Jeremiah 46–51

46¹Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam contra gentes. ²Ad Ægyptum, adversum exercitum Pharaonis Nechao regis Ægypti, qui erat juxta fluvium Euphraten in Charcamis, quem percussit Nabuchodonosor rex Babylonis, in quarto anno Joakim filii Josiæ regis Juda.

³Præparate scutum et clypeum,

et procedite ad bellum.

⁴Jungite equos, et ascendite, equites:

state in galeis, polite lanceas, induite vos loricis.

⁵Quid igitur? vidi ipsos pavidos,

et terga vertentes,

fortes eorum cæsos:

fugerunt conciti, nec respexerunt:

terror undique, ait Dominus.

⁶Non fugiat velox,

nec salvari se putet fortis:

ad aquilonem juxta flumen Euphraten

victi sunt, et ruerunt.

⁷Quis est iste, qui quasi flumen ascendit,

et veluti fluviorum intumescunt gurgites ejus?

⁸Ægyptus fluminis instar ascendit,

et velut flumina movebuntur fluctus ejus,

et dicet: Ascendens operiam terram:

perdam civitatem, et habitatores ejus.

⁹Ascendite equos,

et exsultate in curribus,

et procedant fortes,

Æthiopia et Libyes tenentes scutum,

et Lydii arripientes et jacientes sagittas.

¹⁰Dies autem ille Domini Dei exercituum dies ultionis,

ut sumat vindictam de inimicis suis:

devorabit gladius, et saturabitur,

et inebriabitur sanguine eorum:

victima enim Domini Dei exercituum

in terra aquilonis juxta flumen Euphraten.

¹¹Ascende in Galaad, et tolle resinam,

virgo filia Ægypti:

frustra multiplicas medicamina:

sanitas non erit tibi.

¹²Audierunt gentes ignominiam tuam,

et ululatus tuus replevit terram:

quia fortis impegit in fortem,

et ambo pariter conciderunt.

¹³Verbum quod locutus est Dominus ad Jeremiam prophetam, super eo quod venturus esset Nabuchodonosor rex Babylonis, et percussurus terram Ægypti:

¹⁴Annuntiate Ægypto, et auditum facite in Magdalo,

et resonet in Memphis, et in Taphnis:

dicite: Sta, et præpara te,

quia devorabit gladius ea quæ per circuitum tuum sunt.

¹⁵Quare computruit fortis tuus?

non stetit, quoniam Dominus subvertit eum.

¹⁶Multiplicavit ruentes,

ceciditque vir ad proximum suum, et dicent:

Surge, et revertamur ad populum nostrum,

et ad terram nativitatis nostræ,

a facie gladii columbæ.

¹⁷Vocate nomen Pharaonis regis Ægypti:

tumultum adduxit tempus.

¹⁸Vivo ego, inquit Rex (Dominus exercituum nomen ejus),

quoniam sicut Thabor in montibus,

et sicut Carmelus in mari, veniet.

¹⁹Vasa transmigrationis fac tibi,

habitatrix filia Ægypti:

quia Memphis in solitudinem erit,

et deseretur, et inhabitabilis erit.

²⁰Vitula elegans atque formosa Ægyptus,

stimulator ab aquilone veniet ei.

²¹Mercenarii quoque ejus,

qui versabantur in medio ejus quasi vituli saginati,

versi sunt, et fugerunt simul,

nec stare potuerunt:

quia dies interfectionis eorum venit super eos,

tempus visitationis eorum.

²²Vox ejus quasi æris sonabit:

quoniam cum exercitu properabunt,

et cum securibus venient ei

quasi cædentes ligna.

²³Succiderunt saltum ejus, ait Dominus,

qui supputari non potest:

multiplicati sunt super locustas,

et non est eis numerus.

²⁴Confusa est filia Ægypti,

et tradita in manu populi aquilonis.

²⁵Dixit Dominus exercituum, Deus Israël:

Ecce ego visitabo super tumultum Alexandriæ,

et super Pharaonem, et super Ægyptum,

et super deos ejus, et super reges ejus,

et super Pharaonem, et super eos qui confidunt in eo:

²⁶et dabo eos in manu quærentium animam eorum,

et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis,

et in manu servorum ejus:

et post hæc habitabitur sicut diebus pristinis, ait Dominus.

