Zechariah 6–9

6¹Et conversus sum, et levavi oculos meos, et vidi: et ecce quatuor quadrigæ egredientes de medio duorum montium: et montes, montes ærei. ²In quadriga prima equi rufi, et in quadriga secunda equi nigri, ³et in quadriga tertia equi albi, et in quadriga quarta equi varii et fortes. ⁴Et respondi, et dixi ad angelum qui loquebatur in me: Quid sunt hæc, domine mi? ⁵Et respondit angelus, et ait ad me: Isti sunt quatuor venti cæli, qui egrediuntur ut stent coram Dominatore omnis terræ. ⁶In qua erant equi nigri, egrediebantur in terram aquilonis: et albi egressi sunt post eos, et varii egressi sunt ad terram austri. ⁷Qui autem erant robustissimi, exierunt, et quærebant ire et discurrere per omnem terram. Et dixit: Ite, perambulate terram: et perambulaverunt terram. ⁸Et vocavit me, et locutus est ad me, dicens: Ecce qui egrediuntur in terram aquilonis, requiescere fecerunt spiritum meum in terra aquilonis.

⁹Et factum est verbum Domini ad me, dicens: ¹⁰Sume a transmigratione, ab Holdai, et a Tobia, et ab Idaia: et venies tu in die illa, et intrabis domum Josiæ filii Sophoniæ, qui venerunt de Babylone. ¹¹Et sumes aurum et argentum, et facies coronas, et pones in capite Jesu filii Josedec, sacerdotis magni: ¹²et loqueris ad eum, dicens: Hæc ait Dominus exercituum, dicens: Ecce vir, Oriens nomen ejus, et subter eum orietur, et ædificabit templum Domino. ¹³Et ipse exstruet templum Domino: et ipse portabit gloriam, et sedebit, et dominabitur super solio suo: et erit sacerdos super solio suo, et consilium pacis erit inter illos duos. ¹⁴Et coronæ erunt Helem, et Tobiæ, et Idaiæ, et Hem filio Sophoniæ, memoriale in templo Domini. ¹⁵Et qui procul sunt, venient, et ædificabunt in templo Domini: et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos. Erit autem hoc, si auditu audieritis vocem Domini Dei vestri.

7¹Et factum est in anno quarto Darii regis, factum est verbum Domini ad Zachariam, in quarta mensis noni, qui est Casleu. ²Et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogommelech, et viri qui erant cum eo, ad deprecandam faciem Domini: ³ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum, et prophetis, loquentes: Numquid flendum est mihi in quinto mense, vel sanctificare me debeo, sicut jam feci multis annis? ⁴Et factum est verbum Domini exercituum ad me, dicens: ⁵Loquere ad omnem populum terræ, et ad sacerdotes, dicens: Cum jejunaretis, et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos, numquid jejunium jejunastis mihi? ⁶et cum comedistis et bibistis, numquid non vobis comedistis et vobismetipsis bibistis? ⁷numquid non sunt verba quæ locutus est Dominus in manu prophetarum priorum, cum adhuc Jerusalem habitaretur ut esset opulenta, ipsa et urbes in circuitu ejus, et ad austrum, et in campestribus habitaretur? ⁸Et factum est verbum Domini ad Zachariam, dicens: ⁹Hæc ait Dominus exercituum, dicens: Judicium verum judicate, et misericordiam et miserationes facite, unusquisque cum fratre suo. ¹⁰Et viduam, et pupillum, et advenam, et pauperem nolite calumniari: et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo. ¹¹Et noluerunt attendere, et averterunt scapulam recedentem, et aures suas aggravaverunt ne audirent. ¹²Et cor suum posuerunt ut adamantem, ne audirent legem, et verba quæ misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum: et facta est indignatio magna a Domino exercituum. ¹³Et factum est sicut locutus est, et non audierunt: sic clamabunt et non exaudiam, dicit Dominus exercituum. ¹⁴Et dispersi eos per omnia regna quæ nesciunt: et terra desolata est ab eis, eo quod non esset transiens et revertens: et posuerunt terram desiderabilem in desertum.

8¹Et factum est verbum Domini exercituum, dicens: ²Hæc dicit Dominus exercituum: Zelatus sum Sion zelo magno, et indignatione magna zelatus sum eam. ³Hæc dicit Dominus exercituum: Reversus sum ad Sion, et habitabo in medio Jerusalem: et vocabitur Jerusalem civitas veritatis, et mons Domini exercituum mons sanctificatus. ⁴Hæc dicit Dominus exercituum: Adhuc habitabunt senes et anus in plateis Jerusalem, et viri baculus in manu ejus præ multitudine dierum. ⁵Et plateæ civitatis complebuntur infantibus et puellis, ludentibus in plateis ejus. ⁶Hæc dicit Dominus exercituum: Si videbitur difficile in oculis reliquiarum populi hujus in diebus illis, numquid in oculis meis difficile erit? dicit Dominus exercituum. ⁷Hæc dicit Dominus exercituum: Ecce ego salvabo populum meum de terra orientis et de terra occasus solis. ⁸Et adducam eos, et habitabunt in medio Jerusalem: et erunt mihi in populum, et ego ero eis in Deum, in veritate et in justitia.

