Numbers 33–35

33¹Hæ sunt mansiones filiorum Israël, qui egressi sunt de Ægypto per turmas suas in manu Moysi et Aaron, ²quas descripsit Moyses juxta castrorum loca, quæ Domini jussione mutabant. ³Profecti igitur de Ramesse mense primo, quintadecima die mensis primi, altera die Phase, filii Israël in manu excelsa, videntibus cunctis Ægyptiis, ⁴et sepelientibus primogenitos, quos percusserat Dominus (nam et in diis eorum exercuerat ultionem), ⁵castrametati sunt in Soccoth. ⁶Et de Soccoth venerunt in Etham, quæ est in extremis finibus solitudinis. ⁷Inde egressi venerunt contra Phihahiroth, quæ respicit Beelsephon, et castrametati sunt ante Magdalum. ⁸Profectique de Phihahiroth, transierunt per medium mare in solitudinem: et ambulantes tribus diebus per desertum Etham, castrametati sunt in Mara. ⁹Profectique de Mara, venerunt in Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum, et palmæ septuaginta: ibique castrametati sunt. ¹⁰Sed et inde egressi, fixerunt tentoria super mare Rubrum. Profectique de mari Rubro, ¹¹castrametati sunt in deserto Sin. ¹²Unde egressi, venerunt in Daphca. ¹³Profectique de Daphca, castrametati sunt in Alus. ¹⁴Egressique de Alus, in Raphidim fixere tentoria, ubi populo defuit aqua ad bibendum. ¹⁵Profectique de Raphidim, castrametati sunt in deserto Sinai. ¹⁶Sed et de solitudine Sinai egressi, venerunt ad sepulchra concupiscentiæ. ¹⁷Profectique de sepulchris concupiscentiæ, castrametati sunt in Haseroth. ¹⁸Et de Haseroth venerunt in Rethma. ¹⁹Profectique de Rethma, castrametati sunt in Remmomphares. ²⁰Unde egressi venerunt in Lebna. ²¹De Lebna castrametati sunt in Ressa. ²²Egressique de Ressa, venerunt in Ceelatha. ²³Unde profecti, castrametati sunt in monte Sepher. ²⁴Egressi de monte Sepher, venerunt in Arada. ²⁵Inde proficiscentes, castrametati sunt in Maceloth. ²⁶Profectique de Maceloth, venerunt in Thahath. ²⁷De Thahath, castrametati sunt in Thare. ²⁸Unde egressi, fixere tentoria in Methca. ²⁹Et de Methca, castrametati sunt in Hesmona. ³⁰Profectique de Hesmona, venerunt in Moseroth. ³¹Et de Moseroth, castrametati sunt in Benejaacan. ³²Profectique de Benejaacan, venerunt in montem Gadgad. ³³Unde profecti, castrametati sunt in Jetebatha. ³⁴Et de Jetebatha venerunt in Hebrona. ³⁵Egressique de Hebrona, castrametati sunt in Asiongaber. ³⁶Inde profecti, venerunt in desertum Sin, hæc est Cades. ³⁷Egressique de Cades, castrametati sunt in monte Hor, in extremis finibus terræ Edom. ³⁸Ascenditque Aaron sacerdos in montem Hor jubente Domino: et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum Israël ex Ægypto, mense quinto, prima die mensis, ³⁹cum esset annorum centum viginti trium. ⁴⁰Audivitque Chananæus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, in terram Chanaan venisse filios Israël. ⁴¹Et profecti de monte Hor, castrametati sunt in Salmona. ⁴²Unde egressi, venerunt in Phunon. ⁴³Profectique de Phunon, castrametati sunt in Oboth. ⁴⁴Et de Oboth venerunt in Ijeabarim, quæ est in finibus Moabitarum. ⁴⁵Profectique de Ijeabarim, fixere tentoria in Dibongad. ⁴⁶Unde egressi, castrametati sunt in Helmondeblathaim. ⁴⁷Egressique de Helmondeblathaim, venerunt ad montes Abarim contra Nabo. ⁴⁸Profectique de montibus Abarim, transierunt ad campestria Moab, supra Jordanem, contra Jericho. ⁴⁹Ibique castrametati sunt de Bethsimoth usque ad Abelsatim in planioribus locis Moabitarum.

⁵⁰Ubi locutus est Dominus ad Moysen: ⁵¹Præcipe filiis Israël, et dic ad eos: Quando transieritis Jordanem, intrantes terram Chanaan, ⁵²disperdite cunctos habitatores terræ illius: confringite titulos, et statuas comminuite, atque omnia excelsa vastate, ⁵³mundantes terram, et habitantes in ea. Ego enim dedi vobis illam in possessionem, ⁵⁴quam dividetis vobis sorte. Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Singulis ut sors ceciderit, ita tribuetur hæreditas. Per tribus et familias possessio dividetur. ⁵⁵Sin autem nolueritis interficere habitatores terræ: qui remanserint, erunt vobis quasi clavi in oculis, et lanceæ in lateribus, et adversabuntur vobis in terra habitationis vestræ: ⁵⁶et quidquid illis cogitaveram facere, vobis faciam.

34¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Præcipe filiis Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vobis sorte ceciderit, his finibus terminabitur. ³Pars meridiana incipiet a solitudine Sin, quæ est juxta Edom: et habebit terminos contra orientem mare salsissimum. ⁴Qui circuibunt australem plagam per ascensum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perveniant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredientur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque ad Asemona. ⁵Ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Ægypti, et maris magni littore finietur. ⁶Plaga autem occidentalis a mari magno incipiet, et ipso fine claudetur. ⁷Porro ad septentrionalem plagam a mari magno termini incipient, pervenientes usque ad montem altissimum, ⁸a quo venient in Emath usque ad terminos Sedada: ⁹ibuntque confinia usque ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in parte aquilonis. ¹⁰Inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Enan usque Sephama, ¹¹et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem Daphnim: inde pervenient contra orientem ad mare Cenereth, ¹²et tendent usque ad Jordanem, et ad ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis terram per fines suos in circuitu.

¹³Præcepitque Moyses filiis Israël, dicens: Hæc erit terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Dominus dari novem tribubus, et dimidiæ tribui. ¹⁴Tribus enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filiorum Gad juxta cognationum numerum, media quoque tribus Manasse, ¹⁵id est, duæ semis tribus, acceperunt partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam. ¹⁶Et ait Dominus ad Moysen: ¹⁷Hæc sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, ¹⁸et singuli principes de tribubus singulis, ¹⁹quorum ista sunt vocabula. De tribu Juda, Caleb filius Jephone. ²⁰De tribu Simeon, Samuel filius Ammiud. ²¹De tribu Benjamin, Elidad filius Chaselon. ²²De tribu filiorum Dan, Bocci filius Jogli. ²³Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel filius Ephod. ²⁴De tribu Ephraim, Camuel filius Sephthan. ²⁵De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach. ²⁶De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan. ²⁷De tribu Aser, Ahiud filius Salomi. ²⁸De tribu Nephthali, Phedaël filius Ammiud. ²⁹Hi sunt, quibus præcepit Dominus ut dividerent filiis Israël terram Chanaan.

35¹Hæc quoque locutus est Dominus ad Moysen in campestribus Moab supra Jordanem, contra Jericho: ²Præcipe filiis Israël ut dent Levitis de possessionibus suis ³urbes ad habitandum, et suburbana earum per circuitum: ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac jumentis: ⁴quæ a muris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum spatio tendentur. ⁵Contra orientem duo millia erunt cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia: ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga æquali termino finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana. ⁶De ipsis autem oppidis, quæ Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem: et exceptis his, alia quadraginta duo oppida, ⁷id est, simul quadraginta octo cum suburbanis suis. ⁸Ipsæque urbes, quæ dabuntur de possessionibus filiorum Israël, ab his qui plus habent, plures auferentur: et qui minus, pauciores: singuli juxta mensuram hæreditatis suæ dabunt oppida Levitis.

⁹Ait Dominus ad Moysen: ¹⁰Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Quando transgressi fueritis Jordanem in terram Chanaan, ¹¹decernite quæ urbes esse debeant in præsidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint: ¹²in quibus cum fuerit profugus, cognatus occisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu multitudinis, et causa illius judicetur. ¹³De ipsis autem urbibus, quæ ad fugitivorum subsidia separantur, ¹⁴tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan, ¹⁵tam filiis Israël quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit. ¹⁶Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus est, reus erit homicidii, et ipse morietur. ¹⁷Si lapidem jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur. ¹⁸Si ligno percussus interierit, percussoris sanguine vindicabitur. ¹⁹Propinquus occisi, homicidam interficiet: statim ut apprehenderit eum, interficiet. ²⁰Si per odium quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum per insidias: ²¹aut cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit: percussor homicidii reus erit: cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugulabit. ²²Quod si fortuitu, et absque odio ²³et inimicitiis quidquam horum fecerit, ²⁴et hoc audiente populo fuerit comprobatum, atque inter percussorem et propinquum sanguinis quæstio ventilata: ²⁵liberabitur innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur. ²⁶Si interfector extra fines urbium, quæ exulibus deputatæ sunt, ²⁷fuerit inventus, et percussus ab eo qui ultor est sanguinis: absque noxa erit qui eum occiderit. ²⁸Debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam. ²⁹Hæc sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus vestris.

³⁰Homicida sub testibus punietur: ad unius testimonium nullus condemnabitur. ³¹Non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morietur. ³²Exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt, ³³ne polluatis terram habitationis vestræ, quæ insontium cruore maculatur: nec aliter expiari potest, nisi per ejus sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit. ³⁴Atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios Israël.