Psalm 68:2–10

²Salvum me fac, Deus,

quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.

³Infixus sum in limo profundi et non est substantia.

Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.

⁴Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ;

defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

⁵Multiplicati sunt super capillos capitis mei

qui oderunt me gratis.

Confortati sunt qui persecuti sunt me

inimici mei injuste;

quæ non rapui, tunc exsolvebam.

⁶Deus, tu scis insipientiam meam;

et delicta mea a te non sunt abscondita.

⁷Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum;

non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.

⁸Quoniam propter te sustinui opprobrium;

operuit confusio faciem meam.

⁹Extraneus factus sum fratribus meis,

et peregrinus filiis matris meæ.

¹⁰Quoniam zelus domus tuæ comedit me,

et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.