Isaiah 46–51

46¹Confractus est Bel, contritus est Nabo;

facta sunt simulacra eorum bestiis et jumentis,

onera vestra gravi pondere

usque ad lassitudinem.

²Contabuerunt, et contrita sunt simul;

non potuerunt salvare portantem,

et anima eorum in captivitatem ibit.

³Audite me, domus Jacob,

et omne residuum domus Israël;

qui portamini a meo utero,

qui gestamini a mea vulva.

⁴Usque ad senectam ego ipse,

et usque ad canos ego portabo;

ego feci, et ego feram;

ego portabo, et salvabo.

⁵Cui assimilastis me, et adæquastis,

et comparastis me, et fecistis similem?

⁶Qui confertis aurum de sacculo,

et argentum statera ponderatis,

conducentes aurificem ut faciat deum,

et procidunt, et adorant.

⁷Portant illum in humeris gestantes,

et ponentes in loco suo,

et stabit, ac de loco suo non movebitur:

sed et cum clamaverint ad eum, non audiet;

de tribulatione non salvabit eos.

⁸Mementote istud, et confundamini;

redite, prævaricatores, ad cor.

⁹Recordamini prioris sæculi,

quoniam ego sum Deus, et non est ultra deus,

nec est similis mei.

¹⁰Annuntians ab exordio novissimum,

et ab initio quæ necdum facta sunt,

dicens: Consilium meum stabit,

et omnis voluntas mea fiet.

¹¹Vocans ab oriente avem,

et de terra longinqua virum voluntatis meæ:

et locutus sum, et adducam illud;

creavi et faciam illud.

¹²Audite me, duro corde,

qui longe estis a justitia.

¹³Prope feci justitiam meam, non elongabitur,

et salus mea non morabitur.

Dabo in Sion salutem,

et in Israël gloriam meam.

47¹Descende, sede in pulvere,

virgo filia Babylon:

sede in terra; non est solium

filiæ Chaldæorum,

quia ultra non vocaberis

mollis et tenera.

²Tolle molam, et mole farinam;

denuda turpitudinem tuam;

discooperi humerum, revela crura,

transi flumina.

³Revelabitur ignominia tua,

et videbitur opprobrium tuum;

ultionem capiam, et non resistet mihi homo.

⁴Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius,

Sanctus Israël.

⁵Sede tacens, et intra in tenebras,

filia Chaldæorum,

quia non vocaberis ultra

domina regnorum.

⁶Iratus sum super populum meum:

contaminavi hæreditatem meam,

et dedi eos in manu tua:

non posuisti eis misericordias;

super senem aggravasti jugum tuum valde.

⁷Et dixisti: In sempiternum ero domina.

Non posuisti hæc super cor tuum,

neque recordata es novissimi tui.

⁸Et nunc audi hæc delicata,

et habitans confidenter,

quæ dicis in corde tuo:

Ego sum, et non est præter me amplius;

non sedebo vidua,

et ignorabo sterilitatem.

⁹Venient tibi duo hæc

subito in die una,

sterilitas et viduitas:

universa venerunt super te,

propter multitudinem maleficiorum tuorum,

et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem.

¹⁰Et fiduciam habuisti in malitia tua,

et dixisti: Non est qui videat me.

Sapientia tua et scientia tua,

hæc decepit te.

Et dixisti in corde tuo:

Ego sum, et præter me non est altera.

¹¹Veniet super te malum,

et nescies ortum ejus;

et irruet super te calamitas

quam non poteris expiare;

veniet super te repente miseria

quam nescies.

¹²Sta cum incantatoribus tuis

et cum multitudine maleficiorum tuorum,

in quibus laborasti ab adolescentia tua,

si forte quod prosit tibi,

aut si possis fieri fortior.

¹³Defecisti in multitudine consiliorum tuorum.

Stent, et salvent te

augures cæli,

qui contemplabantur sidera,

et supputabant menses,

ut ex eis annuntiarent ventura tibi.

¹⁴Ecce facti sunt quasi stipula,

ignis combussit eos;

non liberabunt animam suam

de manu flammæ;

non sunt prunæ quibus calefiant,

nec focus ut sedeant ad eum.

