¹⁸Vos ergo audite parabolam seminantis. ¹⁹Omnis qui audit verbum regni, et non intelligit, venit malus, et rapit quod seminatum est in corde ejus: hic est qui secus viam seminatus est. ²⁰Qui autem super petrosa seminatus est, hic est qui verbum audit, et continuo cum gaudio accipit illud: ²¹non habet autem in se radicem, sed est temporalis: facta autem tribulatione et persecutione propter verbum, continuo scandalizatur. ²²Qui autem seminatus est in spinis, hic est qui verbum audit, et sollicitudo sæculi istius, et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu efficitur. ²³Qui vero in terram bonam seminatus est, hic est qui audit verbum, et intelligit, et fructum affert, et facit aliud quidem centesimum, aliud autem sexagesimum, aliud vero trigesimum.

²⁴Aliam parabolam proposuit illis, dicens: Simile factum est regnum cælorum homini, qui seminavit bonum semen in agro suo: ²⁵cum autem dormirent homines, venit inimicus ejus, et superseminavit zizania in medio tritici, et abiit. ²⁶Cum autem crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt et zizania. ²⁷Accedentes autem servi patrisfamilias, dixerunt ei: Domine, nonne bonum semen seminasti in agro tuo? unde ergo habet zizania? ²⁸Et ait illis: Inimicus homo hoc fecit. Servi autem dixerunt ei: Vis, imus, et colligimus ea? ²⁹Et ait: Non: ne forte colligentes zizania, eradicetis simul cum eis et triticum. ³⁰Sinite utraque crescere usque ad messem, et in tempore messis dicam messoribus: Colligite primum zizania, et alligate ea in fasciculos ad comburendum: triticum autem congregate in horreum meum.

Read in Logos

Public Domain