1 Peter 3–4

3¹Similiter et mulieres subditæ sint viris suis: ut etsi qui non credunt verbo, per mulierum conversationem sine verbo lucrifiant: ²considerantes in timore castam conversationem vestram. ³Quarum non sit extrinsecus capillatura, aut circumdatio auri, aut indumenti vestimentorum cultus: ⁴sed qui absconditus est cordis homo, in incorruptibilitate quieti, et modesti spiritus, qui est in conspectu Dei locuples. ⁵Sic enim aliquando et sanctæ mulieres, sperantes in Deo, ornabant se, subjectæ propriis viris. ⁶Sicut Sara obediebat Abrahæ, dominum eum vocans: cujus estis filiæ benefacientes, et non pertimentes ullam perturbationem. ⁷Viri similiter cohabitantes secundum scientiam, quasi infirmiori vasculo muliebri impartientes honorem, tamquam et cohæredibus gratiæ vitæ: ut non impediantur orationes vestræ.

⁸In fine autem omnes unanimes, compatientes fraternitatis amatores, misericordes, modesti, humiles: ⁹non reddentes malum pro malo, nec maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes: quia in hoc vocati estis, ut benedictionem hæreditate possideatis. ¹⁰Qui enim vult vitam diligere, et dies videre bonos, coërceat linguam suam a malo, et labia ejus ne loquantur dolum. ¹¹Declinet a malo, et faciat bonum: inquirat pacem, et sequatur eam: ¹²quia oculi Domini super justos, et aures ejus in preces eorum: vultus autem Domini super facientes mala. ¹³Et quis est qui vobis noceat, si boni æmulatores fueritis? ¹⁴Sed et si quid patimini propter justitiam, beati. Timorem autem eorum ne timueritis, et non conturbemini. ¹⁵Dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris, parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea, quæ in vobis est, spe. ¹⁶Sed cum modestia, et timore, conscientiam habentes bonam: ut in eo, quod detrahunt vobis, confundantur, qui calumniantur vestram bonam in Christo conversationem. ¹⁷Melius est enim benefacientes (si voluntas Dei velit) pati, quam malefacientes.

¹⁸Quia et Christus semel pro peccatis nostris mortuus est, justus pro injustis, ut nos offerret Deo, mortificatus quidem carne, vivificatus autem spiritu. ¹⁹In quo et his, qui in carcere erant, spiritibus veniens prædicavit: ²⁰qui increduli fuerant aliquando, quando exspectabant Dei patientiam in diebus Noë, cum fabricaretur arca: in qua pauci, id est octo animæ, salvæ factæ sunt per aquam. ²¹Quod et vos nunc similis formæ salvos facit baptisma: non carnis depositio sordium, sed conscientiæ bonæ interrogatio in Deum per resurrectionem Jesu Christi. ²²Qui est in dextera Dei, deglutiens mortem ut vitæ æternæ hæredes efficeremur: profectus in cælum subjectis sibi angelis, et potestatibus, et virtutibus.

4¹Christo igitur passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini: quia qui passus est in carne, desiit a peccatis: ²ut jam non desideriis hominum, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne vivat temporis. ³Sufficit enim præteritum tempus ad voluntatem gentium consummandam his qui ambulaverunt in luxuriis, desideriis, vinolentiis, comessationibus, potationibus, et illicitis idolorum cultibus. ⁴In quo admirantur non concurrentibus vobis in eamdem luxuriæ confusionem, blasphemantes. ⁵Qui reddent rationem ei qui paratus est judicare vivos et mortuos. ⁶Propter hoc enim et mortuis evangelizatum est: ut judicentur quidem secundum homines in carne, vivant autem secundum Deum in spiritu.

⁷Omnium autem finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus. ⁸Ante omnia autem, mutuam in vobismetipsis caritatem continuam habentes: quia caritas operit multitudinem peccatorum. ⁹Hospitales invicem sine murmuratione. ¹⁰Unusquisque, sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiæ Dei. ¹¹Si quis loquitur, quasi sermones Dei: si quis ministrat, tamquam ex virtute, quam administrat Deus: ut in omnibus honorificetur Deus per Jesum Christum: cui est gloria et imperium in sæcula sæculorum. Amen.

¹²Carissimi, nolite peregrinari in fervore, qui ad tentationem vobis fit, quasi novi aliquid vobis contingat: ¹³sed communicantes Christi passionibus gaudete, ut et in revelatione gloriæ ejus gaudeatis exsultantes. ¹⁴Si exprobramini in nomine Christi, beati eritis: quoniam quod est honoris, gloriæ, et virtutis Dei, et qui est ejus Spiritus, super vos requiescit. ¹⁵Nemo autem vestrum patiatur ut homicida, aut fur, aut maledicus, aut alienorum appetitor. ¹⁶Si autem ut christianus, non erubescat: glorificet autem Deum in isto nomine: ¹⁷quoniam tempus est ut incipiat judicium a domo Dei. Si autem primum a nobis, quis finis eorum, qui non credunt Dei Evangelio? ¹⁸et si justus vix salvabitur, impius et peccator ubi parebunt? ¹⁹Itaque et hi, qui patiuntur secundum voluntatem Dei, fideli Creatori commendent animas suas in benefactis.