¹⁵Sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras:

negotiatores tui ab adolescentia tua,

unusquisque in via sua erraverunt;

non est qui salvet te.

48¹Audite hæc, domus Jacob,

qui vocamini nomine Israël,

et de aquis Juda existis;

qui juratis in nomine Domini,

et Dei Israël recordamini

non in veritate neque in justitia.

²De civitate enim sancta vocati sunt,

et super Deum Israël constabiliti sunt:

Dominus exercituum nomen ejus.

³Priora ex tunc annuntiavi,

et ex ore meo exierunt, et audita feci ea:

repente operatus sum, et venerunt.

⁴Scivi enim quia durus es tu,

et nervus ferreus cervix tua,

et frons tua ærea.

⁵Prædixi tibi ex tunc;

antequam venirent, indicavi tibi,

ne forte diceres: Idola mea fecerunt hæc,

et sculptilia mea et conflatilia mandaverunt ista.

⁶Quæ audisti, vide omnia;

vos autem, num annuntiastis?

Audita feci tibi nova ex tunc,

et conservata sunt quæ nescis.

⁷Nunc creata sunt et non ex tunc;

et ante diem, et non audisti ea,

ne forte dicas: Ecce ego cognovi ea.

⁸Neque audisti, neque cognovisti,

neque ex tunc aperta est auris tua:

scio enim quia prævaricans prævaricaberis,

et transgressorem ex utero vocavi te.

⁹Propter nomen meum longe faciam furorem meum,

et laude mea infrenabo te,

ne intereas.

¹⁰Ecce excoxi te, sed non quasi argentum;

elegi te in camino paupertatis.

¹¹Propter me, propter me faciam,

ut non blasphemer;

et gloriam meam alteri non dabo.

¹²Audi me, Jacob,

et Israël, quem ego voco:

ego ipse, ego primus,

et ego novissimus.

¹³Manus quoque mea fundavit terram,

et dextera mea mensa est cælos;

ego vocabo eos,

et stabunt simul.

¹⁴Congregamini, omnes vos, et audite:

quis de eis annuntiavit hæc?

Dominus dilexit eum, faciet voluntatem suam in Babylone,

et brachium suum in Chaldæis.

¹⁵Ego, ego locutus sum, et vocavi eum;

adduxi eum, et directa est via ejus.

¹⁶Accedite ad me et audite hoc:

non a principio in abscondito locutus sum:

ex tempore antequam fieret, ibi eram:

et nunc Dominus Deus misit me,

et spiritus ejus.

¹⁷Hæc dicit Dominus, redemptor tuus,

Sanctus Israël:

Ego Dominus Deus tuus,

docens te utilia,

gubernans te in via qua ambulas.

¹⁸Utinam attendisses mandata mea:

facta fuisset sicut flumen pax tua,

et justitia tua sicut gurgites maris:

¹⁹et fuisset quasi arena semen tuum,

et stirps uteri tui ut lapilli ejus;

non interisset et non fuisset attritum

nomen ejus a facie mea.

²⁰Egredimini de Babylone, fugite a Chaldæis,

in voce exsultationis annuntiate:

auditum facite hoc,

et efferte illud usque ad extrema terræ.

Dicite: Redemit Dominus

servum suum Jacob.

²¹Non sitierunt in deserto, cum educeret eos:

aquam de petra produxit eis,

et scidit petram, et fluxerunt aquæ.

²²Non est pax impiis, dicit Dominus.

49¹Audite, insulæ,

et attendite, populi de longe:

Dominus ab utero vocavit me;

de ventre matris meæ recordatus est nominis mei.

²Et posuit os meum quasi gladium acutum,

in umbra manus suæ protexit me,

et posuit me sicut sagittam electam:

in pharetra sua abscondit me.

³Et dixit mihi: Servus meus es tu Israël,

quia in te gloriabor.

⁴Et ego dixi: In vacuum laboravi;

sine causa et vane fortitudinem meam consumpsi:

ergo judicium meum cum Domino,

et opus meum cum Deo meo.

