Psalm 118:129–144

¹²⁹Mirabilia testimonia tua:

ideo scrutata est ea anima mea.

¹³⁰Declaratio sermonum tuorum illuminat,

et intellectum dat parvulis.

¹³¹Os meum aperui, et attraxi spiritum:

quia mandata tua desiderabam.

¹³²Aspice in me, et miserere mei,

secundum judicium diligentium nomen tuum.

¹³³Gressus meos dirige secundum eloquium tuum,

et non dominetur mei omnis injustitia.

¹³⁴Redime me a calumniis hominum

ut custodiam mandata tua.

¹³⁵Faciem tuam illumina super servum tuum,

et doce me justificationes tuas.

¹³⁶Exitus aquarum deduxerunt oculi mei,

quia non custodierunt legem tuam.

¹³⁷Justus es, Domine,

et rectum judicium tuum.

¹³⁸Mandasti justitiam testimonia tua,

et veritatem tuam nimis.

¹³⁹Tabescere me fecit zelus meus,

quia obliti sunt verba tua inimici mei.

¹⁴⁰Ignitum eloquium tuum vehementer,

et servus tuus dilexit illud.

¹⁴¹Adolescentulus sum ego et contemptus;

justificationes tuas non sum oblitus.

¹⁴²Justitia tua, justitia in æternum,

et lex tua veritas.

¹⁴³Tribulatio et angustia invenerunt me;

mandata tua meditatio mea est.

¹⁴⁴Æquitas testimonia tua in æternum:

intellectum da mihi, et vivam.