Micah 3

3¹Et dixi: Audite, princeps Jacob,

et duces domus Israël:

numquid non vestrum est scire judicium,

²qui odio habetis bonum, et diligitis malum;

qui violenter tollitis pelles eorum desuper eis,

et carnem eorum desuper ossibus eorum;

³qui comederunt carnem populi mei,

et pellem eorum desuper excoriaverunt,

et ossa eorum confregerunt,

et conciderunt sicut in lebete,

et quasi carnem in medio ollæ?

⁴Tunc clamabunt ad Dominum, et non exaudiet eos,

et abscondet faciem suam ab eis in tempore illo,

sicut nequiter egerunt in adinventionibus suis.

⁵Hæc dicit Dominus super prophetas,

qui seducunt populum meum:

qui mordent dentibus suis,

et prædicant pacem;

et si quis non dederit in ore eorum quippiam,

sanctificant super eum prælium.

⁶Propterea nox vobis pro visione erit,

et tenebræ vobis pro divinatione;

et occumbet sol super prophetas,

et obtenebrabitur super eos dies.

⁷Et confundentur qui vident visiones,

et confundentur divini;

et operient omnes vultus suos,

quia non est responsum Dei.

⁸Verumtamen ego repletus sum fortitudine spiritus Domini,

judicio, et virtute,

ut annuntiem Jacob scelus suum,

et Israël peccatum suum.

⁹Audite hoc, principes domus Jacob,

et judices domus Israël,

qui abominamini judicium,

et omnia recta pervertitis:

¹⁰qui ædificatis Sion in sanguinibus,

et Jerusalem in iniquitate.

¹¹Principes ejus in muneribus judicabant,

et sacerdotes ejus in mercede docebant,

et prophetæ ejus in pecunia divinabant:

et super Dominum requiescebant, dicentes:

Numquid non Dominus in medio nostrum?

non venient super nos mala.

¹²Propter hoc, causa vestri, Sion quasi ager arabitur,

et Jerusalem quasi acervus lapidum erit,

et mons templi in excelsa silvarum.