Isaiah 14:20–31

²⁰Non habebis consortium, neque cum eis in sepultura;

tu enim terram tuam disperdidisti,

tu populum tuum occidisti:

non vocabitur in æternum

semen pessimorum.

²¹Præparate filios ejus occisioni,

in iniquitate patrum suorum:

non consurgent, nec hæreditabunt terram,

neque implebunt faciem orbis civitatum.

²²Et consurgam super eos,

dicit Dominus exercituum;

et perdam Babylonis nomen, et reliquias,

et germen, et progeniem, dicit Dominus;

²³et ponam eam in possessionem ericii,

et in paludes aquarum,

et scopabo eam in scopa terens,

dicit Dominus exercituum.

²⁴Juravit Dominus exercituum, dicens:

Si non, ut putavi, ita erit;

et quomodo mente tractavi,

²⁵sic eveniet:

ut conteram Assyrium in terra mea,

et in montibus meis conculcem eum;

et auferetur ab eis jugum ejus,

et onus illius ab humero eorum tolletur.

²⁶Hoc consilium quod cogitavi super omnem terram;

et hæc est manus extenta super universas gentes.

²⁷Dominus enim exercituum decrevit; et quis poterit infirmare?

et manus ejus extenta; et quis avertet eam?

²⁸In anno quo mortuus est rex Achaz, factum est onus istud:

²⁹Ne lætaris, Philisthæa omnis tu,

quoniam comminuta est virga percussoris tui;

de radice enim colubri egredietur regulus,

et semen ejus absorbens volucrem.

³⁰Et pascentur primogeniti pauperum,

et pauperes fiducialiter requiescent;

et interire faciam in fame radicem tuam,

et reliquias tuas interficiam.

³¹Ulula, porta; clama civitas;

prostrata est Philisthæa omnis;

ab aquilone enim fumus veniet,

et non est qui effugiet agmen ejus.