Luke 15:11–32

¹¹Ait autem: Homo quidam habuit duos filios: ¹²et dixit adolescentior ex illis patri: Pater, da mihi portionem substantiæ, quæ me contingit. Et divisit illis substantiam. ¹³Et non post multos dies, congregatis omnibus, adolescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam, et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose. ¹⁴Et postquam omnia consummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse cœpit egere. ¹⁵Et abiit, et adhæsit uni civium regionis illius: et misit illum in villam suam ut pasceret porcos. ¹⁶Et cupiebat implere ventrem suum de siliquis, quas porci manducabant: et nemo illi dabat. ¹⁷In se autem reversus, dixit: Quanti mercenarii in domo patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo! ¹⁸surgam, et ibo ad patrem meum, et dicam ei: Pater, peccavi in cælum, et coram te: ¹⁹jam non sum dignus vocari filius tuus: fac me sicut unum de mercenariis tuis. ²⁰Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius, et misericordia motus est, et accurrens cecidit super collum ejus, et osculatus est eum. ²¹Dixitque ei filius: Pater, peccavi in cælum, et coram te: jam non sum dignus vocari filius tuus. ²²Dixit autem pater ad servos suos: Cito proferte stolam primam, et induite illum, et date annulum in manum ejus, et calceamenta in pedes ejus: ²³et adducite vitulum saginatum, et occidite, et manducemus, et epulemur: ²⁴quia hic filius meus mortuus erat, et revixit: perierat, et inventus est. Et cœperunt epulari. ²⁵Erat autem filius ejus senior in agro: et cum veniret, et appropinquaret domui, audivit symphoniam et chorum: ²⁶et vocavit unum de servis, et interrogavit quid hæc essent. ²⁷Isque dixit illi: Frater tuus venit, et occidit pater tuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit. ²⁸Indignatus est autem, et nolebat introire. Pater ergo illius egressus, cœpit rogare illum. ²⁹At ille respondens, dixit patri suo: Ecce tot annis servio tibi, et numquam mandatum tuum præterivi: et numquam dedisti mihi hædum ut cum amicis meis epularer. ³⁰Sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam suam cum meretricibus, venit, occidisti illi vitulum saginatum. ³¹At ipse dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt: ³²epulari autem, et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat, et revixit; perierat, et inventus est.