Psalm 93:1–95:13

¹Psalmus ipsi David, quarta sabbati.

Deus ultionum Dominus;

Deus ultionum libere egit.

²Exaltare, qui judicas terram;

redde retributionem superbis.

³Usquequo peccatores, Domine,

usquequo peccatores gloriabuntur;

⁴effabuntur et loquentur iniquitatem;

loquentur omnes qui operantur injustitiam?

⁵Populum tuum, Domine, humiliaverunt,

et hæreditatem tuam vexaverunt.

⁶Viduam et advenam interfecerunt,

et pupillos occiderunt.

⁷Et dixerunt: Non videbit Dominus,

nec intelliget Deus Jacob.

⁸Intelligite, insipientes in populo;

et stulti, aliquando sapite.

⁹Qui plantavit aurem non audiet?

aut qui finxit oculum non considerat?

¹⁰Qui corripit gentes non arguet,

qui docet hominem scientiam?

¹¹Dominus scit cogitationes hominum,

quoniam vanæ sunt.

¹²Beatus homo quem tu erudieris, Domine,

et de lege tua docueris eum:

¹³ut mitiges ei a diebus malis,

donec fodiatur peccatori fovea.

¹⁴Quia non repellet Dominus plebem suam,

et hæreditatem suam non derelinquet,

¹⁵quoadusque justitia convertatur in judicium:

et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.

¹⁶Quis consurget mihi adversus malignantes?

aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem?

¹⁷Nisi quia Dominus adjuvit me,

paulominus habitasset in inferno anima mea.

¹⁸Si dicebam: Motus est pes meus:

misericordia tua, Domine, adjuvabat me.

¹⁹Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo,

consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.

²⁰Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis,

qui fingis laborem in præcepto?

²¹Captabunt in animam justi,

et sanguinem innocentem condemnabunt.

²²Et factus est mihi Dominus in refugium,

et Deus meus in adjutorium spei meæ.

²³Et reddet illis iniquitatem ipsorum,

et in malitia eorum disperdet eos:

disperdet illos Dominus Deus noster.

¹Laus cantici ipsi David.

Venite, exsultemus Domino;

jubilemus Deo salutari nostro;

²præoccupemus faciem ejus in confessione,

et in psalmis jubilemus ei:

³quoniam Deus magnus Dominus,

et rex magnus super omnes deos.

⁴Quia in manu ejus sunt omnes fines terræ,

et altitudines montium ipsius sunt;

⁵quoniam ipsius est mare, et ipse fecit illud,

et siccam manus ejus formaverunt.

⁶Venite, adoremus, et procidamus,

et ploremus ante Dominum qui fecit nos:

⁷quia ipse est Dominus Deus noster,

et nos populus pascuæ ejus, et oves manus ejus.

⁸Hodie si vocem ejus audieritis,

nolite obdurare corda vestra ⁹sicut in irritatione,

secundum diem tentationis in deserto,

ubi tentaverunt me patres vestri:

probaverunt me, et viderunt opera mea.

¹⁰Quadraginta annis offensus fui generationi illi,

et dixi: Semper hi errant corde.

¹¹Et isti non cognoverunt vias meas:

ut juravi in ira mea:

Si introibunt in requiem meam.

¹Canticum ipsi David, quando domus ædificabatur post captivitatem.

Cantate Domino canticum novum;

cantate Domino omnis terra.

²Cantate Domino, et benedicite nomini ejus;

annuntiate de die in diem salutare ejus.

³Annuntiate inter gentes gloriam ejus;

in omnibus populis mirabilia ejus.

⁴Quoniam magnus Dominus, et laudabilis nimis:

terribilis est super omnes deos.

⁵Quoniam omnes dii gentium dæmonia;

Dominus autem cælos fecit.

⁶Confessio et pulchritudo in conspectu ejus;

sanctimonia et magnificentia in sanctificatione ejus.

⁷Afferte Domino, patriæ gentium,

afferte Domino gloriam et honorem;

⁸afferte Domino gloriam nomini ejus.

Tollite hostias, et introite in atria ejus;

⁹adorate Dominum in atrio sancto ejus.

Commoveatur a facie ejus universa terra;

¹⁰dicite in gentibus, quia Dominus regnavit.

Etenim correxit orbem terræ, qui non commovebitur;

judicabit populos in æquitate.

¹¹Lætentur cæli, et exsultet terra;

commoveatur mare et plenitudo ejus;

¹²gaudebunt campi, et omnia quæ in eis sunt.

Tunc exsultabunt omnia ligna silvarum

¹³a facie Domini, quia venit,

quoniam venit judicare terram.

Judicabit orbem terræ in æquitate,

et populos in veritate sua.