John 2:1–4:1

¹Et die tertia nuptiæ factæ sunt in Cana Galilææ, et erat mater Jesu ibi. ²Vocatus est autem et Jesus, et discipuli ejus, ad nuptias. ³Et deficiente vino, dicit mater Jesu ad eum: Vinum non habent. ⁴Et dicit ei Jesus: Quid mihi et tibi est, mulier? nondum venit hora mea. ⁵Dicit mater ejus ministris: Quodcumque dixerit vobis, facite. ⁶Erant autem ibi lapideæ hydriæ sex positæ secundum purificationem Judæorum, capientes singulæ metretas binas vel ternas. ⁷Dicit eis Jesus: Implete hydrias aqua. Et impleverunt eas usque ad summum. ⁸Et dicit eis Jesus: Haurite nunc, et ferte architriclino. Et tulerunt. ⁹Ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam, et non sciebat unde esset, ministri autem sciebant, qui hauserant aquam: vocat sponsum architriclinus, ¹⁰et dicit ei: Omnis homo primum bonum vinum ponit et cum inebriati fuerint, tunc id, quod deterius est. Tu autem servasti bonum vinum usque adhuc. ¹¹Hoc fecit initium signorum Jesus in Cana Galilææ; et manifestavit gloriam suam, et crediderunt in eum discipuli ejus. ¹²Post hoc descendit Capharnaum ipse, et mater ejus, et fratres ejus, et discipuli ejus: et ibi manserunt non multis diebus.

¹³Et prope erat Pascha Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam: ¹⁴et invenit in templo vendentes boves, et oves, et columbas, et numularios sedentes. ¹⁵Et cum fecisset quasi flagellum de funiculis, omnes ejecit de templo, oves quoque, et boves, et numulariorum effudit æs, et mensas subvertit. ¹⁶Et his qui columbas vendebant, dixit: Auferte ista hinc, et nolite facere domum patris mei, domum negotiationis. ¹⁷Recordati sunt vero discipuli ejus quia scriptum est: Zelus domus tuæ comedit me. ¹⁸Responderunt ergo Judæi, et dixerunt ei: Quod signum ostendis nobis, quia hæc facis? ¹⁹Respondit Jesus, et dixit eis: Solvite templum hoc, et in tribus diebus excitabo illud. ²⁰Dixerunt ergo Judæi: Quadraginta et sex annis ædificatum est templum hoc, et tu in tribus diebus excitabis illud? ²¹Ille autem dicebat de templo corporis sui. ²²Cum ergo resurrexisset a mortuis, recordati sunt discipuli ejus, quia hoc dicebat, et crediderunt scripturæ et sermoni quem dixit Jesus. ²³Cum autem esset Jerosolymis in Pascha in die festo, multi crediderunt in nomine ejus, videntes signa ejus, quæ faciebat. ²⁴Ipse autem Jesus non credebat semetipsum eis, eo quod ipse nosset omnes, ²⁵et quia opus ei non erat ut quis testimonium perhiberet de homine: ipse enim sciebat quid esset in homine.

3¹Erat autem homo ex pharisæis, Nicodemus nomine, princeps Judæorum. ²Hic venit ad Jesum nocte, et dixit ei: Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister, nemo enim potest hæc signa facere, quæ tu facis, nisi fuerit Deus cum eo. ³Respondit Jesus, et dixit ei: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit denuo, non potest videre regnum Dei. ⁴Dicit ad eum Nicodemus: Quomodo potest homo nasci, cum sit senex? numquid potest in ventrem matris suæ iterato introire et renasci? ⁵Respondit Jesus: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua, et Spiritu Sancto, non potest introire in regnum Dei. ⁶Quod natum est ex carne, caro est: et quod natum est ex spiritu, spiritus est. ⁷Non mireris quia dixi tibi: oportet vos nasci denuo. ⁸Spiritus ubi vult spirat, et vocem ejus audis, sed nescis unde veniat, aut quo vadat: sic est omnis qui natus est ex spiritu. ⁹Respondit Nicodemus, et dixit ei: Quomodo possunt hæc fieri? ¹⁰Respondit Jesus, et dixit ei: Tu es magister in Israël, et hæc ignoras? ¹¹amen, amen dico tibi, quia quod scimus loquimur, et quod vidimus testamur, et testimonium nostrum non accipitis. ¹²Si terrena dixi vobis, et non creditis: quomodo, si dixero vobis cælestia, credetis? ¹³Et nemo ascendit in cælum, nisi qui descendit de cælo, Filius hominis, qui est in cælo. ¹⁴Et sicut Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis: ¹⁵ut omnis qui credit in ipsum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁶Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁷Non enim misit Deus Filium suum in mundum, ut judicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum. ¹⁸Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non credit, jam judicatus est: quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. ¹⁹Hoc est autem judicium: quia lux venit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem: erant enim eorum mala opera. ²⁰Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ut non arguantur opera ejus: ²¹qui autem facit veritatem, venit ad lucem, ut manifestentur opera ejus, quia in Deo sunt facta.

²²Post hæc venit Jesus et discipuli ejus in terram Judæam: et illic demorabatur cum eis, et baptizabat. ²³Erat autem et Joannes baptizans, in Ænnon, juxta Salim: quia aquæ multæ erant illic, et veniebant et baptizabantur. ²⁴Nondum enim missus fuerat Joannes in carcerem. ²⁵Facta est autem quæstio ex discipulis Joannis cum Judæis de purificatione. ²⁶Et venerunt ad Joannem, et dixerunt ei: Rabbi, qui erat tecum trans Jordanem, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad eum. ²⁷Respondit Joannes, et dixit: Non potest homo accipere quidquam, nisi fuerit ei datum de cælo. ²⁸Ipsi vos mihi testimonium perhibetis, quod dixerim: Non sum ego Christus: sed quia missus sum ante illum. ²⁹Qui habet sponsam, sponsus est: amicus autem sponsi, qui stat, et audit eum, gaudio gaudet propter vocem sponsi. Hoc ergo gaudium meum impletum est. ³⁰Illum oportet crescere, me autem minui. ³¹Qui desursum venit, super omnes est. Qui est de terra, de terra est, et de terra loquitur. Qui de cælo venit, super omnes est. ³²Et quod vidit, et audivit, hoc testatur: et testimonium ejus nemo accipit. ³³Qui accepit ejus testimonium signavit, quia Deus verax est. ³⁴Quem enim misit Deus, verba Dei loquitur: non enim ad mensuram dat Deus spiritum. ³⁵Pater diligit Filium et omnia dedit in manu ejus. ³⁶Qui credit in Filium, habet vitam æternam; qui autem incredulus est Filio, non videbit vitam, sed ira Dei manet super eum.

4¹Ut ergo cognovit Jesus quia audierunt pharisæi quod Jesus plures discipulos facit, et baptizat, quam Joannes