⁵Et nunc dicit Dominus,

formans me ex utero servum sibi,

ut reducam Jacob ad eum,

et Israël non congregabitur;

et glorificatus sum in oculis Domini,

et Deus meus factus est fortitudo mea.

⁶Et dixit: Parum est ut sis mihi servus

ad suscitandas tribus Jacob,

et fæces Israël convertendas:

ecce dedi te in lucem gentium,

ut sis salus mea

usque ad extremum terræ.

⁷Hæc dicit Dominus,

redemptor Israël, Sanctus ejus,

ad contemptibilem animam, ad abominatam gentem,

ad servum dominorum:

Reges videbunt,

et consurgent principes, et adorabunt

propter Dominum, quia fidelis est,

et Sanctum Israël qui elegit te.

⁸Hæc dicit Dominus:

In tempore placito exaudivi te,

et in die salutis auxiliatus sum tui:

et servavi te, et dedi te in fœdus populi,

ut suscitares terram,

et possideres hæreditates dissipatas;

⁹ut diceres his qui vincti sunt: Exite,

et his qui in tenebris: Revelamini.

Super vias pascentur,

et in omnibus planis pascua eorum.

¹⁰Non esurient neque sitient,

et non percutiet eos æstus et sol,

quia miserator eorum reget eos,

et ad fontes aquarum potabit eos.

¹¹Et ponam omnes montes meos in viam,

et semitæ meæ exaltabuntur.

¹²Ecce isti de longe venient,

et ecce illi ab aquilone et mari,

et isti de terra australi.

¹³Laudate, cæli, et exsulta, terra;

jubilate, montes, laudem,

quia consolatus est Dominus populum suum,

et pauperum suorum miserebitur.

¹⁴Et dixit Sion: Dereliquit me Dominus,

et Dominus oblitus est mei.

¹⁵Numquid oblivisci potest mulier infantem suum,

ut non misereatur filio uteri sui?

Etsi illa oblita fuerit,

ego tamen non obliviscar tui.

¹⁶Ecce in manibus meis descripsi te;

muri tui coram oculis meis semper.

¹⁷Venerunt structores tui;

destruentes te et dissipantes a te exibunt.

¹⁸Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi.

Vivo ego, dicit Dominus,

quia omnibus his velut ornamento vestieris,

et circumdabis tibi eos quasi sponsa;

¹⁹quia deserta tua, et solitudines tuæ,

et terra ruinæ tuæ,

nunc angusta erunt præ habitatoribus;

et longe fugabuntur qui absorbebant te.

²⁰Adhuc dicent in auribus tuis

filii sterilitatis tuæ:

Angustus est mihi locus;

fac spatium mihi ut habitem.

²¹Et dices in corde tuo:

Quis genuit mihi istos?

ego sterilis et non pariens,

transmigrata, et captiva;

et istos quis enutrivit?

ego destituta et sola;

et isti ubi erant?

²²Hæc dicit Dominus Deus:

Ecce levabo ad gentes manum meam,

et ad populos exaltabo signum meum:

et afferent filios tuos in ulnis,

et filias tuas super humeros portabunt.

²³Et erunt reges nutritii tui,

et reginæ nutrices tuæ;

vultu in terram demisso adorabunt te,

et pulverem pedum tuorum lingent.

Et scies quia ego Dominus,

super quo non confundentur qui exspectant eum.

²⁴Numquid tolletur a forti præda?

aut quod captum fuerit a robusto, salvum esse poterit?

²⁵Quia hæc dicit Dominus:

Equidem, et captivitas a forti tolletur,

et quod ablatum fuerit a robusto, salvabitur.

Eos vero qui judicaverunt te, ego judicabo,

et filios tuos ego salvabo.

²⁶Et cibabo hostes tuos carnibus suis,

et quasi musto, sanguine suo inebriabuntur,

et sciet omnis caro

quia ego Dominus salvans te,

et redemptor tuus fortis Jacob.

50¹Hæc dicit Dominus:

Quis est hic liber repudii matris vestræ,

quo dimisi eam?

aut quis est creditor meus,

cui vendidi vos?

Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis,

et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.

²Quia veni, et non erat vir;

vocavi,…