Job 15:17–35

¹⁷Ostendam tibi: audi me:

quod vidi, narrabo tibi.

¹⁸Sapientes confitentur,

et non abscondunt patres suos:

¹⁹quibus solis data est terra,

et non transivit alienus per eos.

²⁰Cunctis diebus suis impius superbit,

et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.

²¹Sonitus terroris semper in auribus illius:

et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.

²²Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem,

circumspectans undique gladium.

²³Cum se moverit ad quærendum panem,

novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.

²⁴Terrebit eum tribulatio,

et angustia vallabit eum,

sicut regem qui præparatur ad prælium.

²⁵Tetendit enim adversus Deum manum suam,

et contra Omnipotentem roboratus est.

²⁶Cucurrit adversus eum erecto collo,

et pingui cervice armatus est.

²⁷Operuit faciem ejus crassitudo,

et de lateribus ejus arvina dependet.

²⁸Habitavit in civitatibus desolatis,

et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.

²⁹Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus,

nec mittet in terra radicem suam.

³⁰Non recedet de tenebris:

ramos ejus arefaciet flamma,

et auferetur spiritu oris sui.

³¹Non credet, frustra errore deceptus,

quod aliquo pretio redimendus sit.

³²Antequam dies ejus impleantur peribit,

et manus ejus arescent.

³³Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus,

et quasi oliva projiciens florem suum.

³⁴Congregatio enim hypocritæ sterilis,

et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.

³⁵Concepit dolorem, et peperit iniquitatem,

et uterus ejus præparat dolos.