Mark 4:26–40

²⁶Et dicebat: Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram, ²⁷et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille. ²⁸Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. ²⁹Et cum produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adsit messis. ³⁰Et dicebat: Cui assimilabimus regnum Dei? aut cui parabolæ comparabimus illud? ³¹Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quæ sunt in terra: ³²et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves cæli habitare. ³³Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire: ³⁴sine parabola autem non loquebatur eis: seorsum autem discipulis suis disserebat omnia.

³⁵Et ait illis in illa die, cum sero esset factum: Transeamus contra. ³⁶Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi: et aliæ naves erant cum illo. ³⁷Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis. ³⁸Et erat ipse in puppi super cervical dormiens: et excitant eum, et dicunt illi: Magister, non ad te pertinet, quia perimus? ³⁹Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari: Tace, obmutesce. Et cessavit ventus: et facta est tranquillitas magna. ⁴⁰Et ait illis: Quid timidi estis? necdum habetis fidem? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum: Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei?