Psalm 21–31

¹In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.

²Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti?

longe a salute mea verba delictorum meorum.

³Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies;

et nocte, et non ad insipientiam mihi.

⁴Tu autem in sancto habitas, laus Israël.

⁵In te speraverunt patres nostri;

speraverunt, et liberasti eos.

⁶Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt;

in te speraverunt, et non sunt confusi.

⁷Ego autem sum vermis, et non homo;

opprobrium hominum, et abjectio plebis.

⁸Omnes videntes me deriserunt me;

locuti sunt labiis, et moverunt caput.

⁹Speravit in Domino, eripiat eum:

salvum faciat eum, quoniam vult eum.

¹⁰Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre,

spes mea ab uberibus matris meæ.

¹¹In te projectus sum ex utero;

de ventre matris meæ Deus meus es tu:

¹²ne discesseris a me,

quoniam tribulatio proxima est,

quoniam non est qui adjuvet.

¹³Circumdederunt me vituli multi;

tauri pingues obsederunt me.

¹⁴Aperuerunt super me os suum,

sicut leo rapiens et rugiens.

¹⁵Sicut aqua effusus sum,

et dispersa sunt omnia ossa mea:

factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

¹⁶Aruit tamquam testa virtus mea,

et lingua mea adhæsit faucibus meis:

et in pulverem mortis deduxisti me.

¹⁷Quoniam circumdederunt me canes multi;

concilium malignantium obsedit me.

Foderunt manus meas et pedes meos;

¹⁸dinumeraverunt omnia ossa mea.

Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

¹⁹Diviserunt sibi vestimenta mea,

et super vestem meam miserunt sortem.

²⁰Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me;

ad defensionem meam conspice.

²¹Erue a framea, Deus, animam meam,

et de manu canis unicam meam.

²²Salva me ex ore leonis,

et a cornibus unicornium humilitatem meam.

²³Narrabo nomen tuum fratribus meis;

in medio ecclesiæ laudabo te.

²⁴Qui timetis Dominum, laudate eum;

universum semen Jacob, glorificate eum.

²⁵Timeat eum omne semen Israël,

quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis,

nec avertit faciem suam a me:

et cum clamarem ad eum, exaudivit me.

²⁶Apud te laus mea in ecclesia magna;

vota mea reddam in conspectu timentium eum.

²⁷Edent pauperes, et saturabuntur,

et laudabunt Dominum qui requirunt eum:

vivent corda eorum in sæculum sæculi.

²⁸Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ;

et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium:

²⁹quoniam Domini est regnum,

et ipse dominabitur gentium.

³⁰Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ;

in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.

³¹Et anima mea illi vivet;

et semen meum serviet ipsi.

³²Annuntiabitur Domino generatio ventura;

et annuntiabunt cæli justitiam ejus

populo qui nascetur, quem fecit Dominus.

¹Psalmus David.

Dominus regit me, et nihil mihi deerit:

²in loco pascuæ, ibi me collocavit.

Super aquam refectionis educavit me;

³animam meam convertit.

Deduxit me super semitas justitiæ

propter nomen suum.

⁴Nam etsi ambulavero in medio umbræ mortis,

non timebo mala, quoniam tu mecum es.

Virga tua, et baculus tuus,

ipsa me consolata sunt.

⁵Parasti in conspectu meo mensam

adversus eos qui tribulant me;

impinguasti in oleo caput meum:

et calix meus inebrians, quam præclarus est!

⁶Et misericordia tua subsequetur me

omnibus diebus vitæ meæ;

et ut inhabitem in domo Domini

in longitudinem dierum.

¹Prima sabbati. Psalmus David.

Domini est terra, et plenitudo ejus;

orbis terrarum, et universi qui habitant in eo.

²Quia ipse super maria fundavit eum,

et super flumina præparavit eum.

³Quis ascendet in montem Domini?

aut quis stabit in loco sancto ejus?

