Matthew 25–27

25¹Tunc simile erit regnum cælorum decem virginibus: quæ accipientes lampades suas exierunt obviam sponso et sponsæ. ²Quinque autem ex eis erant fatuæ, et quinque prudentes: ³sed quinque fatuæ, acceptis lampadibus, non sumpserunt oleum secum: ⁴prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus. ⁵Moram autem faciente sponso, dormitaverunt omnes et dormierunt. ⁶Media autem nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exite obviam ei. ⁷Tunc surrexerunt omnes virgines illæ, et ornaverunt lampades suas. ⁸Fatuæ autem sapientibus dixerunt: Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostræ extinguuntur. ⁹Responderunt prudentes, dicentes: Ne forte non sufficiat nobis, et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis. ¹⁰Dum autem irent emere, venit sponsus: et quæ paratæ erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. ¹¹Novissime vero veniunt et reliquæ virgines, dicentes: Domine, domine, aperi nobis. ¹²At ille respondens, ait: Amen dico vobis, nescio vos. ¹³Vigilate itaque, quia nescitis diem, neque horam.

¹⁴Sicut enim homo peregre proficiscens, vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua. ¹⁵Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem: et profectus est statim. ¹⁶Abiit autem qui quinque talenta acceperat, et operatus est in eis, et lucratus est alia quinque. ¹⁷Similiter et qui duo acceperat, lucratus est alia duo. ¹⁸Qui autem unum acceperat, abiens fodit in terram, et abscondit pecuniam domini sui. ¹⁹Post multum vero temporis venit dominus servorum illorum, et posuit rationem cum eis. ²⁰Et accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia quinque talenta, dicens: Domine, quinque talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum. ²¹Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²²Accessit autem et qui duo talenta acceperat, et ait: Domine, duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo lucratus sum. ²³Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²⁴Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait: Domine, scio quia homo durus es; metis ubi non seminasti, et congregas ubi non sparsisti: ²⁵et timens abii, et abscondi talentum tuum in terra: ecce habes quod tuum est. ²⁶Respondens autem dominus ejus, dixit ei: Serve male, et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego ubi non sparsi: ²⁷oportuit ergo te committere pecuniam meam numulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura. ²⁸Tollite itaque ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta: ²⁹omni enim habenti dabitur, et abundabit: ei autem qui non habet, et quod videtur habere, auferetur ab eo. ³⁰Et inutilem servum ejicite in tenebras exteriores: illic erit fletus, et stridor dentium.

³¹Cum autem venerit Filius hominis in majestate sua, et omnes angeli cum eo, tunc sedebit super sedem majestatis suæ: ³²et congregabuntur ante eum omnes gentes, et separabit eos ab invicem, sicut pastor segregat oves ab hædis: ³³et statuet oves quidem a dextris suis, hædos autem a sinistris. ³⁴Tunc dicet rex his qui a dextris ejus erunt: Venite benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi: ³⁵esurivi enim, et dedistis mihi manducare: sitivi, et dedistis mihi bibere: hospes eram, et collegistis me: ³⁶nudus, et cooperuistis me: infirmus, et visitastis me: in carcere eram, et venistis ad me. ³⁷Tunc respondebunt ei justi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, et pavimus te: sitientem, et dedimus tibi potum? ³⁸quando autem te vidimus hospitem, et collegimus te: aut nudum, et cooperuimus te? ³⁹aut quando te vidimus infirmum, aut in carcere, et venimus ad te? ⁴⁰Et respondens rex, dicet illis: Amen dico vobis, quamdiu fecistis uni ex his fratribus meis minimis, mihi fecistis. ⁴¹Tunc dicet et his qui a sinistris erunt: Discedite a me maledicti in ignem æternum, qui paratus est diabolo, et angelis ejus: ⁴²esurivi enim, et non dedistis mihi manducare: sitivi, et non dedistis mihi potum: ⁴³hospes eram, et non collegistis me: nudus, et non cooperuistis me: infirmus, et in carcere, et non visitastis me. ⁴⁴Tunc respondebunt ei et ipsi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, aut sitientem, aut hospitem, aut nudum, aut infirmum, aut in carcere, et non ministravimus tibi? ⁴⁵Tunc respondebit illis, dicens: Amen dico vobis: Quamdiu non fecistis uni de minoribus his, nec mihi fecistis. ⁴⁶Et ibunt hi in supplicium æternum: justi autem in vitam æternam.

26¹Et factum est: cum consummasset Jesus sermones hos omnes, dixit discipulis suis: ²Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur. ³Tunc congregati sunt principes sacerdotum, et seniores populi, in atrium principis sacerdotum, qui dicebatur Caiphas: ⁴et consilium fecerunt ut Jesum dolo tenerent, et occiderent. ⁵Dicebant autem: Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.

⁶Cum autem Jesus esset in Bethania in domo Simonis leprosi, ⁷accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi, et effudit super caput ipsius recumbentis. ⁸Videntes autem discipuli, indignati sunt, dicentes: Ut quid perditio hæc? ⁹potuit enim istud venundari multo, et dari pauperibus. ¹⁰Sciens autem Jesus, ait illis: Quid molesti estis huic mulieri? opus enim bonum operata est in me. ¹¹Nam semper pauperes habetis vobiscum: me autem non semper habetis. ¹²Mittens enim hæc unguentum hoc in corpus meum, ad sepeliendum me fecit. ¹³Amen dico vobis, ubicumque prædicatum fuerit hoc Evangelium in toto mundo, dicetur et quod hæc fecit in memoriam ejus.

