John 20–21

20¹Una autem sabbati, Maria Magdalene venit mane, cum adhuc tenebræ essent, ad monumentum: et vidit lapidem sublatum a monumento. ²Cucurrit ergo, et venit ad Simonem Petrum, et ad alium discipulum, quem amabat Jesus, et dicit illis: Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus ubi posuerunt eum.

³Exiit ergo Petrus, et ille alius discipulus, et venerunt ad monumentum. ⁴Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus præcucurrit citius Petro, et venit primus ad monumentum. ⁵Et cum se inclinasset, vidit posita linteamina: non tamen introivit. ⁶Venit ergo Simon Petrus sequens eum, et introivit in monumentum, et vidit linteamina posita, ⁷et sudarium, quod fuerat super caput ejus, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum. ⁸Tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum: et vidit, et credidit: ⁹nondum enim sciebant Scripturam, quia oportebat eum a mortuis resurgere. ¹⁰Abierunt ergo iterum discipuli ad semetipsos.

¹¹Maria autem stabat ad monumentum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinavit se, et prospexit in monumentum: ¹²et vidit duos angelos in albis sedentes, unum ad caput, et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Jesu. ¹³Dicunt ei illi: Mulier, quid ploras? Dicit eis: Quia tulerunt Dominum meum: et nescio ubi posuerunt eum. ¹⁴Hæc cum dixisset, conversa est retrorsum, et vidit Jesum stantem: et non sciebat quia Jesus est. ¹⁵Dicit ei Jesus: Mulier, quid ploras? quem quæris? Illa existimans quia hortulanus esset, dicit ei: Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi ubi posuisti eum, et ego eum tollam. ¹⁶Dicit ei Jesus: Maria. Conversa illa, dicit ei: Rabboni (quod dicitur Magister). ¹⁷Dicit ei Jesus: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos, et dic eis: Ascendo ad Patrem meum, et Patrem vestrum, Deum meum, et Deum vestrum. ¹⁸Venit Maria Magdalene annuntians discipulis: Quia vidi Dominum, et hæc dixit mihi.

¹⁹Cum ergo sero esset die illo, una sabbatorum, et fores essent clausæ, ubi erant discipuli congregati propter metum Judæorum: venit Jesus, et stetit in medio, et dixit eis: Pax vobis. ²⁰Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et latus. Gavisi sunt discipuli, viso Domino. ²¹Dixit ergo eis iterum: Pax vobis. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos. ²²Hæc cum dixisset, insufflavit, et dixit eis: Accipite Spiritum Sanctum: ²³quorum remiseritis peccata, remittuntur eis: et quorum retinueritis, retenta sunt. ²⁴Thomas autem unus ex duodecim, qui dicitur Didymus, non erat cum eis quando venit Jesus. ²⁵Dixerunt ergo ei alii discipuli: Vidimus Dominum. Ille autem dixit eis: Nisi videro in manibus ejus fixuram clavorum, et mittam digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam.

²⁶Et post dies octo, iterum erant discipuli ejus intus, et Thomas cum eis. Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis. ²⁷Deinde dicit Thomæ: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum: et noli esse incredulus, sed fidelis. ²⁸Respondit Thomas, et dixit ei: Dominus meus et Deus meus. ²⁹Dixit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati qui non viderunt, et crediderunt. ³⁰Multa quidem et alia signa fecit Jesus in conspectu discipulorum suorum, quæ non sunt scripta in libro hoc. ³¹Hæc autem scripta sunt ut credatis, quia Jesus est Christus Filius Dei: et ut credentes, vitam habeatis in nomine ejus.

21¹Postea manifestavit se iterum Jesus discipulis ad mare Tiberiadis. Manifestavit autem sic: ²erant simul Simon Petrus, et Thomas, qui dicitur Didymus, et Nathanaël, qui erat a Cana Galilææ, et filii Zebedæi, et alii ex discipulis ejus duo. ³Dicit eis Simon Petrus: Vado piscari. Dicunt ei: Venimus et nos tecum. Et exierunt, et ascenderunt in navim: et illa nocte nihil prendiderunt. ⁴Mane autem facto stetit Jesus in littore: non tamen cognoverunt discipuli quia Jesus est. ⁵Dixit ergo eis Jesus: Pueri, numquid pulmentarium habetis? Responderunt ei: Non. ⁶Dicit eis: Mittite in dexteram navigii rete, et invenietis. Miserunt ergo: et jam non valebant illud trahere præ multitudine piscium. ⁷Dixit ergo discipulus ille, quem diligebat Jesus, Petro: Dominus est. Simon Petrus cum audisset quia Dominus est, tunica succinxit se (erat enim nudus) et misit se in mare. ⁸Alii autem discipuli navigio venerunt (non enim longe erant a terra, sed quasi cubitis ducentis), trahentes rete piscium. ⁹Ut ergo descenderunt in terram, viderunt prunas positas, et piscem superpositum, et panem. ¹⁰Dicit eis Jesus: Afferte de piscibus, quos prendidistis nunc. ¹¹Ascendit Simon Petrus et traxit rete in terram, plenum magnis piscibus centum quinquaginta tribus. Et cum tanti essent, non est scissum rete. ¹²Dicit eis Jesus: Venite, prandete. Et nemo audebat discumbentium interrogare eum: Tu quis es? scientes, quia Dominus est. ¹³Et venit Jesus, et accipit panem, et dat eis, et piscem similiter. ¹⁴Hoc jam tertio manifestatus est Jesus discipulis suis cum resurrexisset a mortuis.

¹⁵Cum ergo prandissent, dicit Simoni Petro Jesus: Simon Joannis, diligis me plus his? Dicit ei: Etiam Domine, tu scis quia amo te. Dicit ei: Pasce agnos meos. ¹⁶Dicit ei iterum: Simon Joannis, diligis me? Ait illi: Etiam Domine, tu scis quia amo te. Dicit ei: Pasce agnos meos. ¹⁷Dicit ei tertio: Simon Joannis, amas me? Contristatus est Petrus, quia dixit ei tertio: Amas me? et dixit ei: Domine, tu omnia nosti, tu scis quia amo te. Dixit ei: Pasce oves meas. ¹⁸Amen, amen dico tibi: cum esses junior, cingebas te, et ambulabas ubi volebas: cum autem senueris, extendes manus tuas, et alius te cinget, et ducet quo tu non vis. ¹⁹Hoc autem dixit significans qua morte clarificaturus esset Deum. Et cum hoc dixisset, dicit ei: Sequere me.

²⁰Conversus Petrus vidit illum discipulum, quem diligebat Jesus, sequentem, qui et recubuit in cœna super pectus ejus, et dixit: Domine, quis est qui tradet te? ²¹Hunc ergo cum vidisset Petrus, dixit Jesu: Domine, hic autem quid? ²²Dicit ei Jesus: Sic eum volo manere donec veniam, quid ad te? tu me sequere. ²³Exiit ergo sermo iste inter fratres quia discipulus ille non moritur. Et non dixit ei Jesus: Non moritur, sed: Sic eum volo manere donec veniam, quid ad te? ²⁴Hic est discipulus ille qui testimonium perhibet de his, et scripsit hæc: et scimus quia verum est testimonium ejus. ²⁵Sunt autem et alia multa quæ fecit Jesus: quæ si scribantur per singula, nec ipsum arbitror mundum capere posse eos, qui scribendi sunt, libros.