⁹Hæc dicit Dominus exercituum: Confortentur manus vestræ, qui auditis in his diebus sermones istos per os prophetarum, in die qua fundata est domus Domini exercituum, ut templum ædificaretur. ¹⁰Siquidem ante dies illos merces hominum non erat, nec merces jumentorum erat: neque introëunti, neque exeunti erat pax præ tribulatione: et dimisi omnes homines, unumquemque contra proximum suum. ¹¹Nunc autem non juxta dies priores ego faciam reliquiis populi hujus, dicit Dominus exercituum, ¹²sed semen pacis erit: vinea dabit fructum suum, et terra dabit germen suum, et cæli dabunt rorem suum: et possidere faciam reliquias populi hujus universa hæc. ¹³Et erit: sicut eratis maledictio in gentibus, domus Juda et domus Israël, sic salvabo vos, et eritis benedictio. Nolite timere; confortentur manus vestræ. ¹⁴Quia hæc dicit Dominus exercituum: Sicut cogitavi ut affligerem vos, cum ad iracundiam provocassent patres vestri me, dicit Dominus, ¹⁵et non sum misertus: sic conversus cogitavi, in diebus istis, ut benefaciam domui Juda et Jerusalem. Nolite timere. ¹⁶Hæc sunt ergo verba quæ facietis: loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo: veritatem et judicium pacis judicate in portis vestris. ¹⁷Et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in cordibus vestris, et juramentum mendax ne diligatis: omnia enim hæc sunt quæ odi, dicit Dominus.

¹⁸Et factum est verbum Domini exercituum ad me, dicens: ¹⁹Hæc dicit Dominus exercituum: Jejunium quarti, et jejunium quinti, et jejunium septimi, et jejunium decimi erit domui Juda in gaudium et lætitiam et in solemnitates præclaras. Veritatem tantum et pacem diligite. ²⁰Hæc dicit Dominus exercituum, usquequo veniant populi et habitent in civitatibus multis: ²¹et vadant habitatores, unus ad alterum, dicentes: Eamus, et deprecemur faciem Domini, et quæramus Dominum exercituum: vadam etiam ego. ²²Et venient populi multi, et gentes robustæ, ad quærendum Dominum exercituum in Jerusalem, et deprecandam faciem Domini. ²³Hæc dicit Dominus exercituum: In diebus illis, in quibus apprehendent decem homines ex omnibus linguis gentium, et apprehendent fimbriam viri Judæi, dicentes: Ibimus vobiscum: audivimus enim quoniam Deus vobiscum est.

9¹Onus verbi Domini in terra Hadrach

et Damasci requiei ejus,

quia Domini est oculus hominis et omnium tribuum Israël.

²Emath quoque in terminis ejus, et Tyrus, et Sidon:

assumpserunt quippe sibi sapientiam valde.

³Et ædificavit Tyrus munitionem suam,

et coacervavit argentum quasi humum,

et aurum ut lutum platearum.

⁴Ecce Dominus possidebit eam:

et percutiet in mari fortitudinem ejus,

et hæc igni devorabitur.

⁵Videbit Ascalon, et timebit,

et Gaza, et dolebit nimis,

et Accaron, quoniam confusa est spes ejus:

et peribit rex de Gaza,

et Ascalon non habitabitur.

⁶Et sedebit separator in Azoto,

et disperdam superbiam Philisthinorum.

⁷Et auferam sanguinem ejus de ore ejus,

et abominationes ejus de medio dentium ejus:

et relinquetur etiam ipse Deo nostro,

et erit quasi dux in Juda,

et Accaron quasi Jebusæus.

⁸Et circumdabo domum meam

ex his qui militant mihi euntes et revertentes:

et non transibit super eos ultra exactor,

quia nunc vidi in oculis meis.

⁹Exsulta satis, filia Sion;

jubila, filia Jerusalem:

ecce rex tuus veniet tibi justus, et salvator:

ipse pauper, et ascendens super asinam

et super pullum filium asinæ.

¹⁰Et disperdam quadrigam ex Ephraim,

et equum de Jerusalem,

et dissipabitur arcus belli:

et loquetur pacem gentibus,

et potestas ejus a mari usque ad mare,

et a fluminibus usque ad fines terræ.

¹¹Tu quoque in sanguine testamenti tui

emisisti vinctos tuos de lacu in quo non est aqua.

¹²Convertimini ad munitionem, vincti spei:

hodie quoque annuntians duplicia reddam tibi.

¹³Quoniam extendi mihi Judam quasi arcum:

implevi Ephraim:

et suscitabo filios tuos, Sion,

super filios tuos, Græcia:

et ponam te quasi gladium fortium.

¹⁴Et Dominus Deus super eos videbitur,

et exibit ut fulgur jaculum ejus:

et Dominus Deus in tuba canet,

et vadet in turbine austri.

¹⁵Dominus exercituum proteget eos:

et devorabunt, et subjicient lapidibus fundæ:

et bibentes inebriabuntur quasi a vino,

et replebuntur ut phialæ,

et quasi cornua altaris.

¹⁶Et salvabit eos Dominus Deus eorum in die illa,

ut gregem populi sui,

quia lapides sancti elevabuntur super terram ejus.

¹⁷Quid enim bonum ejus est,

et quid pulchrum ejus,

nisi frumentum electorum,

et vinum germinans virgines?