Luke 18:1–23

¹Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere, ²dicens: Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur. ³Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens: Vindica me de adversario meo. ⁴Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se: Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor: ⁵tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me. ⁶Ait autem Dominus: Audite quid judex iniquitatis dicit: ⁷Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis? ⁸Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra?

⁹Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam: ¹⁰Duo homines ascenderunt in templum ut orarent: unus pharisæus et alter publicanus. ¹¹Pharisæus stans, hæc apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum: raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus: ¹²jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo. ¹³Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare: sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius esto mihi peccatori. ¹⁴Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.

¹⁵Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos. ¹⁶Jesus autem convocans illos, dixit: Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos: talium est enim regnum Dei. ¹⁷Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.

¹⁸Et interrogavit eum quidam princeps, dicens: Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo? ¹⁹Dixit autem ei Jesus: Quid me dicis bonum? nemo bonus nisi solus Deus. ²⁰Mandata nosti: non occides; non mœchaberis; non furtum facies; non falsum testimonium dices; honora patrem tuum et matrem. ²¹Qui ait: Hæc omnia custodivi a juventute mea. ²²Quo audito, Jesus ait ei: Adhuc unum tibi deest: omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me. ²³His ille auditis, contristatus est: quia dives erat valde.