John 1–16

1¹In principio erat Verbum,

et Verbum erat apud Deum,

et Deus erat Verbum.

²Hoc erat in principio apud Deum.

³Omnia per ipsum facta sunt:

et sine ipso factum est nihil, quod factum est.

⁴In ipso vita erat,

et vita erat lux hominum:

⁵et lux in tenebris lucet,

et tenebræ eam non comprehenderunt.

⁶Fuit homo

missus a Deo,

cui nomen erat Joannes.

⁷Hic venit in testimonium

ut testimonium perhiberet de lumine,

ut omnes crederent per illum.

⁸Non erat ille lux,

sed ut testimonium perhiberet de lumine.

⁹Erat lux vera,

quæ illuminat omnem hominem

venientem in hunc mundum.

¹⁰In mundo erat,

et mundus per ipsum factus est,

et mundus eum non cognovit.

¹¹In propria venit,

et sui eum non receperunt.

¹²Quotquot autem receperunt eum,

dedit eis potestatem filios Dei fieri,

his qui credunt in nomine ejus:

¹³qui non ex sanguinibus,

neque ex voluntate carnis,

neque ex voluntate viri,

sed ex Deo nati sunt.

¹⁴Et Verbum caro factum est,

et habitavit in nobis:

et vidimus gloriam ejus,

gloriam quasi unigeniti a Patre

plenum gratiæ et veritatis.

¹⁵Joannes testimonium perhibet de ipso,

et clamat dicens:

Hic erat quem dixi:

Qui post me venturus est,

ante me factus est:

quia prior me erat.

¹⁶Et de plenitudine ejus

nos omnes accepimus, et gratiam pro gratia:

¹⁷quia lex per Moysen data est,

gratia et veritas per Jesum Christum facta est.

¹⁸Deum nemo vidit umquam:

unigenitus Filius, qui est in sinu Patris,

ipse enarravit.

¹⁹Et hoc est testimonium Joannis, quando miserunt Judæi ab Jerosolymis sacerdotes et Levitas ad eum ut interrogarent eum: Tu quis es? ²⁰Et confessus est, et non negavit, et confessus est: Quia non sum ego Christus. ²¹Et interrogaverunt eum: Quid ergo? Elias es tu? Et dixit: Non sum. Propheta es tu? Et respondit: Non. ²²Dixerunt ergo ei: Quis es ut responsum demus his qui miserunt nos? quid dicis de teipso? ²³Ait: Ego vox clamantis in deserto: Dirigite viam Domini, sicut dixit Isaias propheta. ²⁴Et qui missi fuerant, erant ex pharisæis. ²⁵Et interrogaverunt eum, et dixerunt ei: Quid ergo baptizas, si tu non es Christus, neque Elias, neque propheta? ²⁶Respondit eis Joannes, dicens: Ego baptizo in aqua: medius autem vestrum stetit, quem vos nescitis. ²⁷Ipse est qui post me venturus est, qui ante me factus est: cujus ego non sum dignus ut solvam ejus corrigiam calceamenti. ²⁸Hæc in Bethania facta sunt trans Jordanem, ubi erat Joannes baptizans.

²⁹Altera die vidit Joannes Jesum venientem ad se, et ait: Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccatum mundi. ³⁰Hic est de quo dixi: Post me venit vir qui ante me factus est: quia prior me erat: ³¹et ego nesciebam eum, sed ut manifestetur in Israël, propterea veni ego in aqua baptizans. ³²Et testimonium perhibuit Joannes, dicens: Quia vidi Spiritum descendentem quasi columbam de cælo, et mansit super eum. ³³Et ego nesciebam eum: sed qui misit me baptizare in aqua, ille mihi dixit: Super quem videris Spiritum descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat in Spiritu Sancto. ³⁴Et ego vidi: et testimonium perhibui quia hic est Filius Dei.

