Psalm 2

¹Quare fremuerunt gentes,

et populi meditati sunt inania?

²Astiterunt reges terræ,

et principes convenerunt in unum

adversus Dominum, et adversus christum ejus.

³Dirumpamus vincula eorum,

et projiciamus a nobis jugum ipsorum.

⁴Qui habitat in cælis irridebit eos,

et Dominus subsannabit eos.

⁵Tunc loquetur ad eos in ira sua,

et in furore suo conturbabit eos.

⁶Ego autem constitutus sum rex ab eo

super Sion, montem sanctum ejus,

prædicans præceptum ejus.

⁷Dominus dixit ad me: Filius meus es tu;

ego hodie genui te.

⁸Postula a me, et dabo tibi gentes hæreditatem tuam,

et possessionem tuam terminos terræ.

⁹Reges eos in virga ferrea,

et tamquam vas figuli confringes eos.

¹⁰Et nunc, reges, intelligite;

erudimini, qui judicatis terram.

¹¹Servite Domino in timore,

et exsultate ei cum tremore.

¹²Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus,

et pereatis de via justa.

¹³Cum exarserit in brevi ira ejus,

beati omnes qui confidunt in eo.