Jeremiah 4:13–22

¹³Ecce quasi nubes ascendet,

et quasi tempestas currus ejus:

velociores aquilis equi illius.

Væ nobis, quoniam vastati sumus.

¹⁴Lava a malitia cor tuum, Jerusalem, ut salva fias:

usquequo morabuntur in te cogitationes noxiæ?

¹⁵Vox enim annuntiantis a Dan,

et notum facientis idolum de monte Ephraim.

¹⁶Dicite gentibus: Ecce auditum est in Jerusalem

custodes venire de terra longinqua,

et dare super civitates Juda vocem suam:

¹⁷quasi custodes agrorum facti sunt super eam in gyro,

quia me ad iracundiam provocavit, dicit Dominus.

¹⁸Viæ tuæ et cogitationes tuæ fecerunt hæc tibi:

ista malitia tua, quia amara,

quia tetigit cor tuum.

¹⁹Ventrem meum, ventrem meum doleo;

sensus cordis mei turbati sunt in me.

Non tacebo, quoniam vocem buccinæ audivit anima mea,

clamorem prælii.

²⁰Contritio super contritionem vocata est,

et vastata est omnis terra:

repente vastata sunt tabernacula mea;

subito pelles meæ.

²¹Usquequo videbo fugientem;

audiam vocem buccinæ?

²²Quia stultus populus meus me non cognovit:

filii insipientes sunt et vecordes:

sapientes sunt ut faciant mala,

bene autem facere nescierunt.