Psalm 64

¹In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.

²Te decet hymnus, Deus, in Sion,

et tibi reddetur votum in Jerusalem.

³Exaudi orationem meam;

ad te omnis caro veniet.

⁴Verba iniquorum prævaluerunt super nos,

et impietatibus nostris tu propitiaberis.

⁵Beatus quem elegisti et assumpsisti:

inhabitabit in atriis tuis.

Replebimur in bonis domus tuæ;

sanctum est templum tuum,

⁶mirabile in æquitate.

Exaudi nos, Deus, salutaris noster,

spes omnium finium terræ, et in mari longe.

⁷Præparans montes in virtute tua,

accinctus potentia;

⁸qui conturbas profundum maris,

sonum fluctuum ejus.

Turbabuntur gentes,

⁹et timebunt qui habitant terminos a signis tuis;

exitus matutini et vespere delectabis.

¹⁰Visitasti terram, et inebriasti eam;

multiplicasti locupletare eam.

Flumen Dei repletum est aquis; parasti cibum illorum:

quoniam ita est præparatio ejus.

¹¹Rivos ejus inebria;

multiplica genimina ejus:

in stillicidiis ejus lætabitur germinans.

¹²Benedices coronæ anni benignitatis tuæ,

et campi tui replebuntur ubertate.

¹³Pinguescent speciosa deserti,

et exsultatione colles accingentur.

¹⁴Induti sunt arietes ovium,

et valles abundabunt frumento;

clamabunt, etenim hymnum dicent.