Isaiah 49–57

49¹Audite, insulæ,

et attendite, populi de longe:

Dominus ab utero vocavit me;

de ventre matris meæ recordatus est nominis mei.

²Et posuit os meum quasi gladium acutum,

in umbra manus suæ protexit me,

et posuit me sicut sagittam electam:

in pharetra sua abscondit me.

³Et dixit mihi: Servus meus es tu Israël,

quia in te gloriabor.

⁴Et ego dixi: In vacuum laboravi;

sine causa et vane fortitudinem meam consumpsi:

ergo judicium meum cum Domino,

et opus meum cum Deo meo.

⁵Et nunc dicit Dominus,

formans me ex utero servum sibi,

ut reducam Jacob ad eum,

et Israël non congregabitur;

et glorificatus sum in oculis Domini,

et Deus meus factus est fortitudo mea.

⁶Et dixit: Parum est ut sis mihi servus

ad suscitandas tribus Jacob,

et fæces Israël convertendas:

ecce dedi te in lucem gentium,

ut sis salus mea

usque ad extremum terræ.

⁷Hæc dicit Dominus,

redemptor Israël, Sanctus ejus,

ad contemptibilem animam, ad abominatam gentem,

ad servum dominorum:

Reges videbunt,

et consurgent principes, et adorabunt

propter Dominum, quia fidelis est,

et Sanctum Israël qui elegit te.

⁸Hæc dicit Dominus:

In tempore placito exaudivi te,

et in die salutis auxiliatus sum tui:

et servavi te, et dedi te in fœdus populi,

ut suscitares terram,

et possideres hæreditates dissipatas;

⁹ut diceres his qui vincti sunt: Exite,

et his qui in tenebris: Revelamini.

Super vias pascentur,

et in omnibus planis pascua eorum.

¹⁰Non esurient neque sitient,

et non percutiet eos æstus et sol,

quia miserator eorum reget eos,

et ad fontes aquarum potabit eos.

¹¹Et ponam omnes montes meos in viam,

et semitæ meæ exaltabuntur.

¹²Ecce isti de longe venient,

et ecce illi ab aquilone et mari,

et isti de terra australi.

¹³Laudate, cæli, et exsulta, terra;

jubilate, montes, laudem,

quia consolatus est Dominus populum suum,

et pauperum suorum miserebitur.

¹⁴Et dixit Sion: Dereliquit me Dominus,

et Dominus oblitus est mei.

¹⁵Numquid oblivisci potest mulier infantem suum,

ut non misereatur filio uteri sui?

Etsi illa oblita fuerit,

ego tamen non obliviscar tui.

¹⁶Ecce in manibus meis descripsi te;

muri tui coram oculis meis semper.

¹⁷Venerunt structores tui;

destruentes te et dissipantes a te exibunt.

¹⁸Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi.

Vivo ego, dicit Dominus,

quia omnibus his velut ornamento vestieris,

et circumdabis tibi eos quasi sponsa;

¹⁹quia deserta tua, et solitudines tuæ,

et terra ruinæ tuæ,

nunc angusta erunt præ habitatoribus;

et longe fugabuntur qui absorbebant te.

²⁰Adhuc dicent in auribus tuis

filii sterilitatis tuæ:

Angustus est mihi locus;

fac spatium mihi ut habitem.

²¹Et dices in corde tuo:

Quis genuit mihi istos?

ego sterilis et non pariens,

transmigrata, et captiva;

et istos quis enutrivit?

ego destituta et sola;

et isti ubi erant?

²²Hæc dicit Dominus Deus:

Ecce levabo ad gentes manum meam,

et ad populos exaltabo signum meum:

et afferent filios tuos in ulnis,

et filias tuas super humeros portabunt.

²³Et erunt reges nutritii tui,

et reginæ nutrices tuæ;

vultu in terram demisso adorabunt te,

et pulverem pedum tuorum lingent.

Et scies quia ego Dominus,

super quo non confundentur qui exspectant eum.

²⁴Numquid tolletur a forti præda?

aut quod captum fuerit a robusto, salvum esse poterit?

