Psalm 50

¹In finem. Psalmus David, ²cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.

³Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam;

et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

⁴Amplius lava me ab iniquitate mea,

et a peccato meo munda me.

⁵Quoniam iniquitatem meam ego cognosco,

et peccatum meum contra me est semper.

⁶Tibi soli peccavi, et malum coram te feci;

ut justificeris in sermonibus tuis,

et vincas cum judicaris.

⁷Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum,

et in peccatis concepit me mater mea.

⁸Ecce enim veritatem dilexisti;

incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.

⁹Asperges me hyssopo, et mundabor;

lavabis me, et super nivem dealbabor.

¹⁰Auditui meo dabis gaudium et lætitiam,

et exsultabunt ossa humiliata.

¹¹Averte faciem tuam a peccatis meis,

et omnes iniquitates meas dele.

¹²Cor mundum crea in me, Deus,

et spiritum rectum innova in visceribus meis.

¹³Ne projicias me a facie tua,

et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.

¹⁴Redde mihi lætitiam salutaris tui,

et spiritu principali confirma me.

¹⁵Docebo iniquos vias tuas,

et impii ad te convertentur.

¹⁶Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ,

et exsultabit lingua mea justitiam tuam.

¹⁷Domine, labia mea aperies,

et os meum annuntiabit laudem tuam.

¹⁸Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique;

holocaustis non delectaberis.

¹⁹Sacrificium Deo spiritus contribulatus;

cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

²⁰Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion,

ut ædificentur muri Jerusalem.

²¹Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta;

tunc imponent super altare tuum vitulos.