁴In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini,

et peccatum matris ejus non deleatur.

¹⁵Fiant contra Dominum semper,

et dispereat de terra memoria eorum:

¹⁶pro eo quod non est recordatus facere misericordiam,

¹⁷et persecutus est hominem inopem et mendicum,

et compunctum corde, mortificare.

¹⁸Et dilexit maledictionem, et veniet ei;

et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo.

Et induit maledictionem sicut vestimentum;

et intravit sicut aqua in interiora ejus,

et sicut oleum in ossibus ejus.

¹⁹Fiat ei sicut vestimentum quo operitur,

et sicut zona qua semper præcingitur.

²⁰Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum,

et qui loquuntur mala adversus animam meam.

²¹Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum,

quia suavis est misericordia tua.

²²Libera me, quia egenus et pauper ego sum,

et cor meum conturbatum est intra me.

²³Sicut umbra cum declinat ablatus sum,

et excussus sum sicut locustæ.

²⁴Genua mea infirmata sunt a jejunio,

et caro mea immutata est propter oleum.

²⁵Et ego factus sum opprobrium illis;

viderunt me, et moverunt capita sua.

²⁶Adjuva me, Domine Deus meus;

salvum me fac secundum misericordiam tuam.

²⁷Et sciant quia manus tua hæc,

et tu, Domine, fecisti eam.

²⁸Maledicent illi, et tu benedices:

qui insurgunt in me confundantur;

servus autem tuus lætabitur.

²⁹Induantur qui detrahunt mihi pudore,

et operiantur sicut diploide confusione sua.

³⁰Confitebor Domino nimis in ore meo,

et in medio multorum laudabo eum:

³¹quia astitit a dextris pauperis,

ut salvam faceret a persequentibus animam meam.