Psalm 89

¹Oratio Moysi, hominis Dei.

Domine, refugium factus es nobis

a generatione in generationem.

²Priusquam montes fierent,

aut formaretur terra et orbis,

a sæculo et usque in sæculum tu es, Deus.

³Ne avertas hominem in humilitatem:

et dixisti: Convertimini, filii hominum.

⁴Quoniam mille anni ante oculos tuos

tamquam dies hesterna quæ præteriit:

et custodia in nocte ⁵quæ pro nihilo habentur,

eorum anni erunt.

⁶Mane sicut herba transeat;

mane floreat, et transeat;

vespere decidat, induret, et arescat.

⁷Quia defecimus in ira tua,

et in furore tuo turbati sumus.

⁸Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo;

sæculum nostrum in illuminatione vultus tui.

⁹Quoniam omnes dies nostri defecerunt,

et in ira tua defecimus.

Anni nostri sicut aranea meditabuntur;

¹⁰dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni.

Si autem in potentatibus octoginta anni,

et amplius eorum labor et dolor;

quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur.

¹¹Quis novit potestatem iræ tuæ,

et præ timore tuo iram tuam ¹²dinumerare?

Dexteram tuam sic notam fac,

et eruditos corde in sapientia.

¹³Convertere, Domine; usquequo?

et deprecabilis esto super servos tuos.

¹⁴Repleti sumus mane misericordia tua;

et exsultavimus, et delectati sumus omnibus diebus nostris.

¹⁵Lætati sumus pro diebus quibus nos humiliasti;

annis quibus vidimus mala.

¹⁶Respice in servos tuos et in opera tua,

et dirige filios eorum.

¹⁷Et sit splendor Domini Dei nostri super nos,

et opera manuum nostrarum dirige super nos,

et opus manuum nostrarum dirige.