Jeremiah 19–22

19¹Hæc dicit Dominus: Vade, et accipe lagunculam figuli testeam a senioribus populi et a senioribus sacerdotum, ²et egredere ad vallem filii Ennom, quæ est juxta introitum portæ fictilis: et prædicabis ibi verba quæ ego loquar ad te. ³Et dices:

Audite verbum Domini,

reges Juda, et habitatores Jerusalem.

Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël:

Ecce ego inducam afflictionem super locum istum,

ita ut omnis qui audierit illam, tinniant aures ejus,

⁴eo quod dereliquerint me,

et alienum fecerint locum istum,

et libaverunt in eo diis alienis quos nescierunt,

ipsi et patres eorum, et reges Juda:

et repleverunt locum istum sanguine innocentum,

⁵et ædificaverunt excelsa Baalim,

ad comburendos filios suos igni in holocaustum Baalim:

quæ non præcepi, nec locutus sum,

nec ascenderunt in cor meum.

⁶Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et non vocabitur amplius locus iste Topheth,

et vallis filii Ennom,

sed vallis occisionis.

⁷Et dissipabo consilium Juda et Jerusalem in loco isto,

et subvertam eos gladio in conspectu inimicorum suorum,

et in manu quærentium animas eorum:

et dabo cadavera eorum escam volatilibus cæli et bestiis terræ.

⁸Et ponam civitatem hanc in stuporem, et in sibilum:

omnis qui præterierit per eam obstupescet,

et sibilabit super universa plaga ejus.

⁹Et cibabo eos carnibus filiorum suorum et carnibus filiarum suarum:

et unusquisque carnem amici sui comedet in obsidione,

et in angustia in qua concludent eos inimici eorum,

et qui quærunt animas eorum.

¹⁰Et conteres lagunculam in oculis virorum qui ibunt tecum, ¹¹et dices ad eos:

Hæc dicit Dominus exercituum:

Sic conteram populum istum, et civitatem istam,

sicut conteritur vas figuli,

quod non potest ultra instaurari:

et in Topheth sepelientur,

eo quod non sit alius locus ad sepeliendum.

¹²Sic faciam loco huic, ait Dominus,

et habitatoribus ejus,

et ponam civitatem istam sicut Topheth.

¹³Et erunt domus Jerusalem,

et domus regum Juda,

sicut locus Topheth, immundæ,

omnes domus in quarum domatibus sacrificaverunt omni militiæ cæli,

et libaverunt libamina diis alienis.

¹⁴Venit autem Jeremias de Topheth, quo miserat eum Dominus ad prophetandum, et stetit in atrio domus Domini, et dixit ad omnem populum: ¹⁵Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Ecce ego inducam super civitatem hanc, et super omnes urbes ejus, universa mala quæ locutus sum adversum eam, quoniam induraverunt cervicem suam ut non audirent sermones meos.

20¹Et audivit Phassur filius Emmer, sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos. ²Et percussit Phassur Jeremiam prophetam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori, in domo Domini. ³Cumque illuxisset in crastinum, eduxit Phassur Jeremiam de nervo, et dixit ad eum Jeremias: Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum, sed Pavorem undique. ⁴Quia hæc dicit Dominus:

Ecce ego dabo te in pavorem,

te et omnes amicos tuos:

et corruent gladio inimicorum suorum,

et oculi tui videbunt:

et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis,

et traducet eos in Babylonem,

et percutiet eos gladio.

⁵Et dabo universam substantiam civitatis hujus,

et omnem laborem ejus, omneque pretium,

et cunctos thesauros regum Juda

dabo in manu inimicorum eorum:

et diripient eos, et tollent,

et ducent in Babylonem.

⁶Tu autem, Phassur, et omnes habitatores domus tuæ,

ibitis in captivitatem:

et in Babylonem venies,

et ibi morieris, ibique sepelieris

tu, et omnes amici tui,

quibus prophetasti mendacium.

⁷Seduxisti me, Domine, et seductus sum:

fortior me fuisti, et invaluisti:

factus sum in derisum tota die;

omnes subsannant me.

⁸Quia jam olim loquor,

vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito:

et factus est mihi sermo Domini in opprobrium,

et in derisum tota die.

⁹Et dixi: Non recordabor ejus,

neque loquar ultra in nomine illius:

et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans,

claususque in ossibus meis,

et defeci, ferre non sustinens.

¹⁰Audivi enim contumelias multorum,

et terrorem in circuitu:

Persequimini, et persequamur eum,

ab omnibus viris qui erant pacifici mei,

et custodientes latus meum:

si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum,

et consequamur ultionem ex eo.

¹¹Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis:

idcirco qui persequuntur me cadent,

et infirmi erunt:

confundentur vehementer,

quia non intellexerunt opprobrium sempiternum,

quod numquam delebitur.

¹²Et tu, Domine exercituum, probator justi,

qui vides renes et cor,

videam, quæso, ultionem tuam ex eis:

tibi enim revelavi causam meam.

¹³Cantate Domino,

laudate Dominum,

quia liberavit animam pauperis de manu malorum.

¹⁴Maledicta dies in qua natus sum!

dies in qua peperit me mater mea

non sit benedicta!

¹⁵Maledictus vir qui annuntiavit patri meo,

dicens: Natus est tibi puer masculus,

et quasi gaudio lætificavit eum!

¹⁶Sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus,

et non pœnituit eum:

audiat clamorem mane,

et ululatum in tempore meridiano,

¹⁷qui non me interfecit a vulva,

ut fieret mihi mater mea sepulchrum,

et vulva ejus conceptus æternus!

¹⁸Quare de vulva egressus sum,

ut viderem laborem et dolorem,

et consumerentur in confusione dies mei?