²⁷Et tu ne timeas, serve meus Jacob,

et ne paveas, Israël:

quia ecce ego salvum te faciam de longinquo,

et semen tuum de terra captivitatis tuæ:

et revertetur Jacob, et requiescet,

et prosperabitur, et non erit qui exterreat eum.

²⁸Et tu noli timere, serve meus Jacob, ait Dominus,

quia tecum ego sum:

quia ego consumam cunctas gentes ad quas ejeci te,

te vero non consumam:

sed castigabo te in judicio,

nec quasi innocenti parcam tibi.

47¹Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam contra Palæstinos, antequam percuteret Pharao Gazam.

²Hæc dicit Dominus:

Ecce aquæ ascendunt ab aquilone,

et erunt quasi torrens inundans,

et operient terram et plenitudinem ejus,

urbem et habitatores ejus.

Clamabunt homines,

et ululabunt omnes habitatores terræ,

³a strepitu pompæ armorum, et bellatorum ejus,

a commotione quadrigarum ejus, et multitudine rotarum illius.

Non respexerunt patres filios manibus dissolutis,

⁴pro adventu diei in quo vastabuntur omnes Philisthiim,

et dissipabitur Tyrus et Sidon

cum omnibus reliquis auxiliis suis:

depopulatus est enim Dominus Palæstinos,

reliquias insulæ Cappadociæ.

⁵Venit calvitium super Gazam;

conticuit Ascalon, et reliquiæ vallis earum:

usquequo concideris?

⁶O mucro Domini, usquequo non quiesces?

ingredere in vaginam tuam,

refrigerare, et sile.

⁷Quomodo quiescet,

cum Dominus præceperit ei adversus Ascalonem,

et adversus maritimas ejus regiones,

ibique condixerit illi?

48¹Ad Moab.

Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël:

Væ super Nabo, quoniam vastata est, et confusa!

capta est Cariathaim, confusa est fortis, et tremuit.

²Non est ultra exsultatio in Moab contra Hesebon:

cogitaverunt malum: Venite, et disperdamus eam de gente.

Ergo silens conticesces, sequeturque te gladius.

³Vox clamoris de Oronaim, vastitas et contritio magna.

⁴Contrita est Moab: annuntiate clamorem parvulis ejus.

⁵Per ascensum enim Luith

plorans ascendet in fletu,

quoniam in descensu Oronaim

hostes ululatum contritionis audierunt.

⁶Fugite, salvate animas vestras,

et eritis quasi myricæ in deserto:

⁷pro eo enim quod habuisti fiduciam

in munitionibus tuis et in thesauris tuis,

tu quoque capieris:

et ibit Chamos in transmigrationem,

sacerdotes ejus et principes ejus simul.

⁸Et veniet prædo ad omnem urbem,

et urbs nulla salvabitur:

et peribunt valles,

et dissipabuntur campestria,

quoniam dixit Dominus:

⁹Date florem Moab, quia florens egredietur:

et civitates ejus desertæ erunt, et inhabitabiles.

¹⁰Maledictus qui facit opus Domini fraudulenter,

et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine.

¹¹Fertilis fuit Moab ab adolescentia sua,

et requievit in fæcibus suis:

nec transfusus est de vase in vas,

et in transmigrationem non abiit:

idcirco permansit gustus ejus in eo,

et odor ejus non est immutatus.

¹²Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum:

et sternent eum, et vasa ejus exhaurient,

et lagunculas eorum collident.

¹³Et confundetur Moab a Chamos

sicut confusa est domus Israël a Bethel,

in qua habebat fiduciam.

¹⁴Quomodo dicitis: Fortes sumus,

et viri robusti ad præliandum?

¹⁵Vastata est Moab, et civitates illius succiderunt,

et electi juvenes ejus descenderunt in occisionem, ait Rex:

Dominus exercituum nomen ejus.

¹⁶Prope est interitus Moab ut veniat,

et malum ejus velociter accurret nimis.

