John 12:37–50

³⁷Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum; ³⁸ut sermo Isaiæ prophetæ impleretur, quem dixit:

Domine, quis credidit auditui nostro?

et brachium Domini cui revelatum est?

³⁹Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias:

⁴⁰Excæcavit oculos eorum, et induravit cor eorum

ut non videant oculis, et non intelligant corde,

et convertantur, et sanem eos.

⁴¹Hæc dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo.

⁴²Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum: sed propter pharisæos non confitebantur, ut e synagoga non ejicerentur. ⁴³Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei. ⁴⁴Jesus autem clamavit, et dixit: Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me. ⁴⁵Et qui videt me, videt eum qui misit me. ⁴⁶Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat. ⁴⁷Et si quis audierit verba mea, et non custodierit, ego non judico eum; non enim veni ut judicem mundum, sed ut salvificem mundum. ⁴⁸Qui spernit me et non accipit verba mea, habet qui judicet eum. Sermo quem locutus sum, ille judicabit eum in novissimo die. ⁴⁹Quia ego ex meipso non sum locutus, sed qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar. ⁵⁰Et scio quia mandatum ejus vita æterna est: quæ ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor.