John 11–12

11¹Erat autem quidam languens Lazarus a Bethania, de castello Mariæ et Marthæ sororis ejus. ²(Maria autem erat quæ unxit Dominum unguento, et extersit pedes ejus capillis suis: cujus frater Lazarus infirmabatur.) ³Miserunt ergo sorores ejus ad eum dicentes: Domine, ecce quem amas infirmatur. ⁴Audiens autem Jesus dixit eis: Infirmitas hæc non est ad mortem, sed pro gloria Dei, ut glorificetur Filius Dei per eam. ⁵Diligebat autem Jesus Martham, et sororem ejus Mariam, et Lazarum. ⁶Ut ergo audivit quia infirmabatur, tunc quidem mansit in eodem loco duobus diebus; ⁷deinde post hæc dixit discipulis suis: Eamus in Judæam iterum. ⁸Dicunt ei discipuli: Rabbi, nunc quærebant te Judæi lapidare, et iterum vadis illuc? ⁹Respondit Jesus: Nonne duodecim sunt horæ diei? Si quis ambulaverit in die, non offendit, quia lucem hujus mundi videt: ¹⁰si autem ambulaverit in nocte, offendit, quia lux non est in eo. ¹¹Hæc ait, et post hæc dixit eis: Lazarus amicus noster dormit: sed vado ut a somno excitem eum. ¹²Dixerunt ergo discipuli ejus: Domine, si dormit, salvus erit. ¹³Dixerat autem Jesus de morte ejus: illi autem putaverunt quia de dormitione somni diceret. ¹⁴Tunc ergo Jesus dixit eis manifeste: Lazarus mortuus est: ¹⁵et gaudeo propter vos, ut credatis, quoniam non eram ibi, sed eamus ad eum. ¹⁶Dixit ergo Thomas, qui dicitur Didymus, ad condiscipulos: Eamus et nos, ut moriamur cum eo. ¹⁷Venit itaque Jesus: et invenit eum quatuor dies jam in monumento habentem. ¹⁸(Erat autem Bethania juxta Jerosolymam quasi stadiis quindecim.) ¹⁹Multi autem ex Judæis venerant ad Martham et Mariam, ut consolarentur eas de fratre suo. ²⁰Martha ergo ut audivit quia Jesus venit, occurrit illi: Maria autem domi sedebat. ²¹Dixit ergo Martha ad Jesum: Domine, si fuisses hic, frater meus non fuisset mortuus: ²²sed et nunc scio quia quæcumque poposceris a Deo, dabit tibi Deus. ²³Dicit illi Jesus: Resurget frater tuus. ²⁴Dicit ei Martha: Scio quia resurget in resurrectione in novissimo die. ²⁵Dixit ei Jesus: Ego sum resurrectio et vita: qui credit in me, etiam si mortuus fuerit, vivet: ²⁶et omnis qui vivit et credit in me, non morietur in æternum. Credis hoc? ²⁷Ait illi: Utique Domine, ego credidi quia tu es Christus, Filius Dei vivi, qui in hunc mundum venisti. ²⁸Et cum hæc dixisset, abiit, et vocavit Mariam sororem suam silentio, dicens: Magister adest, et vocat te. ²⁹Illa ut audivit, surgit cito, et venit ad eum; ³⁰nondum enim venerat Jesus in castellum: sed erat adhuc in illo loco, ubi occurrerat ei Martha. ³¹Judæi ergo, qui erant cum ea in domo, et consolabantur eam, cum vidissent Mariam quia cito surrexit, et exiit, secuti sunt eam dicentes: Quia vadit ad monumentum, ut ploret ibi. ³²Maria ergo, cum venisset ubi erat Jesus, videns eum, cecidit ad pedes ejus, et dicit ei: Domine, si fuisses hic, non esset mortuus frater meus. ³³Jesus ergo, ut vidit eam plorantem, et Judæos, qui venerant cum ea, plorantes, infremuit spiritu, et turbavit seipsum, ³⁴et dixit: Ubi posuistis eum? Dicunt ei: Domine, veni, et vide. ³⁵Et lacrimatus est Jesus. ³⁶Dixerunt ergo Judæi: Ecce quomodo amabat eum. ³⁷Quidam autem ex ipsis dixerunt: Non poterat hic, qui aperuit oculos cæci nati, facere ut hic non moreretur? ³⁸Jesus ergo rursum fremens in semetipso, venit ad monumentum. Erat autem spelunca, et lapis superpositus erat ei. ³⁹Ait Jesus: Tollite lapidem. Dicit ei Martha, soror ejus qui mortuus fuerat: Domine, jam fœtet, quatriduanus est enim. ⁴⁰Dicit ei Jesus: Nonne dixi tibi quoniam si credideris, videbis gloriam Dei? ⁴¹Tulerunt ergo lapidem: Jesus autem, elevatis sursum oculis, dixit: Pater, gratias ago tibi quoniam audisti me. ⁴²Ego autem sciebam quia semper me audis, sed propter populum qui circumstat, dixi: ut credant quia tu me misisti. ⁴³Hæc cum dixisset, voce magna clamavit: Lazare, veni foras. ⁴⁴Et statim prodiit qui fuerat mortuus, ligatus pedes, et manus institis, et facies illius sudario erat ligata. Dixit eis Jesus: Solvite eum et sinite abire. ⁴⁵Multi ergo ex Judæis, qui venerant ad Mariam, et Martham, et viderant quæ fecit Jesus, crediderunt in eum. ⁴⁶Quidam autem ex ipsis abierunt ad pharisæos, et dixerunt eis quæ fecit Jesus.

⁴⁷Collegerunt ergo pontifices et pharisæi concilium, et dicebant: Quid facimus, quia hic homo multa signa facit? ⁴⁸Si dimittimus eum sic, omnes credent in eum, et venient Romani, et tollent nostrum locum, et gentem. ⁴⁹Unus autem ex ipsis, Caiphas nomine, cum esset pontifex anni illius, dixit eis: Vos nescitis quidquam, ⁵⁰nec cogitatis quia expedit vobis ut unus moriatur homo pro populo, et non tota gens pereat. ⁵¹Hoc autem a semetipso non dixit: sed cum esset pontifex anni illius, prophetavit, quod Jesus moriturus erat pro gente, ⁵²et non tantum pro gente, sed ut filios Dei, qui erant dispersi, congregaret in unum. ⁵³Ab illo ergo die cogitaverunt ut interficerent eum.

⁵⁴Jesus ergo jam non in palam ambulabat apud Judæos, sed abiit in regionem juxta desertum, in civitatem quæ dicitur Ephrem, et ibi morabatur cum discipulis suis. ⁵⁵Proximum autem erat Pascha Judæorum, et ascenderunt multi Jerosolymam de regione ante Pascha, ut sanctificarent seipsos. ⁵⁶Quærebant ergo Jesum, et colloquebantur ad invicem, in templo stantes: Quid putatis, quia non venit ad diem festum? ⁵⁷Dederant autem pontifices et pharisæi mandatum ut si quis cognoverit ubi sit, indicet, ut apprehendant eum.

12¹Jesus ergo ante sex dies Paschæ venit Bethaniam, ubi Lazarus fuerat mortuus, quem suscitavit Jesus. ²Fecerunt autem ei cœnam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo. ³Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi, et unxit pedes Jesu, et extersit pedes ejus capillis suis: et domus impleta est ex odore unguenti. ⁴Dixit ergo unus ex discipulis ejus, Judas Iscariotes, qui erat eum traditurus: ⁵Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis? ⁶Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quæ mittebantur, portabat. ⁷Dixit ergo Jesus: Sinite illam ut in diem sepulturæ meæ servet illud. ⁸Pauperes enim semper habetis vobiscum: me autem non semper habetis. ⁹Cognovit ergo turba multa ex Judæis quia illic est, et venerunt, non propter Jesum tantum, sed ut Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis.

¹⁰Cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent: ¹¹quia multi propter illum abibant ex Judæis, et credebant in Jesum. ¹²In crastinum autem, turba multa quæ venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Jesus Jerosolymam, ¹³acceperunt ramos palmarum, et processerunt obviam ei, et clamabant: Hosanna, benedictus qui venit in nomine Domini, rex Israël. ¹⁴Et invenit Jesus asellum, et sedit super eum, sicut scriptum est: ¹⁵Noli timere, filia Sion: ecce rex tuus venit sedens super pullum asinæ. ¹⁶Hæc non cognoverunt discipuli ejus primum: sed quando glorificatus est Jesus, tunc recordati sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecerunt ei. ¹⁷Testimonium ergo perhibebat turba, quæ erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento, et suscitavit eum a mortuis. ¹⁸Propterea et obviam venit ei turba: quia audierunt eum fecisse hoc signum. ¹⁹Pharisæi ergo dixerunt ad semetipsos: Videtis quia nihil proficimus? ecce mundus totus post eum abiit.

²⁰Erant autem quidam gentiles, ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo. ²¹Hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilææ, et rogabant eum, dicentes: Domine, volumus Jesum videre. ²²Venit Philippus, et dicit Andreæ; Andreas rursum et Philippus dixerunt Jesu. ²³Jesus autem respondit eis, dicens: Venit hora, ut clarificetur Filius hominis. ²⁴Amen, amen dico vobis, nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit, ²⁵ipsum solum manet: si autem mortuum fuerit, multum fructum affert. Qui amat animam suam, perdet eam; et qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam æternam custodit eam. ²⁶Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit. Si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater meus. ²⁷Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc: ²⁸Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de cælo: Et clarificavi, et iterum clarificabo. ²⁹Turba ergo, quæ stabat, et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant: Angelus ei locutus est. ³⁰Respondit Jesus, et dixit: Non propter me hæc vox venit, sed propter vos. ³¹Nunc judicium est mundi: nunc princeps hujus mundi ejicietur foras. ³²Et ego, si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum. ³³(Hoc autem dicebat, significans qua morte esset moriturus.)

³⁴Respondit ei turba: Nos audivimus ex lege, quia Christus manet in æternum: et quomodo tu dicis: Oportet exaltari Filium hominis? quis est iste Filius hominis? ³⁵Dixit ergo eis Jesus: Adhuc modicum, lumen in vobis est. Ambulate dum lucem habetis, ut non vos tenebræ comprehendant; et qui ambulant in tenebris, nescit quo vadat. ³⁶Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis sitis. Hæc locutus est Jesus, et abiit et abscondit se ab eis.

³⁷Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum; ³⁸ut sermo Isaiæ prophetæ impleretur, quem dixit:

Domine, quis credidit auditui nostro?

et brachium Domini cui revelatum est?

³⁹Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias:

⁴⁰Excæcavit oculos eorum, et induravit cor eorum

ut non videant oculis, et non intelligant corde,

et convertantur, et sanem eos.

⁴¹Hæc dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo.

⁴²Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum: sed propter pharisæos non confitebantur, ut e synagoga non ejicerentur. ⁴³Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei. ⁴⁴Jesus autem clamavit, et dixit: Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me. ⁴⁵Et qui videt me, videt eum qui misit me. ⁴⁶Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat. ⁴⁷Et si…