Psalm 138:7–16

⁷Quo ibo a spiritu tuo?

et quo a facie tua fugiam?

⁸Si ascendero in cælum, tu illic es;

si descendero in infernum, ades.

⁹Si sumpsero pennas meas diluculo,

et habitavero in extremis maris,

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me,

et tenebit me dextera tua.

¹¹Et dixi: Forsitan tenebræ conculcabunt me;

et nox illuminatio mea in deliciis meis.

¹²Quia tenebræ non obscurabuntur a te,

et nox sicut dies illuminabitur:

sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

¹³Quia tu possedisti renes meos;

suscepisti me de utero matris meæ.

¹⁴Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es;

mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

¹⁵Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto;

et substantia mea in inferioribus terræ.

¹⁶Imperfectum meum viderunt oculi tui,

et in libro tuo omnes scribentur.

Dies formabuntur, et nemo in eis.