Hebrews 1–8

1¹Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis: ²novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit hæredem universorum, per quem fecit et sæcula: ³qui cum sit splendor gloriæ, et figura substantiæ ejus, portansque omnia verbo virtutis suæ, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis: ⁴tanto melior angelis effectus, quanto differentius præ illis nomen hæreditavit. ⁵Cui enim dixit aliquando angelorum: Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium? ⁶Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terræ, dicit: Et adorent eum omnes angeli Dei. ⁷Et ad angelos quidem dicit: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis. ⁸Ad Filium autem: Thronus tuus Deus in sæculum sæculi: virga æquitatis, virga regni tui. ⁹Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exultationis præ participibus tuis. ¹⁰Et: Tu in principio, Domine, terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt cæli. ¹¹Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent: ¹²et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. ¹³Ad quem autem angelorum dixit aliquando: Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? ¹⁴Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hæreditatem capient salutis?

2¹Propterea abundantius oportet observare nos ea quæ audivimus, ne forte pereffluamus. ²Si enim qui per angelos dictus est sermo, factus est firmus, et omnis prævaricatio, et inobedientia accepit justam mercedis retributionem: ³quomodo nos effugiemus si tantam neglexerimus salutem? quæ cum initium accepisset enarrari per Dominum ab eis, qui audierunt, in nos confirmata est, ⁴contestante Deo signis et portentis, et variis virtutibus, et Spiritus Sancti distributionibus secundum suam voluntatem. ⁵Non enim angelis subjecit Deus orbem terræ futurum, de quo loquimur. ⁶Testatus est autem in quodam loco quis, dicens: Quid est homo quod memor es ejus, aut filius hominis quoniam visitas eum? ⁷Minuisti eum paulo minus ab angelis: gloria et honore coronasti eum: et constituisti eum super opera manuum tuarum. ⁸Omnia subjecisti sub pedibus ejus. In eo enim quod omnia ei subjecit, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei. ⁹Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis, gloria et honore coronatum: ut, gratia Dei, pro omnibus gustaret mortem.

¹⁰Decebat enim eum, propter quem omnia, et per quem omnia, qui multos filios in gloriam adduxerat, auctorem salutis eorum per passionem consummare. ¹¹Qui enim sanctificat, et qui sanctificantur, ex uno omnes. Propter quam causam non confunditur fratres eos vocare, dicens: ¹²Nuntiabo nomen tuum fratribus meis: in medio ecclesiæ laudabo te. ¹³Et iterum: Ego ero fidens in eum. Et iterum: Ecce ego, et pueri mei, quos dedit mihi Deus. ¹⁴Quia ergo pueri communicaverunt carni, et sanguini, et ipse similiter participavit eisdem: ut per mortem destrueret eum qui habebat mortis imperium, id est, diabolum: ¹⁵et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti. ¹⁶Nusquam enim angelos apprehendit, sed semen Abrahæ apprehendit. ¹⁷Unde debuit per omnia fratribus similari, ut misericors fieret, et fidelis pontifex ad Deum, ut repropitiaret delicta populi. ¹⁸In eo enim, in quo passus est ipse et tentatus, potens est et eis, qui tentantur, auxiliari.

3¹Unde, fratres sancti, vocationis cælestis participes, considerate Apostolum, et pontificem confessionis nostræ Jesum: ²qui fidelis est ei, qui fecit illum, sicut et Moyses in omni domo ejus. ³Amplioris enim gloriæ iste præ Moyse dignus est habitus, quanto ampliorem honorem habet domus, qui fabricavit illam. ⁴Omnis namque domus fabricatur ab aliquo: qui autem omnia creavit, Deus est. ⁵Et Moyses quidem fidelis erat in tota domo ejus tamquam famulus, in testimonium eorum, quæ dicenda erant: ⁶Christus vero tamquam filius in domo sua: quæ domus sumus nos, si fiduciam, et gloriam spei usque ad finem, firmam retineamus.

⁷Quapropter sicut dicit Spiritus Sanctus: Hodie si vocem ejus audieritis, ⁸nolite obdurare corda vestra, sicut in exacerbatione secundum diem tentationis in deserto, ⁹ubi tentaverunt me patres vestri: probaverunt, et viderunt opera mea ¹⁰quadraginta annis: propter quod infensus fui generationi huic, et dixi: Semper errant corde. Ipsi autem non cognoverunt vias meas, ¹¹sicut juravi in ira mea: Si introibunt in requiem meam. ¹²Videte fratres, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis, discedendi a Deo vivo: ¹³sed adhortamini vosmetipsos per singulos dies, donec hodie cognominatur, ut non obduretur quis ex vobis fallacia peccati. ¹⁴Participes enim Christi effecti sumus, si tamen initium substantiæ ejus usque ad finem firmum retineamus. ¹⁵Dum dicitur: Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra, quemadmodum in illa exacerbatione. ¹⁶Quidam enim audientes exacerbaverunt: sed non universi qui profecti sunt ex Ægypto per Moysen. ¹⁷Quibus autem infensus est quadraginta annis? nonne illis qui peccaverunt, quorum cadavera prostrata sunt in deserto? ¹⁸Quibus autem juravit non introire in requiem ipsius, nisi illis qui increduli fuerunt? ¹⁹Et videmus, quia non potuerunt introire propter incredulitatem.

