Isaiah 37:22–29

²²hoc est verbum quod locutus est Dominus super eum:

Despexit te et subsannavit te,

virgo filia Sion;

post te caput movit,

filia Jerusalem.

²³Cui exprobrasti? et quem blasphemasti?

et super quem exaltasti vocem,

et levasti altitudinem oculorum tuorum?

ad Sanctum Israël.

²⁴In manu servorum tuorum exprobrasti Domino,

et dixisti: In multitudine quadrigarum mearum

ego ascendi altitudinem montium juga Libani;

et succidam excelsa cedrorum ejus,

et electas abietes illius,

et introibo altitudinem summitatis ejus,

saltum Carmeli ejus.

²⁵Ego fodi, et bibi aquam,

et exsiccavi vestigio pedis mei

omnes rivos aggerum.

²⁶Numquid non audisti quæ olim fecerim ei?

Ex diebus antiquis ego plasmavi illud;

et nunc adduxi,

et factum est in eradicationem collium compugnantium,

et civitatum munitarum.

²⁷Habitatores earum breviata manu

contremuerunt, et confusi sunt.

Facti sunt sicut fœnum agri,

et gramen pascuæ,

et herba tectorum,

quæ exaruit antequam maturesceret.

²⁸Habitationem tuam, et egressum tuum,

et introitum tuum cognovi,

et insaniam tuam contra me.

²⁹Cum fureres adversum me,

superbia tua ascendit in aures meas.

Ponam ergo circulum in naribus tuis,

et frenum in labiis tuis,

et reducam te in viam

per quam venisti.