James 2–3

2¹Fratres mei, nolite in personarum acceptione habere fidem Domini nostri Jesu Christi gloriæ. ²Etenim si introierit in conventum vestrum vir aureum annulum habens in veste candida, introierit autem et pauper in sordido habitu, ³et intendatis in eum qui indutus est veste præclara, et dixeritis ei: Tu sede hic bene: pauperi autem dicatis: Tu sta illic; aut sede sub scabello pedum meorum: ⁴nonne judicatis apud vosmetipsos, et facti estis judices cogitationum iniquarum? ⁵Audite, fratres mei dilectissimi: nonne Deus elegit pauperes in hoc mundo, divites in fide, et hæredes regni, quod repromisit Deus diligentibus se? ⁶vos autem exhonorastis pauperem. Nonne divites per potentiam opprimunt vos, et ipsi trahunt vos ad judicia? ⁷nonne ipsi blasphemant bonum nomen, quod invocatum est super vos? ⁸Si tamen legem perficitis regalem secundum Scripturas: Diliges proximum tuum sicut teipsum: bene facitis: ⁹si autem personas accipitis, peccatum operamini, redarguti a lege quasi transgressores. ¹⁰Quicumque autem totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus. ¹¹Qui enim dixit: Non mœchaberis, dixit et: Non occides. Quod si non mœchaberis, occides autem, factus es transgressor legis. ¹²Sic loquimini, et sic facite sicut per legem libertatis incipientes judicari. ¹³Judicium enim sine misericordia illi qui non fecit misericordiam: superexaltat autem misericordia judicium.

¹⁴Quid proderit, fratres mei, si fidem quis dicat se habere, opera autem non habeat? numquid poterit fides salvare eum? ¹⁵Si autem frater et soror nudi sint, et indigeant victu quotidiano, ¹⁶dicat autem aliquis ex vobis illis: Ite in pace, calefacimini et saturamini: non dederitis autem eis quæ necessaria sunt corpori, quid proderit? ¹⁷Sic et fides, si non habeat opera, mortua est in semetipsa. ¹⁸Sed dicet quis: Tu fidem habes, et ego opera habeo: ostende mihi fidem tuam sine operibus: et ego ostendam tibi ex operibus fidem meam. ¹⁹Tu credis quoniam unus est Deus: bene facis: et dæmones credunt, et contremiscunt. ²⁰Vis autem scire, o homo inanis, quoniam fides sine operibus mortua est? ²¹Abraham pater noster nonne ex operibus justificatus est, offerens Isaac filium suum super altare? ²²Vides quoniam fides cooperabatur operibus illius: et ex operibus fides consummata est? ²³Et suppleta est Scriptura, dicens: Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam, et amicus Dei appellatus est. ²⁴Videtis quoniam ex operibus justificatur homo, et non ex fide tantum? ²⁵Similiter et Rahab meretrix, nonne ex operibus justificata est, suscipiens nuntios, et alia via ejiciens? ²⁶Sicut enim corpus sine spiritu mortuum est, ita et fides sine operibus mortua est.

3¹Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis. ²In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir: potest etiam freno circumducere totum corpus. ³Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus. ⁴Ecce et naves, cum magnæ sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit. ⁵Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit! ⁶Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostræ inflammata a gehenna. ⁷Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana: ⁸linguam autem nullus hominum domare potest: inquietum malum, plena veneno mortifero. ⁹In ipsa benedicimus Deum et Patrem: et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt. ¹⁰Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri. ¹¹Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam? ¹²Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam.

¹³Quis sapiens et disciplinatus inter vos? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiæ. ¹⁴Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris: nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem: ¹⁵non est enim ista sapientia desursum descendens: sed terrena, animalis, diabolica. ¹⁶Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum. ¹⁷Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione. ¹⁸Fructus autem justitiæ, in pace seminatur, facientibus pacem.