Proverbs 1:20–33

²⁰Sapientia foris prædicat;

in plateis dat vocem suam:

²¹in capite turbarum clamitat;

in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens:

²²Usquequo, parvuli, diligitis infantiam,

et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient,

et imprudentes odibunt scientiam?

²³convertimini ad correptionem meam.

En proferam vobis spiritum meum,

et ostendam vobis verba mea.

²⁴Quia vocavi, et renuistis;

extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret:

²⁵despexistis omne consilium meum,

et increpationes meas neglexistis.

²⁶Ego quoque in interitu vestro ridebo,

et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.

²⁷Cum irruerit repentina calamitas,

et interitus quasi tempestas ingruerit;

quando venerit super vos tribulatio et angustia:

²⁸tunc invocabunt me, et non exaudiam;

mane consurgent, et non invenient me:

²⁹eo quod exosam habuerint disciplinam,

et timorem Domini non susceperint,

³⁰nec acquieverint consilio meo,

et detraxerint universæ correptioni meæ.

³¹Comedent igitur fructus viæ suæ,

suisque consiliis saturabuntur.

³²Aversio parvulorum interficiet eos,

et prosperitas stultorum perdet illos.

³³Qui autem me audierit, absque terrore requiescet,

et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.