Song of Solomon 5–8

5¹Veniat dilectus meus in hortum suum,

et comedat fructum pomorum suorum.

Veni in hortum meum, soror mea, sponsa;

messui myrrham meam cum aromatibus meis;

comedi favum cum melle meo;

bibi vinum meum cum lacte meo;

comedite, amici, et bibite,

et inebriamini, carissimi.

²Ego dormio, et cor meum vigilat.

Vox dilecti mei pulsantis:

Aperi mihi, soror mea, amica mea,

columba mea, immaculata mea,

quia caput meum plenum est rore,

et cincinni mei guttis noctium.

³Expoliavi me tunica mea: quomodo induar illa?

lavi pedes meos: quomodo inquinabo illos?

⁴Dilectus meus misit manum suam per foramen,

et venter meus intremuit ad tactum ejus.

⁵Surrexi ut aperirem dilecto meo;

manus meæ stillaverunt myrrham,

et digiti mei pleni myrrha probatissima.

⁶Pessulum ostii mei aperui dilecto meo,

at ille declinaverat, atque transierat.

Anima mea liquefacta est, ut locutus est;

quæsivi, et non inveni illum;

vocavi, et non respondit mihi.

⁷Invenerunt me custodes qui circumeunt civitatem;

percusserunt me, et vulneraverunt me.

Tulerunt pallium meum mihi custodes murorum.

⁸Adjuro vos, filiæ Jerusalem,

si inveneritis dilectum meum,

ut nuntietis ei quia amore langueo.

⁹Qualis est dilectus tuus ex dilecto, o pulcherrima mulierum?

qualis est dilectus tuus ex dilecto, quia sic adjurasti nos?

¹⁰Dilectus meus candidus et rubicundus;

electus ex millibus.

¹¹Caput ejus aurum optimum;

comæ ejus sicut elatæ palmarum, nigræ quasi corvus.

¹²Oculi ejus sicut columbæ super rivulos aquarum,

quæ lacte sunt lotæ, et resident juxta fluenta plenissima.

¹³Genæ illius sicut areolæ aromatum,

consitæ a pigmentariis.

Labia ejus lilia,

distillantia myrrham primam.

¹⁴Manus illius tornatiles, aureæ,

plenæ hyacinthis.

Venter ejus eburneus,

distinctus sapphiris.

¹⁵Crura illius columnæ marmoreæ

quæ fundatæ sunt super bases aureas.

Species ejus ut Libani,

electus ut cedri.

¹⁶Guttur illius suavissimum,

et totus desiderabilis.

Talis est dilectus meus,

et ipse est amicus meus, filiæ Jerusalem.

¹⁷Quo abiit dilectus tuus, o pulcherrima mulierum?

quo declinavit dilectus tuus?

et quæremus eum tecum.

6¹Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum,

ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

²Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi,

qui pascitur inter lilia.

³Pulchra es, amica mea;

suavis, et decora sicut Jerusalem;

terribilis ut castrorum acies ordinata.

⁴Averte oculos tuos a me,

quia ipsi me avolare fecerunt.

Capilli tui sicut grex caprarum

quæ apparuerunt de Galaad.

⁵Dentes tui sicut grex ovium

quæ ascenderunt de lavacro:

omnes gemellis fœtibus,

et sterilis non est in eis.

⁶Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ,

absque occultis tuis.

⁷Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ,

et adolescentularum non est numerus.

⁸Una est columba mea, perfecta mea,

una est matris suæ, electa genitrici suæ.

Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt;

reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.

⁹Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens,

pulchra ut luna, electa ut sol,

terribilis ut castrorum acies ordinata?

¹⁰Descendi in hortum nucum,

ut viderem poma convallium,

et inspicerem si floruisset vinea,

et germinassent mala punica.

¹¹Nescivi: anima mea conturbavit me,

propter quadrigas Aminadab.

¹²Revertere, revertere, Sulamitis!

revertere, revertere ut intueamur te.

7¹Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum?

Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis!

Juncturæ femorum tuorum sicut monilia

quæ fabricata sunt manu artificis.

²Umbilicus tuus crater tornatilis,

numquam indigens poculis.

Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.

³Duo ubera tua sicut duo hinnuli,

gemelli capreæ.

⁴Collum tuum sicut turris eburnea;

oculi tui sicut piscinæ in Hesebon

quæ sunt in porta filiæ multitudinis.

Nasus tuus sicut turris Libani,

quæ respicit contra Damascum.

⁵Caput tuum ut Carmelus;

et comæ capitis tui sicut purpura regis

vincta canalibus.

⁶Quam pulchra es, et quam decora,

carissima, in deliciis!

⁷Statura tua assimilata est palmæ,

et ubera tua botris.

⁸Dixi: Ascendam in palmam,

et apprehendam fructus ejus;

et erunt ubera tua sicut botri vineæ,

et odor oris tui sicut malorum.

⁹Guttur tuum sicut vinum optimum,

dignum dilecto meo ad potandum,

labiisque et dentibus illius ad ruminandum.

¹⁰Ego dilecto meo,

et ad me conversio ejus.

¹¹Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum,

commoremur in villis.

¹²Mane surgamus ad vineas:

videamus si floruit vinea,

si flores fructus parturiunt,

si floruerunt mala punica;

ibi dabo tibi ubera mea.

¹³Mandragoræ dederunt odorem

in portis nostris omnia poma:

nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.

8¹Quis mihi det te fratrem meum,

sugentem ubera matris meæ,

ut inveniam te foris, et deosculer te,

et jam me nemo despiciat?

²Apprehendam te, et ducam in domum matris meæ:

ibi me docebis,

et dabo tibi poculum ex vino condito,

et mustum malorum granatorum meorum.

³Læva ejus sub capite meo,

et dextera illius amplexabitur me.

⁴Adjuro vos, filiæ Jerusalem,

ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam,

donec ipsa velit.

⁵Quæ est ista quæ ascendit de deserto, deliciis affluens,

innixa super dilectum suum?

Sub arbore malo suscitavi te;

ibi corrupta est mater tua,

ibi violata est genitrix tua.

⁶Pone me ut signaculum super cor tuum,

ut signaculum super brachium tuum,

quia fortis est ut mors dilectio,

dura sicut infernus æmulatio:

lampades ejus lampades ignis atque flammarum.

⁷Aquæ multæ non potuerunt extinguere caritatem,

nec flumina obruent illam.

Si dederit homo omnem substantiam domus suæ pro dilectione,

quasi nihil despiciet eam.

⁸Soror nostra parva,

et ubera non habet;

quid faciemus sorori nostræ

in die quando alloquenda est?

⁹Si murus est,

ædificemus super eum propugnacula argentea;

si ostium est, compingamus illud tabulis cedrinis.

¹⁰Ego murus, et ubera mea sicut turris,

ex quo facta sum coram eo, quasi pacem reperiens.

¹¹Vinea fuit pacifico in ea quæ habet populos:

tradidit eam custodibus;

vir affert pro fructu ejus mille argenteos.

¹²Vinea mea coram me est.

Mille tui pacifici,

et ducenti his qui custodiunt fructus ejus.

¹³Quæ habitas in hortis, amici auscultant;

fac me audire vocem tuam.

¹⁴Fuge, dilecte mi, et assimilare capreæ,

hinnuloque cervorum super montes aromatum.