Matthew 24–25

24¹Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi. ²Ipse autem respondens dixit illis: Videtis hæc omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.

³Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi? ⁴Et respondens Jesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat: ⁵multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent. ⁶Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini: oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis: ⁷consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca: ⁸hæc autem omnia initia sunt dolorum.

⁹Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum. ¹⁰Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem. ¹¹Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos. ¹²Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum: ¹³qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit. ¹⁴Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.

¹⁵Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat: ¹⁶tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes: ¹⁷et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua: ¹⁸et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam. ¹⁹Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus!

²⁰Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato: ²¹erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet. ²²Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi. ²³Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere. ²⁴Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi. ²⁵Ecce prædixi vobis. ²⁶Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere. ²⁷Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis. ²⁸Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.

²⁹Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur: ³⁰et tunc parebit signum Filii hominis in cælo: et tunc plangent omnes tribus terræ: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate. ³¹Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.

³²Ab arbore autem fici discite parabolam: cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas: ³³ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis. ³⁴Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant. ³⁵Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.

³⁶De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater. ³⁷Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis: ³⁸sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptui tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam, ³⁹et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis. ⁴⁰Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur. ⁴¹Duæ molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur.

⁴²Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit. ⁴³Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam. ⁴⁴Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est. ⁴⁵Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore? ⁴⁶Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem. ⁴⁷Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum. ⁴⁸Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram facit dominus meus venire: ⁴⁹et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis: ⁵⁰veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat: ⁵¹et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.

25¹Tunc simile erit regnum cælorum decem virginibus: quæ accipientes lampades suas exierunt obviam sponso et sponsæ. ²Quinque autem ex eis erant fatuæ, et quinque prudentes: ³sed quinque fatuæ, acceptis lampadibus, non sumpserunt oleum secum: ⁴prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus. ⁵Moram autem faciente sponso, dormitaverunt omnes et dormierunt. ⁶Media autem nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exite obviam ei. ⁷Tunc surrexerunt omnes virgines illæ, et ornaverunt lampades suas. ⁸Fatuæ autem sapientibus dixerunt: Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostræ extinguuntur. ⁹Responderunt prudentes, dicentes: Ne forte non sufficiat nobis, et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis. ¹⁰Dum autem irent emere, venit sponsus: et quæ paratæ erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. ¹¹Novissime vero veniunt et reliquæ virgines, dicentes: Domine, domine, aperi nobis. ¹²At ille respondens, ait: Amen dico vobis, nescio vos. ¹³Vigilate itaque, quia nescitis diem, neque horam.

¹⁴Sicut enim homo peregre proficiscens, vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua. ¹⁵Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem: et profectus est statim. ¹⁶Abiit autem qui quinque talenta acceperat, et operatus est in eis, et lucratus est alia quinque. ¹⁷Similiter et qui duo acceperat, lucratus est alia duo. ¹⁸Qui autem unum acceperat, abiens fodit in terram, et abscondit pecuniam domini sui. ¹⁹Post multum vero temporis venit dominus servorum illorum, et posuit rationem cum eis. ²⁰Et accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia quinque talenta, dicens: Domine, quinque talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum. ²¹Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²²Accessit autem et qui duo talenta acceperat, et ait: Domine, duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo lucratus sum. ²³Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²⁴Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait: Domine, scio quia homo durus es; metis ubi non seminasti, et congregas ubi non sparsisti: ²⁵et timens abii, et abscondi talentum tuum in terra: ecce habes quod tuum est. ²⁶Respondens autem dominus ejus, dixit ei: Serve male, et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego ubi non sparsi: ²⁷oportuit ergo te committere pecuniam meam numulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura. ²⁸Tollite itaque ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta: ²⁹omni enim habenti dabitur, et abundabit: ei autem qui non habet, et quod videtur habere, auferetur ab eo. ³⁰Et inutilem servum ejicite in tenebras exteriores: illic erit fletus, et stridor dentium.

³¹Cum autem venerit Filius hominis in majestate sua, et omnes angeli cum eo, tunc sedebit super sedem majestatis suæ: ³²et congregabuntur ante eum omnes gentes, et separabit eos ab invicem, sicut pastor segregat oves ab hædis: ³³et statuet oves quidem a dextris suis, hædos autem a sinistris. ³⁴Tunc dicet rex his qui a dextris ejus erunt: Venite benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi: ³⁵esurivi enim, et dedistis mihi manducare: sitivi, et dedistis mihi bibere: hospes eram, et collegistis me: ³⁶nudus, et cooperuistis me: infirmus, et visitastis me: in carcere eram, et venistis ad me. ³⁷Tunc respondebunt ei justi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, et pavimus te: sitientem, et dedimus tibi potum? ³⁸quando autem te vidimus hospitem, et collegimus te: aut nudum, et cooperuimus te? ³⁹aut quando te vidimus infirmum, aut in carcere, et venimus ad te? ⁴⁰Et respondens rex, dicet illis: Amen dico vobis, quamdiu fecistis uni ex his fratribus meis minimis, mihi fecistis. ⁴¹Tunc dicet et his qui a sinistris erunt: Discedite a me maledicti in ignem æternum, qui paratus est diabolo, et angelis ejus: ⁴²esurivi enim, et non dedistis mihi manducare: sitivi, et non dedistis mihi potum: ⁴³hospes eram, et non collegistis me: nudus, et non cooperuistis me: infirmus, et in carcere, et non visitastis me. ⁴⁴Tunc respondebunt ei et ipsi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, aut sitientem, aut hospitem, aut nudum, aut infirmum, aut in carcere, et non ministravimus tibi? ⁴⁵Tunc respondebit illis, dicens: Amen dico vobis: Quamdiu non fecistis uni de minoribus his, nec mihi fecistis. ⁴⁶Et ibunt hi in supplicium æternum: justi autem in vitam æternam.