¹⁷Consolamini eum, omnes qui estis in circuitu ejus:

et universi qui scitis nomen ejus, dicite:

Quomodo confracta est virga fortis,

baculus gloriosus?

¹⁸Descende de gloria, et sede in siti,

habitatio filiæ Dibon,

quoniam vastator Moab ascendit ad te:

dissipavit munitiones tuas.

¹⁹In via sta, et prospice,

habitatio Aroër:

interroga fugientem,

et ei qui evasit dic: Quid accidit?

²⁰Confusus est Moab, quoniam victus est.

Ululate, et clamate:

annuntiate in Arnon,

quoniam vastata est Moab,

²¹et judicium venit ad terram campestrem,

super Helon, et super Jasa,

et super Mephaath, ²²et super Dibon,

et super Nabo, et super domum Deblathaim,

²³et super Cariathaim, et super Bethgamul,

et super Bethmaon, ²⁴et super Carioth,

et super Bosra, et super omnes civitates terræ Moab,

quæ longe et quæ prope sunt.

²⁵Abscissum est cornu Moab,

et brachium ejus contritum est, ait Dominus.

²⁶Inebriate eum, quoniam contra Dominum erectus est:

et allidet manum Moab in vomitu suo,

et erit in derisum etiam ipse.

²⁷Fuit enim in derisum tibi Israël:

quasi inter fures reperisses eum:

propter verba ergo tua quæ adversum illum locutus es,

captivus duceris.

²⁸Relinquite civitates, et habitate in petra, habitatores Moab:

et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis.

²⁹Audivimus superbiam Moab: superbus est valde:

sublimitatem ejus, et arrogantiam,

et superbiam, et altitudinem cordis ejus.

³⁰Ego scio, ait Dominus, jactantiam ejus,

et quod non sit juxta eam virtus ejus,

nec juxta quod poterat conata sit facere.

³¹Ideo super Moab ejulabo,

et ad Moab universam clamabo,

ad viros muri fictilis lamentantes:

³²de planctu Jazer plorabo tibi, vinea Sabama.

Propagines tuæ transierunt mare;

usque ad mare Jazer pervenerunt:

super messem tuam et vindemiam tuam prædo irruit.

³³Ablata est lætitia et exsultatio

de Carmelo et de terra Moab,

et vinum de torcularibus sustuli:

nequaquam calcator uvæ solitum celeuma cantabit.

³⁴De clamore Hesebon usque Eleale et Jasa, dederunt vocem suam;

a Segor usque ad Oronaim, vitula conternante:

aquæ quoque Nemrim pessimæ erunt.

³⁵Et auferam de Moab, ait Dominus,

offerentem in excelsis,

et sacrificantem diis ejus.

³⁶Propterea cor meum ad Moab quasi tibiæ resonabit,

et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum:

quia plus fecit quam potuit,

idcirco perierunt.

³⁷Omne enim caput calvitium,

et omnis barba rasa erit:

in cunctis manibus colligatio,

et super omne dorsum cilicium:

³⁸super omnia tecta Moab, et in plateis ejus,

omnis planctus:

quoniam contrivi Moab

sicut vas inutile, ait Dominus.

³⁹Quomodo victa est, et ululaverunt?

quomodo dejecit cervicem Moab, et confusus est?

eritque Moab in derisum, et in exemplum omnibus in circuitu suo.

⁴⁰Hæc dicit Dominus:

Ecce quasi aquila volabit,

et extendet alas suas ad Moab.

⁴¹Capta est Carioth, et munitiones comprehensæ sunt:

et erit cor fortium Moab in die illa

sicut cor mulieris parturientis,

⁴²et cessabit Moab esse populus,

quoniam contra Dominum gloriatus est.

⁴³Pavor, et fovea,

et laqueus super te,

o habitator Moab, dicit Dominus.

⁴⁴Qui fugerit a facie pavoris cadet in foveam,

et qui conscenderit de fovea capietur laqueo:

adducam enim super Moab annum visitationis eorum, ait Dominus.

⁴⁵In umbra Hesebon steterunt de laqueo…