4¹Timeamus ergo ne forte relicta pollicitatione introëundi in requiem ejus, existimetur aliquis ex vobis deesse. ²Etenim et nobis nuntiatum est, quemadmodum et illis: sed non profuit illis sermo auditus, non admistus fidei ex iis quæ audierunt. ³Ingrediemur enim in requiem, qui credidimus: quemadmodum dixit: Sicut juravi in ira mea: Si introibunt in requiem meam: et quidem operibus ab institutione mundi perfectis. ⁴Dixit enim in quodam loco de die septima sic: Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis. ⁵Et in isto rursum: Si introibunt in requiem meam. ⁶Quoniam ergo superest introire quosdam in illam, et ii, quibus prioribus annuntiatum est, non introierunt propter incredulitatem: ⁷iterum terminat diem quemdam, Hodie, in David dicendo, post tantum temporis, sicut supra dictum est: Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra. ⁸Nam si eis Jesus requiem præstitisset, numquam de alia loqueretur, posthac, die. ⁹Itaque relinquitur sabbatismus populo Dei. ¹⁰Qui enim ingressus est in requiem ejus, etiam ipse requievit ab operibus suis, sicut a suis Deus. ¹¹Festinemus ergo ingredi in illam requiem: ut ne in idipsum quis incidat incredulitatis exemplum. ¹²Vivus est enim sermo Dei, et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti: et pertingens usque ad divisionem animæ ac spiritus: compagum quoque ac medullarum, et discretor cogitationum et intentionum cordis. ¹³Et non est ulla creatura invisibilis in conspectu ejus: omnia autem nuda et aperta sunt oculis ejus, ad quem nobis sermo.

¹⁴Habentes ergo pontificem magnum qui penetravit cælos, Jesum Filium Dei, teneamus confessionem. ¹⁵Non enim habemus pontificem qui non possit compati infirmitatibus nostris: tentatum autem per omnia pro similitudine absque peccato. ¹⁶Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiæ: ut misericordiam consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno.

5¹Omnis namque pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in iis quæ sunt ad Deum, ut offerat dona, et sacrificia pro peccatis: ²qui condolere possit iis qui ignorant et errant: quoniam et ipse circumdatus est infirmitate: ³et propterea debet, quemadmodum pro populo, ita etiam et pro semetipso offerre pro peccatis. ⁴Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo, tamquam Aaron. ⁵Sic et Christus non semetipsum clarificavit ut pontifex fieret: sed qui locutus est ad eum: Filius meus es tu, ego hodie genui te. ⁶Quemadmodum et in alio loco dicit: Tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech. ⁷Qui in diebus carnis suæ preces, supplicationesque ad eum qui possit illum salvum facere a morte cum clamore valido, et lacrimis offerens, exauditus est pro sua reverentia. ⁸Et quidem cum esset Filius Dei, didicit ex iis, quæ passus est, obedientiam: ⁹et consummatus, factus est omnibus obtemperantibus sibi, causa salutis æternæ, ¹⁰appellatus a Deo pontifex juxta ordinem Melchisedech.

¹¹De quo nobis grandis sermo, et ininterpretabilis ad dicendum: quoniam imbecilles facti estis ad audiendum. ¹²Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis ut vos doceamini quæ sint elementa exordii sermonum Dei: et facti estis quibus lacte opus sit, non solido cibo. ¹³Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis justitiæ: parvulus enim est. ¹⁴Perfectorum autem est solidus cibus: eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali.

6¹Quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum jacientes fundamentum pœnitentiæ ab operibus mortuis, et fidei ad Deum, ²baptismatum doctrinæ, impositionis quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum, et judicii æterni. ³Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus.

⁴Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cæleste, et participes facti sunt Spiritus Sancti, ⁵gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque sæculi venturi, ⁶et prolapsi sunt; rursus renovari ad pœnitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes. ⁷Terra enim sæpe venientem super se bibens imbrem, et generans herbam opportunam illis, a quibus colitur, accipit benedictionem a Deo: ⁸proferens autem spinas ac tribulos, reproba est, et maledicto proxima: cujus consummatio in combustionem.

⁹Confidimus autem de vobis dilectissimi meliora, et viciniora saluti: tametsi ita loquimur. ¹⁰Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui…