John 10:1–18

¹Amen, amen dico vobis: qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro. ²Qui autem intrat per ostium, pastor est ovium. ³Huic ostiarius aperit, et oves vocem ejus audiunt, et proprias oves vocat nominatim, et educit eas. ⁴Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves illum sequuntur, quia sciunt vocem ejus. ⁵Alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo: quia non noverunt vocem alienorum. ⁶Hoc proverbium dixit eis Jesus: illi autem non cognoverunt quid loqueretur eis. ⁷Dixit ergo eis iterum Jesus: Amen, amen dico vobis, quia ego sum ostium ovium. ⁸Omnes quotquot venerunt, fures sunt, et latrones, et non audierunt eos oves. ⁹Ego sum ostium. Per me si quis introierit, salvabitur: et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. ¹⁰Fur non venit nisi ut furetur, et mactet, et perdat. Ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant. ¹¹Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis. ¹²Mercenarius autem, et qui non est pastor, cujus non sunt oves propriæ, videt lupum venientem, et dimittit oves, et fugit: et lupus rapit, et dispergit oves; ¹³mercenarius autem fugit, quia mercenarius est, et non pertinet ad eum de ovibus. ¹⁴Ego sum pastor bonus: et cognosco meas, et cognoscunt me meæ. ¹⁵Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem: et animam meam pono pro ovibus meis. ¹⁶Et alias oves habeo, quæ non sunt ex hoc ovili: et illas oportet me adducere, et vocem meam audient, et fiet unum ovile et unus pastor. ¹⁷Propterea me diligit Pater: quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam. ¹⁸Nemo tollit eam a me: sed ego pono eam a meipso, et potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeo iterum sumendi eam. Hoc mandatum accepi a Patre meo.