Judges 4–5

4¹Addideruntque filii Israël facere malum in conspectu Domini post mortem Aod, ²et tradidit illos Dominus in manus Jabin regis Chanaan, qui regnavit in Asor: habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram, ipse autem habitabat in Haroseth gentium. ³Clamaveruntque filii Israël ad Dominum: nongentos enim habebat falcatos currus, et per viginti annos vehementer oppresserat eos. ⁴Erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth, quæ judicabat populum in illo tempore. ⁵Et sedebat sub palma, quæ nomine illius vocabatur, inter Rama et Bethel in monte Ephraim: ascendebantque ad eam filii Israël in omne judicium. ⁶Quæ misit et vocavit Barac filium Abinoëm de Cedes Nephthali: dixitque ad eum: Præcepit tibi Dominus Deus Israël: Vade, et duc exercitum in montem Thabor, tollesque tecum decem millia pugnatorum de filiis Nephthali, et de filiis Zabulon: ⁷ego autem adducam ad te in loco torrentis Cison, Sisaram principem exercitus Jabin, et currus ejus, atque omnem multitudinem, et tradam eos in manu tua. ⁸Dixitque ad eam Barac: Si venis mecum, vadam: si nolueris venire mecum, non pergam. ⁹Quæ dixit ad eum: Ibo quidem tecum, sed in hac vice victoria non reputabitur tibi, quia in manu mulieris tradetur Sisara. Surrexit itaque Debbora, et perrexit cum Barac in Cedes. ¹⁰Qui, accitis Zabulon et Nephthali, ascendit cum decem millibus pugnatorum, habens Debboram in comitatu suo. ¹¹Haber autem Cinæus recesserat quondam a ceteris Cinæis fratribus suis, filiis Hobab cognati Moysi: et tetenderat tabernacula usque ad vallem, quæ vocatur Sennim, et erat juxta Cedes. ¹²Nuntiatumque est Sisaræ quod ascendisset Barac filius Abinoëm in montem Thabor: ¹³et congregavit nongentos falcatos currus, et omnem exercitum de Haroseth gentium ad torrentem Cison. ¹⁴Dixitque Debbora ad Barac: Surge, hæc est enim dies, in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas: en ipse ductor est tuus. Descendit itaque Barac de monte Thabor, et decem millia pugnatorum cum eo. ¹⁵Perterruitque Dominus Sisaram, et omnes currus ejus, universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac: in tantum, ut Sisara de curru desiliens, pedibus fugeret, ¹⁶et Barac persequeretur fugientes currus, et exercitum usque ad Haroseth gentium, et omnis hostium multitudo usque ad internecionem caderet.

¹⁷Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxoris Haber Cinæi. Erat enim pax inter Jabin regem Asor, et domum Haber Cinæi. ¹⁸Egressa igitur Jahel in occursum Sisaræ, dixit ad eum: Intra ad me, domine mi: intra, ne timeas. Qui ingressus tabernaculum ejus, et opertus ab ea pallio, ¹⁹dixit ad eam: Da mihi, obsecro, paululum aquæ, quia sitio valde. Quæ aperuit utrem lactis, et dedit ei bibere, et operuit illum. ²⁰Dixitque Sisara ad eam: Sta ante ostium tabernaculi: et cum venerit aliquis interrogans te, et dicens: Numquid hic est aliquis? respondebis: Nullus est. ²¹Tulit itaque Jahel uxor Haber clavum tabernaculi, assumens pariter et malleum: et ingressa abscondite et cum silentio, posuit supra tempus capitis ejus clavum, percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram: qui soporem morti consocians defecit, et mortuus est. ²²Et ecce Barac sequens Sisaram veniebat: egressaque Jahel in occursum ejus, dixit ei: Veni, et ostendam tibi virum quem quæris. Qui cum intrasset ad eam, vidit Sisaram jacentem mortuum, et clavum infixum in tempore ejus. ²³Humiliavit ergo Deus in die illo Jabin regem Chanaan coram filiis Israël: ²⁴qui crescebant quotidie, et forti manu opprimebant Jabin regem Chanaan, donec delerent eum.

5¹Cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoëm in illo die, dicentes:

²Qui sponte obtulistis de Israël animas vestras ad periculum,

benedicite Domino.

