Hebrews 9:11–22

¹¹Christus autem assistens pontifex futurorum bonorum, per amplius et perfectius tabernaculum, non manufactum, id est, non hujus creationis: ¹²neque per sanguinem hircorum aut vitulorum, sed per proprium sanguinem introivit semel in Sancta, æterna redemptione inventa. ¹³Si enim sanguis hircorum et taurorum, et cinis vitulæ aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis: ¹⁴quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum Sanctum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis, ad serviendum Deo viventi?

¹⁵Et ideo novi testamenti mediator est: ut morte intercedente, in redemptionem earum prævaricationum, quæ erant sub priori testamento, repromissionem accipiant qui vocati sunt æternæ hæreditatis. ¹⁶Ubi enim testamentum est, mors necesse est intercedat testatoris. ¹⁷Testamentum enim in mortuis confirmatum est: alioquin nondum valet, dum vivit qui testatus est. ¹⁸Unde nec primum quidem sine sanguine dedicatum est. ¹⁹Lecto enim omni mandato legis a Moyse universo populo, accipiens sanguinem vitulorum et hircorum cum aqua, et lana coccinea, et hyssopo, ipsum quoque librum, et omnem populum aspersit, ²⁰dicens: Hic sanguis testamenti, quod mandavit ad vos Deus. ²¹Etiam tabernaculum et omnia vasa ministerii sanguine similiter aspersit. ²²Et omnia pene in sanguine secundum legem mundantur: et sine sanguinis effusione non fit remissio.