Song of Solomon 4

4¹Quam pulchra es, amica mea! quam pulchra es!

Oculi tui columbarum,

absque eo quod intrinsecus latet.

Capilli tui sicut greges caprarum

quæ ascenderunt de monte Galaad.

²Dentes tui sicut greges tonsarum

quæ ascenderunt de lavacro;

omnes gemellis fœtibus,

et sterilis non est inter eas.

³Sicut vitta coccinea labia tua,

et eloquium tuum dulce.

Sicut fragmen mali punici, ita genæ tuæ,

absque eo quod intrinsecus latet.

⁴Sicut turris David collum tuum,

quæ ædificata est cum propugnaculis;

mille clypei pendent ex ea,

omnis armatura fortium.

⁵Duo ubera tua sicut duo hinnuli,

capreæ gemelli, qui pascuntur in liliis.

⁶Donec aspiret dies, et inclinentur umbræ,

vadam ad montem myrrhæ, et ad collem thuris.

⁷Tota pulchra es, amica mea,

et macula non est in te.

⁸Veni de Libano, sponsa mea:

veni de Libano, veni, coronaberis:

de capite Amana, de vertice Sanir et Hermon,

de cubilibus leonum, de montibus pardorum.

⁹Vulnerasti cor meum, soror mea, sponsa;

vulnerasti cor meum in uno oculorum tuorum,

et in uno crine colli tui.

¹⁰Quam pulchræ sunt mammæ tuæ, soror mea sponsa!

pulchriora sunt ubera tua vino,

et odor unguentorum tuorum super omnia aromata.

¹¹Favus distillans labia tua, sponsa;

mel et lac sub lingua tua:

et odor vestimentorum tuorum sicut odor thuris.

¹²Hortus conclusus soror mea, sponsa,

hortus conclusus, fons signatus.

¹³Emissiones tuæ paradisus malorum punicorum,

cum pomorum fructibus, cypri cum nardo.

¹⁴Nardus et crocus, fistula et cinnamomum,

cum universis lignis Libani;

myrrha et aloë, cum omnibus primis unguentis.

¹⁵Fons hortorum, puteus aquarum viventium,

quæ fluunt impetu de Libano.

¹⁶Surge, aquilo, et veni, auster:

perfla hortum meum, et fluant aromata illius.