Lamentations 5

5¹Recordare, Domine, quid acciderit nobis;

intuere et respice opprobrium nostrum.

²Hæreditas nostra versa est ad alienos,

domus nostræ ad extraneos.

³Pupilli facti sumus absque patre,

matres nostræ quasi viduæ.

⁴Aquam nostram pecunia bibimus;

ligna nostra pretio comparavimus.

⁵Cervicibus nostris minabamur,

lassis non dabatur requies.

⁶Ægypto dedimus manum et Assyriis,

ut saturaremur pane.

⁷Patres nostri peccaverunt, et non sunt:

et nos iniquitates eorum portavimus.

⁸Servi dominati sunt nostri:

non fuit qui redimeret de manu eorum.

⁹In animabus nostris afferebamus panem nobis,

a facie gladii in deserto.

¹⁰Pellis nostra quasi clibanus exusta est,

a facie tempestatum famis.

¹¹Mulieres in Sion humiliaverunt,

et virgines in civitatibus Juda.

¹²Principes manu suspensi sunt;

facies senum non erubuerunt.

¹³Adolescentibus impudice abusi sunt,

et pueri in ligno corruerunt.

¹⁴Senes defecerunt de portis,

juvenes de choro psallentium.

¹⁵Defecit gaudium cordis nostri;

versus est in luctum chorus noster.

¹⁶Cecidit corona capitis nostri:

væ nobis, quia peccavimus!

¹⁷Propterea mœstum factum est cor nostrum;

ideo contenebrati sunt oculi nostri,

¹⁸propter montem Sion quia disperiit;

vulpes ambulaverunt in eo.

¹⁹Tu autem, Domine, in æternum permanebis,

solium tuum in generationem et generationem.

²⁰Quare in perpetuum oblivisceris nostri,

derelinques nos in longitudine dierum?

²¹Converte nos, Domine, ad te, et convertemur;

innova dies nostros, sicut a principio.

²²Sed projiciens repulisti nos:

iratus es contra nos vehementer.