²⁵Quia hæc dicit Dominus:

Equidem, et captivitas a forti tolletur,

et quod ablatum fuerit a robusto, salvabitur.

Eos vero qui judicaverunt te, ego judicabo,

et filios tuos ego salvabo.

²⁶Et cibabo hostes tuos carnibus suis,

et quasi musto, sanguine suo inebriabuntur,

et sciet omnis caro

quia ego Dominus salvans te,

et redemptor tuus fortis Jacob.

50¹Hæc dicit Dominus:

Quis est hic liber repudii matris vestræ,

quo dimisi eam?

aut quis est creditor meus,

cui vendidi vos?

Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis,

et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.

²Quia veni, et non erat vir;

vocavi, et non erat qui audiret.

Numquid abbreviata et parvula facta est manus mea,

ut non possim redimere?

aut non est in me virtus ad liberandum?

Ecce in increpatione mea desertum faciam mare,

ponam flumina in siccum;

computrescent pisces sine aqua,

et morientur in siti.

³Induam cælos tenebris,

et saccum ponam operimentum eorum.

⁴Dominus dedit mihi

linguam eruditam,

ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo.

Erigit mane,

mane erigit mihi aurem,

ut audiam quasi magistrum.

⁵Dominus Deus aperuit mihi aurem,

ego autem non contradico:

retrorsum non abii.

⁶Corpus meum dedi percutientibus,

et genas meas vellentibus;

faciem meam non averti ab increpantibus

et conspuentibus in me.

⁷Dominus Deus auxiliator meus,

ideo non sum confusus;

ideo posui faciem meam ut petram durissimam,

et scio quoniam non confundar.

⁸Juxta est qui justificat me; quis contradicet mihi?

Stemus simul;

quis est adversarius meus? accedat ad me.

⁹Ecce Dominus Deus auxiliator meus;

quis est qui condemnet me?

Ecce omnes quasi vestimentum conterentur;

tinea comedet eos.

¹⁰Quis ex vobis timens Dominum,

audiens vocem servi sui?

Qui ambulavit in tenebris,

et non est lumen ei,

speret in nomine Domini,

et innitatur super Deum suum.

¹¹Ecce vos omnes accendentes ignem,

accincti flammis:

ambulate in lumine ignis vestri,

et in flammis quas succendistis;

de manu mea factum est hoc vobis:

in doloribus dormietis.

51¹Audite me, qui sequimini quod justum est,

et quæritis Dominum;

attendite ad petram unde excisi estis,

et ad cavernam laci de qua præcisi estis.

²Attendite ad Abraham, patrem vestrum,

et ad Saram, quæ peperit vos:

quia unum vocavi eum,

et benedixi ei, et multiplicavi eum.

³Consolabitur ergo Dominus Sion,

et consolabitur omnes ruinas ejus:

et ponet desertum ejus quasi delicias,

et solitudinem ejus quasi hortum Domini.

Gaudium et lætitia invenietur in ea,

gratiarum actio et vox laudis.

⁴Attendite ad me, popule meus,

et tribus mea, me audite:

quia lex a me exiet,

et judicium meum in lucem populorum requiescet.

⁵Prope est justus meus, egressus est salvator meus,

et brachia mea populos judicabunt;

me insulæ exspectabunt,

et brachium meum sustinebunt.

⁶Levate in cælum oculos vestros,

et videte sub terra deorsum:

quia cæli sicut fumus liquescent,

et terra sicut vestimentum atteretur,

et habitatores ejus sicut hæc interibunt:

salus autem mea in sempiternum erit,

et justitia mea non deficiet.

⁷Audite me, qui scitis justum,

populus meus, lex mea in corde eorum:

nolite timere opprobrium hominum,

et blasphemias eorum ne metuatis:

⁸sicut enim vestimentum, sic comedet eos vermis,

et sicut lanam, sic devorabit eos tinea:

salus autem mea in sempiternum erit,

et justitia mea in generationes generationum.

⁹Consurge, consurge, induere fortitudinem,

brachium Domini!

consurge sicut in diebus antiquis,

in generationibus sæculorum.

Numquid non tu percussisti superbum,

vulnerasti draconem?

