Micah 2

2¹Væ qui cogitatis inutile,

et operamini malum in cubilibus vestris!

In luce matutina faciunt illud,

quoniam contra Deum est manus eorum.

²Et concupierunt agros, et violenter tulerunt:

et rapuerunt domos,

et calumniabantur virum, et domum ejus:

virum, et hæreditatem ejus.

³Idcirco hæc dicit Dominus:

Ecce ego cogito super familiam istam malum,

unde non auferetis colla vestra,

et non ambulabitis superbi:

quoniam tempus pessimum est.

⁴In die illa sumetur super vos parabola,

et cantabitur canticum cum suavitate, dicentium:

Depopulatione vastati sumus;

pars populi mei commutata est:

quomodo recedet a me, cum revertatur,

qui regiones nostras dividat?

⁵Propter hoc non erit tibi mittens funiculum sortis in cœtu Domini.

⁶Ne loquamini loquentes;

non stillabit super istos, non comprehendet confusio.

⁷Dicit domus Jacob:

Numquid abbreviatus est spiritus Domini,

aut tales sunt cogitationes ejus?

nonne verba mea bona sunt cum eo qui recte graditur?

⁸et e contrario populus meus in adversarium consurrexit.

Desuper tunica pallium sustulistis:

et eos qui transibant simpliciter convertistis in bellum.

⁹Mulieres populi mei ejecistis de domo deliciarum suarum;

a parvulis earum tulistis laudem meam in perpetuum.

¹⁰Surgite, et ite, quia non habetis hic requiem:

propter immunditiam ejus corrumpetur putredine pessima.

¹¹Utinam non essem vir habens spiritum,

et mendacium potius loquerer!

Stillabo tibi in vinum et in ebrietatem;

et erit super quem stillatur populus iste.

¹²Congregatione congregabo, Jacob, totum te;

in unum conducam reliquias Israël:

pariter ponam illum quasi gregem in ovili,

quasi pecus in medio caularum:

tumultuabuntur a multitudine hominum.

¹³Ascendet enim pandens iter ante eos:

divident, et transibunt portam,

et ingredientur per eam:

et transibit rex eorum coram eis,

et Dominus in capite eorum.