21¹Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, quando misit ad eum rex Sedecias Phassur filium Melchiæ, et Sophoniam filium Maasiæ sacerdotem, dicens: ²Interroga pro nobis Dominum, quia Nabuchodonosor, rex Babylonis, præliatur adversum nos: si forte faciat Dominus nobiscum secundum omnia mirabilia sua, et recedat a nobis. ³Et dixit Jeremias ad eos: Sic dicetis Sedeciæ: ⁴Hæc dicit Dominus Deus Israël: Ecce ego convertam vasa belli quæ in manibus vestris sunt, et quibus vos pugnatis adversum regem Babylonis et Chaldæos qui obsident vos in circuitu murorum: et congregabo ea in medio civitatis hujus. ⁵Et debellabo ego vos in manu extenta, et in brachio forti, et in furore, et in indignatione, et in ira grandi. ⁶Et percutiam habitatores civitatis hujus: homines et bestiæ pestilentia magna morientur. ⁷Et post hæc, ait Dominus, dabo Sedeciam regem Juda, et servos ejus, et populum ejus, et qui derelicti sunt in civitate hac a peste, et gladio, et fame, in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu inimicorum eorum, et in manu quærentium animam eorum: et percutiet eos in ore gladii, et non flectetur, neque parcet, nec miserebitur. ⁸Et ad populum hunc dices: Hæc dicit Dominus: Ecce ego do coram vobis viam vitæ, et viam mortis. ⁹Qui habitaverit in urbe hac morietur gladio, et fame, et peste: qui autem egressus fuerit, et transfugerit ad Chaldæos qui obsident vos, vivet, et erit ei anima sua quasi spolium. ¹⁰Posui enim faciem meam super civitatem hanc in malum, et non in bonum, ait Dominus: in manu regis Babylonis dabitur, et exuret eam igni. ¹¹Et domui regis Juda:

Audite verba Domini,

¹²domus David.

Hæc dicit Dominus:

Judicate mane judicium,

et eruite vi oppressum de manu calumniantis,

ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea,

et succendatur, et non sit qui extinguat,

propter malitiam studiorum vestrorum.

¹³Ecce ego ad te, habitatricem vallis solidæ atque campestris,

ait Dominus:

qui dicitis: Quis percutiet nos?

et quis ingredietur domos nostras?

¹⁴Et visitabo super vos juxta fructum studiorum vestrorum,

dicit Dominus:

et succendam ignem in saltu ejus,

et devorabit omnia in circuitu ejus.

22¹Hæc dicit Dominus: Descende in domum regis Juda, et loqueris ibi verbum hoc, ²et dices:

Audi verbum Domini, rex Juda,

qui sedes super solium David:

tu et servi tui, et populus tuus,

qui ingredimini per portas istas.

³Hæc dicit Dominus:

Facite judicium et justitiam,

et liberate vi oppressum de manu calumniatoris:

et advenam, et pupillum, et viduam

nolite contristare, neque opprimatis inique,

et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto.

⁴Si enim facientes feceritis verbum istud,

ingredientur per portas domus hujus

reges sedentes de genere David super thronum ejus,

et ascendentes currus et equos,

ipsi, et servi, et populus eorum.

⁵Quod si non audieritis verba hæc:

in memetipso juravi, dicit Dominus,

quia in solitudinem erit domus hæc.

⁶Quia hæc dicit Dominus super domum regis Juda:

Galaad, tu mihi caput Libani,

si non posuero te solitudinem, urbes inhabitabiles!

⁷Et sanctificabo super te, interficientem virum et arma ejus:

et succident electas cedros tuas,

et præcipitabunt in ignem.

⁸Et pertransibunt gentes multæ per civitatem hanc,

et dicet unusquisque proximo suo:

Quare fecit Dominus sic civitati huic grandi?

⁹Et respondebunt:

Eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui,

et adoraverint deos alienos, et servierint eis.

¹⁰Nolite flere mortuum,

neque lugeatis super eum fletu:

plangite eum qui egreditur,

quia non revertetur ultra,

nec videbit terram nativitatis suæ.

¹¹Quia hæc dicit Dominus ad Sellum,

filium Josiæ, regem Juda,

qui regnavit pro Josia patre suo,

qui egressus est de loco isto:

Non revertetur huc amplius,

¹²sed in loco ad quem transtuli eum, ibi morietur,

et terram istam non videbit amplius.

¹³Væ qui ædificat domum suam in injustitia,

et cœnacula sua non in judicio:

amicum suum opprimet frustra,

et mercedem ejus non reddet ei:

¹⁴qui dicit: Ædificabo mihi domum latam,

et cœnacula spatiosa:

qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina,

pingitque sinopide.

¹⁵Numquid regnabis quoniam confers te cedro?

pater tuus numquid non comedit et bibit,

et fecit judicium et justitiam tunc cum bene erat ei?

¹⁶Judicavit causam pauperis et egeni in bonum suum:

numquid non ideo quia cognovit me? dicit Dominus.

¹⁷Tui vero oculi et cor ad avaritiam,

et ad sanguinem innocentem fundendum,

et ad calumniam, et ad cursum mali operis.

¹⁸Propterea hæc dicit Dominus ad Joakim,

filium Josiæ, regem Juda:

Non plangent eum: Væ frater! et væ soror!

non concrepabunt ei: Væ domine! et væ inclyte!

¹⁹Sepultura asini sepelietur,

putrefactus et projectus extra portas Jerusalem.

²⁰Ascende Libanum, et clama,

et in Basan da vocem tuam:

et clama ad transeuntes,

quia contriti sunt omnes amatores tui.

²¹Locutus sum ad te in abundantia tua,

et dixisti: Non audiam:

…