¹⁰numquid non tu siccasti mare,

aquam abyssi vehementis;

qui posuisti profundum maris viam,

ut transirent liberati?

¹¹Et nunc qui redempti sunt a Domino, revertentur,

et venient in Sion laudantes,

et lætitia sempiterna super capita eorum:

gaudium et lætitiam tenebunt;

fugiet dolor et gemitus.

¹²Ego, ego ipse consolabor vos.

Quis tu, ut timeres ab homine mortali,

et a filio hominis qui quasi fœnum ita arescet?

¹³Et oblitus es Domini, factoris tui,

qui tetendit cælos et fundavit terram;

et formidasti jugiter tota die

a facie furoris ejus qui te tribulabat,

et paraverat ad perdendum.

Ubi nunc est furor tribulantis?

¹⁴Cito veniet gradiens ad aperiendum;

et non interficiet usque ad internecionem,

nec deficiet panis ejus.

¹⁵Ego autem sum Dominus Deus tuus,

qui conturbo mare, et intumescunt fluctus ejus:

Dominus exercituum nomen meum.

¹⁶Posui verba mea in ore tuo,

et in umbra manus meæ protexi te,

ut plantes cælos, et fundes terram,

et dicas ad Sion: Populus meus es tu.

¹⁷Elevare, elevare,

consurge, Jerusalem,

quæ bibisti de manu Domini

calicem iræ ejus;

usque ad fundum calicis soporis bibisti,

et potasti usque ad fæces.

¹⁸Non est qui sustentet eam,

ex omnibus filiis quos genuit;

et non est qui apprehendat manum ejus,

ex omnibus filiis quos enutrivit.

¹⁹Duo sunt quæ occurrerunt tibi;

quis contristabitur super te?

Vastitas, et contritio, et fames, et gladius;

quis consolabitur te?

²⁰Filii tui projecti sunt, dormierunt

in capite omnium viarum

sicut oryx illaqueatus,

pleni indignatione Domini,

increpatione Dei tui.

²¹Idcirco audi hoc, paupercula,

et ebria non a vino.

²²Hæc dicit dominator tuus Dominus,

et Deus tuus, qui pugnabit pro populo suo:

Ecce tuli de manu tua

calicem soporis,

fundum calicis indignationis meæ:

non adjicies ut bibas illum ultra.

²³Et ponam illum in manu eorum qui te humiliaverunt,

et dixerunt animæ tuæ:

Incurvare, ut transeamus;

et posuisti ut terram corpus tuum,

et quasi viam transeuntibus.

52¹Consurge, consurge, induere fortitudine tua, Sion!

induere vestimentis gloriæ tuæ,

Jerusalem, civitas Sancti,

quia non adjiciet ultra ut pertranseat per te

incircumcisus et immundus.

²Excutere de pulvere, consurge;

sede, Jerusalem!

solve vincula colli tui,

captiva filia Sion.

³Quia hæc dicit Dominus:

Gratis venundati estis,

et sine argento redimemini.

⁴Quia hæc dicit Dominus Deus:

In Ægyptum descendit populus meus in principio, ut colonus esset ibi,

et Assur absque ulla causa calumniatus est eum.

⁵Et nunc quid mihi est hic, dicit Dominus,

quoniam ablatus est populus meus gratis?

Dominatores ejus inique agunt, dicit Dominus,

et jugiter tota die nomen meum blasphematur.

⁶Propter hoc sciet populus meus nomen meum

in die illa:

quia ego ipse qui loquebar, ecce adsum.

⁷Quam pulchri super montes pedes annuntiantis

et prædicantis pacem;

annuntiantis bonum,

prædicantis salutem,

dicentis Sion:

Regnabit Deus tuus!

⁸Vox speculatorum tuorum: levaverunt vocem,

simul laudabunt,

quia oculo ad oculum videbunt

cum converterit Dominus Sion.

⁹Gaudete, et laudate simul,

deserta Jerusalem,

quia consolatus est Dominus populum suum;

redemit Jerusalem.

¹⁰Paravit Dominus brachium sanctum suum

in oculis omnium gentium;

et videbunt omnes fines terræ

salutare Dei nostri.

¹¹…