Psalm 35

¹In finem. Servo Domini ipsi David.

²Dixit injustus ut delinquat in semetipso:

non est timor Dei ante oculos ejus.

³Quoniam dolose egit in conspectu ejus,

ut inveniatur iniquitas ejus ad odium.

⁴Verba oris ejus iniquitas, et dolus;

noluit intelligere ut bene ageret.

⁵Iniquitatem meditatus est in cubili suo;

astitit omni viæ non bonæ:

malitiam autem non odivit.

⁶Domine, in cælo misericordia tua,

et veritas tua usque ad nubes.

⁷Justitia tua sicut montes Dei;

judicia tua abyssus multa.

Homines et jumenta salvabis, Domine,

⁸quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus.

Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt.

⁹Inebriabuntur ab ubertate domus tuæ,

et torrente voluptatis tuæ potabis eos:

¹⁰quoniam apud te est fons vitæ,

et in lumine tuo videbimus lumen.

¹¹Prætende misericordiam tuam scientibus te,

et justitiam tuam his qui recto sunt corde.

¹²Non veniat mihi pes superbiæ,

et manus peccatoris non moveat me.

¹³Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem;

expulsi sunt, nec potuerunt stare.