³Audite, reges; auribus percipite, principes:

ego sum, ego sum, quæ Domino canam,

psallam Domino Deo Israël.

⁴Domine, cum exires de Seir,

et transires per regiones Edom,

terra mota est,

cælique ac nubes distillaverunt aquis.

⁵Montes fluxerunt a facie Domini,

et Sinai a facie Domini Dei Israël.

⁶In diebus Samgar filii Anath,

in diebus Jahel quieverunt semitæ:

et qui ingrediebantur per eas,

ambulaverunt per calles devios.

⁷Cessaverunt fortes in Israël, et quieverunt:

donec surgeret Debbora,

surgeret mater in Israël.

⁸Nova bella elegit Dominus,

et portas hostium ipse subvertit:

clypeus et hasta si apparuerint

in quadraginta millibus Israël.

⁹Cor meum diligit principes Israël:

qui propria voluntate obtulistis vos discrimini,

benedicite Domino.

¹⁰Qui ascenditis super nitentes asinos,

et sedetis in judicio,

et ambulatis in via,

loquimini.

¹¹Ubi collisi sunt currus,

et hostium suffocatus est exercitus,

ibi narrentur justitiæ Domini,

et clementia in fortes Israël:

tunc descendit populus Domini ad portas,

et obtinuit principatum.

¹²Surge, surge Debbora;

surge, surge, et loquere canticum:

surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abinoëm.

¹³Salvatæ sunt reliquiæ populi:

Dominus in fortibus dimicavit.

¹⁴Ex Ephraim delevit eos in Amalec,

et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec:

de Machir principes descenderunt,

et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum.

¹⁵Duces Issachar fuere cum Debbora,

et Barac vestigia sunt secuti,

qui quasi in præceps ac barathrum se discrimini dedit:

diviso contra se Ruben,

magnanimorum reperta est contentio.

¹⁶Quare habitas inter duos terminos,

ut audias sibilos gregum?

diviso contra se Ruben,

magnanimorum reperta est contentio.

¹⁷Galaad trans Jordanem quiescebat,

et Dan vacabat navibus:

Aser habitabat in littore maris,

et in portubus morabatur.

¹⁸Zabulon vero et Nephthali obtulerunt animas suas morti

in regione Merome.

¹⁹Venerunt reges et pugnaverunt:

pugnaverunt reges Chanaan

in Thanach juxta aquas Mageddo,

et tamen nihil tulere prædantes.

²⁰De cælo dimicatum est contra eos:

stellæ manentes in ordine et cursu suo,

adversus Sisaram pugnaverunt.

²¹Torrens Cison traxit cadavera eorum,

torrens Cadumim, torrens Cison:

conculca, anima mea, robustos.

²²Ungulæ equorum ceciderunt, fugientibus impetu,

et per præceps ruentibus fortissimis hostium.

²³Maledicite terræ Meroz, dixit angelus Domini:

maledicite habitatoribus ejus,

quia non venerunt ad auxilium Domini,

in adjutorium fortissimorum ejus.

²⁴Benedicta inter mulieres Jahel uxor Haber Cinæi,

et benedicatur in tabernaculo suo.

²⁵Aquam petenti lac dedit,

et in phiala principum obtulit butyrum.

²⁶Sinistram manum misit ad clavum,

et dexteram ad fabrorum malleos.

Percussitque Sisaram quærens in capite vulneri locum,

et tempus valide perforans:

²⁷inter pedes ejus ruit; defecit, et mortuus est:

volvebatur ante pedes ejus,

et jacebat exanimis et miserabilis.

²⁸Per fenestram respiciens, ululabat mater ejus:

et de cœnaculo loquebatur:

Cur moratur regredi currus ejus?

quare tardaverunt pedes quadrigarum illius?

²⁹Una sapientior ceteris uxoribus ejus,

hæc socrui verba respondit:

³⁰Forsitan nunc dividit spolia,

et pulcherrima feminarum eligitur ei:

vestes diversorum colorum Sisaræ traduntur in

prædam, et supellex varia ad ornanda colla congeritur.

³¹Sic pereant omnes inimici tui, Domine:

qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.

³²Quievitque terra per quadraginta annos.