⁴Innocens manibus et mundo corde,

qui non accepit in vano animam suam,

nec juravit in dolo proximo suo:

⁵hic accipiet benedictionem a Domino,

et misericordiam a Deo salutari suo.

⁶Hæc est generatio quærentium eum,

quærentium faciem Dei Jacob.

⁷Attollite portas, principes, vestras,

et elevamini, portæ æternales,

et introibit rex gloriæ.

⁸Quis est iste rex gloriæ?

Dominus fortis et potens,

Dominus potens in prælio.

⁹Attollite portas, principes, vestras,

et elevamini, portæ æternales,

et introibit rex gloriæ.

¹⁰Quis est iste rex gloriæ?

Dominus virtutum ipse est rex gloriæ.

¹In finem. Psalmus David.

Ad te, Domine, levavi animam meam:

²Deus meus, in te confido; non erubescam.

³Neque irrideant me inimici mei:

etenim universi qui sustinent te, non confundentur.

⁴Confundantur omnes iniqua agentes supervacue.

Vias tuas, Domine, demonstra mihi,

et semitas tuas edoce me.

⁵Dirige me in veritate tua, et doce me,

quia tu es Deus salvator meus,

et te sustinui tota die.

⁶Reminiscere miserationum tuarum, Domine,

et misericordiarum tuarum quæ a sæculo sunt.

⁷Delicta juventutis meæ, et ignorantias meas, ne memineris.

Secundum misericordiam tuam memento mei tu,

propter bonitatem tuam, Domine.

⁸Dulcis et rectus Dominus;

propter hoc legem dabit delinquentibus in via.

⁹Diriget mansuetos in judicio;

docebit mites vias suas.

¹⁰Universæ viæ Domini, misericordia et veritas,

requirentibus testamentum ejus et testimonia ejus.

¹¹Propter nomen tuum, Domine,

propitiaberis peccato meo; multum est enim.

¹²Quis est homo qui timet Dominum?

legem statuit ei in via quam elegit.

¹³Anima ejus in bonis demorabitur,

et semen ejus hæreditabit terram.

¹⁴Firmamentum est Dominus timentibus eum;

et testamentum ipsius ut manifestetur illis.

¹⁵Oculi mei semper ad Dominum,

quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

¹⁶Respice in me, et miserere mei,

quia unicus et pauper sum ego.

¹⁷Tribulationes cordis mei multiplicatæ sunt:

de necessitatibus meis erue me.

¹⁸Vide humilitatem meam et laborem meum,

et dimitte universa delicta mea.

¹⁹Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt,

et odio iniquo oderunt me.

²⁰Custodi animam meam, et erue me:

non erubescam, quoniam speravi in te.

²¹Innocentes et recti adhæserunt mihi,

quia sustinui te.

²²Libera, Deus, Israël

ex omnibus tribulationibus suis.

¹In finem. Psalmus David.

Judica me, Domine, quoniam ego in innocentia mea ingressus sum,

et in Domino sperans non infirmabor.

²Proba me, Domine, et tenta me;

ure renes meos et cor meum.

³Quoniam misericordia tua ante oculos meos est,

et complacui in veritate tua.

⁴Non sedi cum concilio vanitatis,

et cum iniqua gerentibus non introibo.

⁵Odivi ecclesiam malignantium,

et cum impiis non sedebo.

⁶Lavabo inter innocentes manus meas,

et circumdabo altare tuum, Domine:

⁷ut audiam vocem laudis,

et enarrem universa mirabilia tua.

⁸Domine, dilexi decorem domus tuæ,

et locum habitationis gloriæ tuæ.

⁹Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam,

et cum viris sanguinum vitam meam:

¹⁰in quorum manibus iniquitates sunt;

dextera eorum repleta est muneribus.

¹¹Ego autem in innocentia mea ingressus sum;

redime me, et miserere mei.