³⁵Altera die iterum stabat Joannes, et ex discipulis ejus duo. ³⁶Et respiciens Jesum ambulantem, dicit: Ecce agnus Dei. ³⁷Et audierunt eum duo discipuli loquentem, et secuti sunt Jesum. ³⁸Conversus autem Jesus, et videns eos sequentes se, dicit eis: Quid quæritis? Qui dixerunt ei: Rabbi (quod dicitur interpretatum Magister), ubi habitas? ³⁹Dicit eis: Venite et videte. Venerunt, et viderunt ubi maneret, et apud eum manserunt die illo: hora autem erat quasi decima. ⁴⁰Erat autem Andreas, frater Simonis Petri, unus ex duobus qui audierant a Joanne, et secuti fuerant eum. ⁴¹Invenit hic primum fratrem suum Simonem, et dicit ei: Invenimus Messiam (quod est interpretatum Christus). ⁴²Et adduxit eum ad Jesum. Intuitus autem eum Jesus, dixit: Tu es Simon, filius Jona; tu vocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus. ⁴³In crastinum voluit exire in Galilæam, et invenit Philippum. Et dicit ei Jesus: Sequere me. ⁴⁴Erat autem Philippus a Bethsaida, civitate Andreæ et Petri. ⁴⁵Invenit Philippus Nathanaël, et dicit ei: Quem scripsit Moyses in lege, et prophetæ, invenimus Jesum filium Joseph a Nazareth. ⁴⁶Et dixit ei Nathanaël: A Nazareth potest aliquid boni esse? Dicit ei Philippus: Veni et vide. ⁴⁷Vidit Jesus Nathanaël venientem ad se, et dicit de eo: Ecce vere Israëlita, in quo dolus non est. ⁴⁸Dicit ei Nathanaël: Unde me nosti? Respondit Jesus, et dixit ei: Priusquam te Philippus vocavit, cum esses sub ficu, vidi te. ⁴⁹Respondit ei Nathanaël, et ait: Rabbi, tu es Filius Dei, tu es rex Israël. ⁵⁰Respondit Jesus, et dixit ei: Quia dixi tibi: Vidi te sub ficu, credis; majus his videbis. ⁵¹Et dicit ei: Amen, amen dico vobis, videbitis cælum apertum, et angelos Dei ascendentes, et descendentes supra Filium hominis.

2¹Et die tertia nuptiæ factæ sunt in Cana Galilææ, et erat mater Jesu ibi. ²Vocatus est autem et Jesus, et discipuli ejus, ad nuptias. ³Et deficiente vino, dicit mater Jesu ad eum: Vinum non habent. ⁴Et dicit ei Jesus: Quid mihi et tibi est, mulier? nondum venit hora mea. ⁵Dicit mater ejus ministris: Quodcumque dixerit vobis, facite. ⁶Erant autem ibi lapideæ hydriæ sex positæ secundum purificationem Judæorum, capientes singulæ metretas binas vel ternas. ⁷Dicit eis Jesus: Implete hydrias aqua. Et impleverunt eas usque ad summum. ⁸Et dicit eis Jesus: Haurite nunc, et ferte architriclino. Et tulerunt. ⁹Ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam, et non sciebat unde esset, ministri autem sciebant, qui hauserant aquam: vocat sponsum architriclinus, ¹⁰et dicit ei: Omnis homo primum bonum vinum ponit et cum inebriati fuerint, tunc id, quod deterius est. Tu autem servasti bonum vinum usque adhuc. ¹¹Hoc fecit initium signorum Jesus in Cana Galilææ; et manifestavit gloriam suam, et crediderunt in eum discipuli ejus. ¹²Post hoc descendit Capharnaum ipse, et mater ejus, et fratres ejus, et discipuli ejus: et ibi manserunt non multis diebus.

