Philippians 1–2

1¹Paulus et Timotheus, servi Jesu Christi, omnibus sanctis in Christo Jesu, qui sunt Philippis, cum episcopis et diaconibus. ²Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

³Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, ⁴semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis, cum gaudio deprecationem faciens, ⁵super communicatione vestra in Evangelio Christi a prima die usque nunc. ⁶Confidens hoc ipsum, quia qui cœpit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu: ⁷sicut est mihi justum hoc sentire pro omnibus vobis: eo quod habeam vos in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. ⁸Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. ⁹Et hoc oro, ut caritas vestra magis ac magis abundet in scientia, et in omni sensu: ¹⁰ut probetis potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem Christi, ¹¹repleti fructu justitiæ per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei.

¹²Scire autem vos volo fratres, quia quæ circa me sunt, magis ad profectum venerunt Evangelii: ¹³ita ut vincula mea manifesta fierent in Christo in omni prætorio, et in ceteris omnibus, ¹⁴et plures e fratribus in Domino confidentes vinculis meis, abundantius auderent sine timore verbum Dei loqui. ¹⁵Quidam quidem et propter invidiam et contentionem: quidam autem et propter bonam voluntatem Christum prædicant: ¹⁶quidam ex caritate, scientes quoniam in defensionem Evangelii positus sum. ¹⁷Quidam autem ex contentione Christum annuntiant non sincere, existimantes pressuram se suscitare vinculis meis. ¹⁸Quid enim? Dum omni modo sive per occasionem, sive per veritatem, Christus annuntietur: et in hoc gaudeo, sed et gaudebo. ¹⁹Scio enim quia hoc mihi proveniet ad salutem, per vestram orationem, et subministrationem Spiritus Jesu Christi, ²⁰secundum exspectationem et spem meam, quia in nullo confundar: sed in omni fiducia sicut semper, et nunc magnificabitur Christus in corpore meo, sive per vitam, sive per mortem. ²¹Mihi enim vivere Christus est, et mori lucrum. ²²Quod si vivere in carne, hic mihi fructus operis est, et quid eligam ignoro. ²³Coarctor autem e duobus: desiderium habens dissolvi, et esse cum Christo, multo magis melius: ²⁴permanere autem in carne, necessarium propter vos. ²⁵Et hoc confidens scio quia manebo, et permanebo omnibus vobis ad profectum vestrum, et gaudium fidei: ²⁶ut gratulatio vestra abundet in Christo Jesu in me, per meum adventum iterum ad vos.

²⁷Tantum digne Evangelio Christi conversamini: ut sive cum venero, et videro vos, sive absens audiam de vobis, quia statis in uno spiritu unanimes, collaborantes fidei Evangelii: ²⁸et in nullo terreamini ab adversariis: quæ illis est causa perditionis, vobis autem salutis, et hoc a Deo: ²⁹quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini: ³⁰idem certamen habentes, quale et vidistis in me, et nunc audistis de me.

2¹Si qua ergo consolatio in Christo, si quod solatium caritatis, si qua societas spiritus, si qua viscera miserationis: ²implete gaudium meum ut idem sapiatis, eamdem caritatem habentes, unanimes, idipsum sentientes, ³nihil per contentionem, neque per inanem gloriam: sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes, ⁴non quæ sua sunt singuli considerantes, sed ea quæ aliorum.

⁵Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: ⁶qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se æqualem Deo: ⁷sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. ⁸Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis. ⁹Propter quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen, quod est super omne nomen: ¹⁰ut in nomine Jesu omne genu flectatur cælestium, terrestrium et infernorum, ¹¹et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris.

¹²Itaque carissimi mei (sicut semper obedistis), non ut in præsentia mei tantum, sed multo magis nunc in absentia mea, cum metu et tremore vestram salutem operamini. ¹³Deus est enim, qui operatur in vobis et velle, et perficere pro bona voluntate. ¹⁴Omnia autem facite sine murmurationibus et hæsitationibus: ¹⁵ut sitis sine querela, et simplices filii Dei, sine reprehensione in medio nationis pravæ et perversæ: inter quos lucetis sicut luminaria in mundo, ¹⁶verbum vitæ continentes ad gloriam meam in die Christi, quia non in vacuum cucurri, neque in vacuum laboravi. ¹⁷Sed et si immolor supra sacrificium, et obsequium fidei vestræ, gaudeo, et congratulor omnibus vobis. ¹⁸Idipsum autem et vos gaudete, et congratulamini mihi.

¹⁹Spero autem in Domino Jesu, Timotheum me cito mittere ad vos: ut et ego bono animo sim, cognitis quæ circa vos sunt. ²⁰Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit. ²¹Omnes enim quæ sua sunt quærunt, non quæ sunt Jesu Christi. ²²Experimentum autem ejus cognoscite, quia sicut patri filius, mecum servivit in Evangelio. ²³Hunc igitur spero me mittere ad vos, mox ut videro quæ circa me sunt. ²⁴Confido autem in Domino quoniam et ipse veniam ad vos cito. ²⁵Necessarium autem existimavi Epaphroditum fratrem, et cooperatorem, et commilitonem meum, vestrum autem apostolum, et ministrum necessitatis meæ, mittere ad vos: ²⁶quoniam quidem omnes vos desiderabat: et mœstus erat, propterea quod audieratis illum infirmatum. ²⁷Nam et infirmatus est usque ad mortem: sed Deus misertus est ejus: non solum autem ejus, verum etiam et mei, ne tristitiam super tristitiam haberem. ²⁸Festinantius ergo misi illum, ut viso eo iterum gaudeatis, et ego sine tristitia sim. ²⁹Excipite itaque illum cum omni gaudio in Domino, et ejusmodi cum honore habetote; ³⁰quoniam propter opus Christi usque ad mortem accessit, tradens animam suam ut impleret id quod ex vobis deerat erga meum obsequium.