¹²Pes meus stetit in directo;

in ecclesiis benedicam te, Domine.

¹Psalmus David, priusquam liniretur.

Dominus illuminatio mea et salus mea: quem timebo?

Dominus protector vitæ meæ:

a quo trepidabo?

²Dum appropiant super me nocentes ut edant carnes meas,

qui tribulant me inimici mei,

ipsi infirmati sunt et ceciderunt.

³Si consistant adversum me castra, non timebit cor meum;

si exsurgat adversum me prælium, in hoc ego sperabo.

⁴Unam petii a Domino, hanc requiram,

ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitæ meæ;

ut videam voluptatem Domini, et visitem templum ejus.

⁵Quoniam abscondit me in tabernaculo suo;

in die malorum protexit me in abscondito tabernaculi sui.

⁶In petra exaltavit me,

et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos.

Circuivi, et immolavi in tabernaculo ejus hostiam vociferationis;

cantabo, et psalmum dicam Domino.

⁷Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te;

miserere mei, et exaudi me.

⁸Tibi dixit cor meum: Exquisivit te facies mea;

faciem tuam, Domine, requiram.

⁹Ne avertas faciem tuam a me;

ne declines in ira a servo tuo.

Adjutor meus esto; ne derelinquas me,

neque despicias me, Deus salutaris meus.

¹⁰Quoniam pater meus et mater mea dereliquerunt me;

Dominus autem assumpsit me.

¹¹Legem pone mihi, Domine, in via tua,

et dirige me in semitam rectam, propter inimicos meos.

¹²Ne tradideris me in animas tribulantium me,

quoniam insurrexerunt in me testes iniqui,

et mentita est iniquitas sibi.

¹³Credo videre bona Domini in terra viventium.

¹⁴Expecta Dominum, viriliter age:

et confortetur cor tuum, et sustine Dominum.

¹Psalmus ipsi David.

Ad te, Domine, clamabo; Deus meus, ne sileas a me:

nequando taceas a me, et assimilabor descendentibus in lacum.

²Exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ dum oro ad te;

dum extollo manus meas ad templum sanctum tuum.

³Ne simul trahas me cum peccatoribus,

et cum operantibus iniquitatem ne perdas me;

qui loquuntur pacem cum proximo suo,

mala autem in cordibus eorum.

⁴Da illis secundum opera eorum,

et secundum nequitiam adinventionum ipsorum.

Secundum opera manuum eorum tribue illis;

redde retributionem eorum ipsis.

⁵Quoniam non intellexerunt opera Domini,

et in opera manuum ejus destrues illos,

et non ædificabis eos.

⁶Benedictus Dominus,

quoniam exaudivit vocem deprecationis meæ.

⁷Dominus adjutor meus et protector meus;

in ipso speravit cor meum, et adjutus sum:

et refloruit caro mea,

et ex voluntate mea confitebor ei.

⁸Dominus fortitudo plebis suæ,

et protector salvationum christi sui est.

⁹Salvum fac populum tuum, Domine, et benedic hæreditati tuæ;

et rege eos, et extolle illos usque in æternum.

¹Psalmus David, in consummatione tabernaculi.

Afferte Domino, filii Dei,

afferte Domino filios arietum.

²Afferte Domino gloriam et honorem;

afferte Domino gloriam nomini ejus;

adorate Dominum in atrio sancto ejus.

³Vox Domini super aquas;

Deus majestatis intonuit:

Dominus super aquas multas.

⁴Vox Domini in virtute;

vox Domini in magnificentia.

⁵Vox Domini confringentis cedros,

et confringet Dominus cedros Libani:

⁶et comminuet eas, tamquam vitulum Libani,

et dilectus quemadmodum filius unicornium.

⁷Vox Domini intercidentis flammam ignis;

⁸vox Domini concutientis desertum:

et commovebit Dominus desertum Cades.

⁹Vox Domini præparantis cervos:

et…