Psalm 49:7–23

⁷Audi, populus meus, et loquar;

Israël, et testificabor tibi:

Deus, Deus tuus ego sum.

⁸Non in sacrificiis tuis arguam te;

holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.

⁹Non accipiam de domo tua vitulos,

neque de gregibus tuis hircos:

¹⁰quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum,

jumenta in montibus, et boves.

¹¹Cognovi omnia volatilia cæli,

et pulchritudo agri mecum est.

¹²Si esuriero, non dicam tibi:

meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus.

¹³Numquid manducabo carnes taurorum?

aut sanguinem hircorum potabo?

¹⁴Immola Deo sacrificium laudis,

et redde Altissimo vota tua.

¹⁵Et invoca me in die tribulationis:

eruam te, et honorificabis me.

¹⁶Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras justitias meas?

et assumis testamentum meum per os tuum?

¹⁷Tu vero odisti disciplinam,

et projecisti sermones meos retrorsum.

¹⁸Si videbas furem, currebas cum eo;

et cum adulteris portionem tuam ponebas.

¹⁹Os tuum abundavit malitia,

et lingua tua concinnabat dolos.

²⁰Sedens adversus fratrem tuum loquebaris,

et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum.

²¹Hæc fecisti, et tacui.

Existimasti inique quod ero tui similis:

arguam te, et statuam contra faciem tuam.

²²Intelligite hæc, qui obliviscimini Deum,

nequando rapiat, et non sit qui eripiat.

²³Sacrificium laudis honorificabit me,

et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.