¹⁴Tunc abiit unus de duodecim, qui dicebatur Judas Iscariotes, ad principes sacerdotum: ¹⁵et ait illis: Quid vultis mihi dare, et ego vobis eum tradam? At illi constituerunt ei triginta argenteos. ¹⁶Et exinde quærebat opportunitatem ut eum traderet.

¹⁷Prima autem die azymorum accesserunt discipuli ad Jesum, dicentes: Ubi vis paremus tibi comedere Pascha? ¹⁸At Jesus dixit: Ite in civitatem ad quemdam, et dicite ei: Magister dicit: Tempus meum prope est, apud te facio Pascha cum discipulis meis. ¹⁹Et fecerunt discipuli sicut constituit illis Jesus, et paraverunt Pascha. ²⁰Vespere autem facto, discumbebat cum duodecim discipulis suis. ²¹Et edentibus illis, dixit: Amen dico vobis, quia unus vestrum me traditurus est. ²²Et contristati valde, cœperunt singuli dicere: Numquid ego sum Domine? ²³At ipse respondens, ait: Qui intingit mecum manum in paropside, hic me tradet. ²⁴Filius quidem hominis vadit, sicut scriptum est de illo: væ autem homini illi, per quem Filius hominis tradetur! bonum erat ei, si natus non fuisset homo ille. ²⁵Respondens autem Judas, qui tradidit eum, dixit: Numquid ego sum Rabbi? Ait illi: Tu dixisti.

²⁶Cœnantibus autem eis, accepit Jesus panem, et benedixit, ac fregit, deditque discipulis suis, et ait: Accipite, et comedite: hoc est corpus meum. ²⁷Et accipiens calicem, gratias egit: et dedit illis, dicens: Bibite ex hoc omnes. ²⁸Hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum. ²⁹Dico autem vobis: non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei.

³⁰Et hymno dicto, exierunt in montem Oliveti. ³¹Tunc dicit illis Jesus: Omnes vos scandalum patiemini in me in ista nocte. Scriptum est enim: Percutiam pastorem, et dispergentur oves gregis. ³²Postquam autem resurrexero, præcedam vos in Galilæam. ³³Respondens autem Petrus, ait illi: Et si omnes scandalizati fuerint in te, ego numquam scandalizabor. ³⁴Ait illi Jesus: Amen dico tibi, quia in hac nocte, antequam gallus cantet, ter me negabis. ³⁵Ait illi Petrus: Etiamsi oportuerit me mori tecum, non te negabo. Similiter et omnes discipuli dixerunt.

³⁶Tunc venit Jesus cum illis in villam, quæ dicitur Gethsemani, et dixit discipulis suis: Sedete hic donec vadam illuc, et orem. ³⁷Et assumpto Petro, et duobus filiis Zebedæi, cœpit contristari et mœstus esse. ³⁸Tunc ait illis: Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinete hic, et vigilate mecum. ³⁹Et progressus pusillum, procidit in faciem suam, orans, et dicens: Pater mi, si possibile est, transeat a me calix iste: verumtamen non sicut ego volo, sed sicut tu. ⁴⁰Et venit ad discipulos suos, et invenit eos dormientes, et dicit Petro: Sic non potuistis una hora vigilare mecum? ⁴¹Vigilate, et orate ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro autem infirma. ⁴²Iterum secundo abiit, et oravit, dicens: Pater mi, si non potest hic calix transire nisi bibam illum, fiat voluntas tua. ⁴³Et venit iterum, et invenit eos dormientes: erant enim oculi eorum gravati. ⁴⁴Et relictis illis, iterum abiit, et oravit tertio, eumdem sermonem dicens. ⁴⁵Tunc venit ad discipulos suos, et dicit illis: Dormite jam, et requiescite: ecce appropinquavit hora, et Filius hominis tradetur in manus peccatorum. ⁴⁶Surgite, eamus: ecce appropinquavit qui me tradet.

⁴⁷Adhuc eo loquente, ecce Judas unus de duodecim venit, et cum eo turba multa cum gladiis et fustibus, missi a principibus sacerdotum, et senioribus populi. ⁴⁸Qui autem tradidit eum, dedit illis signum, dicens: Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum. ⁴⁹Et confestim accedens ad Jesum, dixit: Ave Rabbi. Et osculatus est eum. ⁵⁰Dixitque illi Jesus: Amice, ad quid venisti? Tunc accesserunt, et manus injecerunt in Jesum, et tenuerunt eum. ⁵¹Et ecce unus ex his qui erant cum Jesu, extendens manum, exemit gladium suum, et percutiens servum principis sacerdotum amputavit auriculam ejus. ⁵²Tunc ait illi Jesus: Converte gladium tuum in locum suum: omnes enim, qui acceperint gladium, gladio peribunt. ⁵³An putas, quia non possum rogare patrem meum, et exhibebit mihi modo plusquam duodecim legiones angelorum? ⁵⁴Quomodo ergo implebuntur Scripturæ, quia sic oportet fieri? ⁵⁵In illa hora dixit Jesus turbis:…