¹³Et prope erat Pascha Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam: ¹⁴et invenit in templo vendentes boves, et oves, et columbas, et numularios sedentes. ¹⁵Et cum fecisset quasi flagellum de funiculis, omnes ejecit de templo, oves quoque, et boves, et numulariorum effudit æs, et mensas subvertit. ¹⁶Et his qui columbas vendebant, dixit: Auferte ista hinc, et nolite facere domum patris mei, domum negotiationis. ¹⁷Recordati sunt vero discipuli ejus quia scriptum est: Zelus domus tuæ comedit me. ¹⁸Responderunt ergo Judæi, et dixerunt ei: Quod signum ostendis nobis, quia hæc facis? ¹⁹Respondit Jesus, et dixit eis: Solvite templum hoc, et in tribus diebus excitabo illud. ²⁰Dixerunt ergo Judæi: Quadraginta et sex annis ædificatum est templum hoc, et tu in tribus diebus excitabis illud? ²¹Ille autem dicebat de templo corporis sui. ²²Cum ergo resurrexisset a mortuis, recordati sunt discipuli ejus, quia hoc dicebat, et crediderunt scripturæ et sermoni quem dixit Jesus. ²³Cum autem esset Jerosolymis in Pascha in die festo, multi crediderunt in nomine ejus, videntes signa ejus, quæ faciebat. ²⁴Ipse autem Jesus non credebat semetipsum eis, eo quod ipse nosset omnes, ²⁵et quia opus ei non erat ut quis testimonium perhiberet de homine: ipse enim sciebat quid esset in homine.

3¹Erat autem homo ex pharisæis, Nicodemus nomine, princeps Judæorum. ²Hic venit ad Jesum nocte, et dixit ei: Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister, nemo enim potest hæc signa facere, quæ tu facis, nisi fuerit Deus cum eo. ³Respondit Jesus, et dixit ei: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit denuo, non potest videre regnum Dei. ⁴Dicit ad eum Nicodemus: Quomodo potest homo nasci, cum sit senex? numquid potest in ventrem matris suæ iterato introire et renasci? ⁵Respondit Jesus: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua, et Spiritu Sancto, non potest introire in regnum Dei. ⁶Quod natum est ex carne, caro est: et quod natum est ex spiritu, spiritus est. ⁷Non mireris quia dixi tibi: oportet vos nasci denuo. ⁸Spiritus ubi vult spirat, et vocem ejus audis, sed nescis unde veniat, aut quo vadat: sic est omnis qui natus est ex spiritu. ⁹Respondit Nicodemus, et dixit ei: Quomodo possunt hæc fieri? ¹⁰Respondit Jesus, et dixit ei: Tu es magister in Israël, et hæc ignoras? ¹¹amen, amen dico tibi, quia quod scimus loquimur, et quod vidimus testamur, et testimonium nostrum non accipitis. ¹²Si terrena dixi vobis, et non creditis: quomodo, si dixero vobis cælestia, credetis? ¹³Et nemo ascendit in cælum, nisi qui descendit de cælo, Filius hominis, qui est in cælo. ¹⁴Et sicut Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis: ¹⁵ut omnis qui credit in ipsum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁶Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam æternam. ¹⁷Non enim misit Deus Filium suum in mundum, ut judicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum. ¹⁸Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non credit, jam judicatus est: quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. ¹⁹Hoc est autem judicium: quia lux venit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem: erant enim eorum mala opera. ²⁰Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ut non arguantur opera ejus: ²¹qui autem facit veritatem, venit ad lucem, ut manifestentur opera ejus, quia in Deo sunt facta.

²²Post hæc venit Jesus et discipuli ejus in terram Judæam: et illic demorabatur cum eis, et baptizabat. ²³Erat autem et Joannes baptizans, in Ænnon, juxta Salim: quia aquæ multæ erant illic, et veniebant et baptizabantur. ²⁴Nondum enim missus fuerat Joannes in carcerem. ²⁵Facta est autem quæstio ex discipulis Joannis cum Judæis de purificatione. ²⁶Et venerunt ad Joannem, et dixerunt ei: Rabbi, qui erat tecum trans Jordanem, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad eum. ²⁷Respondit Joannes, et dixit: Non potest homo accipere quidquam, nisi fuerit ei datum de…