1 Corinthians 10–11

10¹Nolo enim vos ignorare fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt, ²et omnes in Moyse baptizati sunt in nube, et in mari: ³et omnes eamdem escam spiritalem manducaverunt, ⁴et omnes eumdem potum spiritalem biberunt (bibebant autem de spiritali, consequente eos, petra: petra autem erat Christus): ⁵sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo: nam prostrati sunt in deserto. ⁶Hæc autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt. ⁷Neque idololatræ efficiamini, sicut quidam ex ipsis: quemadmodum scriptum est: Sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere. ⁸Neque fornicemur, sicut quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia. ⁹Neque tentemus Christum, sicut quidam eorum tentaverunt, et a serpentibus perierunt. ¹⁰Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraverunt, et perierunt ab exterminatore. ¹¹Hæc autem omnia in figura contingebant illis: scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt. ¹²Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat. ¹³Tentatio vos non apprehendat nisi humana: fidelis autem Deus est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet etiam cum tentatione proventum ut possitis sustinere.

¹⁴Propter quod, carissimi mihi, fugite ab idolorum cultura: ¹⁵ut prudentibus loquor, vos ipsi judicate quod dico. ¹⁶Calix benedictionis, cui benedicimus, nonne communicatio sanguinis Christi est? et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est? ¹⁷Quoniam unus panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus. ¹⁸Videte Israël secundum carnem: nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris? ¹⁹Quid ergo? dico quod idolis immolatum sit aliquid? aut quod idolum, sit aliquid? ²⁰Sed quæ immolant gentes, dæmoniis immolant, et non Deo. Nolo autem vos socios fieri dæmoniorum: ²¹non potestis calicem Domini bibere, et calicem dæmoniorum; non potestis mensæ Domini participes esse, et mensæ dæmoniorum. ²²An æmulamur Dominum? numquid fortiores illo sumus? Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt. ²³Omnia mihi licent, sed non omnia ædificant.

²⁴Nemo quod suum est quærat, sed quod alterius. ²⁵Omne quod in macello venit, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁶Domini est terra, et plenitudo ejus. ²⁷Si quis vocat vos infidelium, et vultis ire: omne quod vobis apponitur, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁸Si quis autem dixerit: Hoc immolatum est idolis: nolite manducare propter illum qui indicavit, et propter conscientiam: ²⁹conscientiam autem dico non tuam, sed alterius. Ut quid enim libertas mea judicatur ab aliena conscientia? ³⁰Si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro eo quod gratias ago? ³¹Sive ergo manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis: omnia in gloriam Dei facite. ³²Sine offensione estote Judæis, et gentibus, et ecclesiæ Dei: ³³sicut et ego per omnia omnibus placeo, non quærens quod mihi utile est, sed quod multis: ut salvi fiant.

11¹Imitatores mei estote, sicut et ego Christi. ²Laudo autem vos fratres quod per omnia mei memores estis: et sicut tradidi vobis, præcepta mea tenetis. ³Volo autem vos scire quod omnis viri caput, Christus est: caput autem mulieris, vir: caput vero Christi, Deus. ⁴Omnis vir orans, aut prophetans velato capite, deturpat caput suum. ⁵Omnis autem mulier orans, aut prophetans non velato capite, deturpat caput suum: unum enim est ac si decalvetur. ⁶Nam si non velatur mulier, tondeatur. Si vero turpe est mulieri tonderi, aut decalvari, velet caput suum. ⁷Vir quidem non debet velare caput suum: quoniam imago et gloria Dei est, mulier autem gloria viri est. ⁸Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro. ⁹Etenim non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum. ¹⁰Ideo debet mulier potestatem habere supra caput propter angelos. ¹¹Verumtamen neque vir sine muliere: neque mulier sine viro in Domino. ¹²Nam sicut mulier de viro, ita et vir per mulierem: omnia autem ex Deo. ¹³Vos ipsi judicate: decet mulierem non velatam orare Deum? ¹⁴Nec ipsa natura docet vos, quod vir quidem si comam nutriat, ignominia est illi: ¹⁵mulier vero si comam nutriat, gloria est illi: quoniam capilli pro velamine ei dati sunt. ¹⁶Si quis autem videtur contentiosus esse: nos talem consuetudinem non habemus, neque ecclesia Dei.

¹⁷Hoc autem præcipio: non laudans quod non in melius, sed in deterius convenitis. ¹⁸Primum quidem convenientibus vobis in ecclesiam, audio scissuras esse inter vos, et ex parte credo. ¹⁹Nam oportet et hæreses esse, ut et qui probati sunt, manifesti fiant in vobis. ²⁰Convenientibus ergo vobis in unum, jam non est Dominicam cœnam manducare. ²¹Unusquisque enim suam cœnam præsumit ad manducandum, et alius quidem esurit, alius autem ebrius est. ²²Numquid domos non habetis ad manducandum, et bibendum? aut ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent? Quid dicam vobis? laudo vos? in hoc non laudo. ²³Ego enim accepi a Domino quod et tradidi vobis, quoniam Dominus Jesus in qua nocte tradebatur, accepit panem, ²⁴et gratias agens fregit, et dixit: Accipite, et manducate: hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur: hoc facite in meam commemorationem. ²⁵Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic calix novum testamentum est in meo sanguine: hoc facite quotiescumque bibetis, in meam commemorationem. ²⁶Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis donec veniat. ²⁷Itaque quicumque manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini. ²⁸Probet autem seipsum homo: et sic de pane illo edat, et de calice bibat. ²⁹Qui enim manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit, non dijudicans corpus Domini. ³⁰Ideo inter vos multi infirmi et imbecilles, et dormiunt multi. ³¹Quod si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur. ³²Dum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur. ³³Itaque fratres mei, cum convenitis ad manducandum, invicem exspectate. ³⁴Si quis esurit, domi manducet, ut non in judicium conveniatis. Cetera autem, cum venero, disponam.